Birinci Dünya Savaşı Otobiyografilerinde Cephede Sosyal Hayat

Birinci Dünya Savaşı boyunca hükümetler ülkelerinin tüm kaynaklarını savaşa kanalize etmiş, savaş boyunca cephe ile cephe gerisi arasındaki çizgi silikleşmiştir. Dört yıl boyunca tüm yıkıcılığı ile devam eden savaş sonunda, Avrupa’nın siyasi, sosyal ve ekonomik tarihi değişmiş, savaştan geriye bir enkaz yığını kalmıştır. Savaş boyunca sıradan insanların gündelik yaşamları gıda tedarikinde yaşanan sorunlar, artan fiyatlar ve salgın hastalıklar ile alt üst olmuştur.
Birinci Dünya Savaşı dört yıl boyunca cephe gerisinde olduğu gibi cephede de bütün yıkıcılığını sürdürmüştür. Savaşın Avrupa’da kısa süre içinde iki tarafın da ne ileri ne de geri gidebildiği bir tür siper savaşına dönüşmesi, gelişkin savaş endüstrisinin yarattığı korkunç yıkım ile birleşince savaş, Hobsbawm’ın ifadesi ile “savaş tarihinde daha önce belki de asla görülmemiş ölçüde bir katliam makinesi”ne dönüşmüştür. Kum torbalarının arkasında fareler ve bitlerle geçen günler, bazen haftalarca kesintisiz bir şekilde süren topçu ateşleri, önüne geçen herkesi biçen makineli tüfekler, hava araçları ve zehirli gazlar cephedeki insanlarda büyük bir travmaya yol açmıştır.1







