Kurucu şiddetin öğle vakti: Kan Meridyeni

Bir Western’de güneş genellikle iki işe yarar: Manzarayı güzelleştirir ve kahramana yol gösterir. Kan Meridyeni’nde üçüncü bir işi vardır, dünyayı suçüstü aydınlatır. Güneş bu romanda toprağın içinden kanlı ve habis bir organ gibi çıkar, batarken de göğü öyle bir kırmızıya boyar ki az önce öldürülenlerin kanı mı ufka sıçradı, yoksa bütün katliamlar gökyüzünde çok önceden mi yazılıydı kestirmek güçleşir. 

Cormac McCarthy’nin 1985’te yayımlanan büyük romanını okurken insanın aklına zaman zaman şu tuhaf düşünce geliyor: Belki "dünya masumdu ve biz onu bozduk" anlatısı baştan beri fazla iyimserdi. Belki taşların, yıldızların ve çölün bizden haberi yoktu, kötülük de bu kayıtsızlığın içinde kendisine bir at bulup batıya doğru sürdü.