Yas üzerine düşünceler: Ayakkabılarını aldılar, mesajları kaldı yadigar
Ölenlerin eşyalarını dağıtıyoruz ama telefonlarımızda sesleri, mesajları, görüntüleri kalıyor. Sandra Wollner’ın "Her Defa" filminden hareketle, kapıya konan ayakkabılardan cevap beklediğimiz mesajlara uzanan yas hâlleri üzerine düşünceler.
Gün doğarken oldukça yüksek bir binanın çatısındayız. Kamera kenara yaklaşan genç bir kızı izliyor. Kız telefonuyla güneşin doğuşunu çekiyor. Bir an onunla birlikte ekrandan kapalı pencerelere bakıyoruz, kızın “Herkes nerede?" diye soruşunu, sonra düşüşünü izliyoruz, uzaktan. Daha biz “ne oluyor” diyemeden kamera göreceğini görmüş gibi yönünü çeviriyor.
Bu, yönetmen Sandra Wollner’ın Her Defa (Everytime) filminin ilk on beş dakikası içinde geçen bir sahne. Filmi Filmekimi 2026’da izledim ve bu sahne sanırım bir süre daha kafamda dönmeye devam edecek. Buna spoiler demeyin, çünkü ölüm filmin başında geçiyor ve gerisi onun ardından olanları anlatıyor. Tıpkı Şükrü Erbaş’ın bir dizesinde olduğu gibi:
Yazının devamı Aposto Premium'da.
Premium üyeler tüm yazıları okur. Üye değilseniz, Magazine'e kaydolup kapakları ve seçilmiş yazıları e-postanızda alabilirsiniz.