Yazdığımız yazının mürekkebi kurumadan bambaşka gelişmelerin olduğu zamanlardayız. 28 Şubat 2026 tarihinden bu yana ABD-İran-İsrail savaşının olası ekonomik etkilerini konuşuyoruz. Karanlığın çok olduğu ortamlarda kesin kanılara varmak imkansız. O nedenle gelecekte olabilecek olasılıklara göre senaryolar üzerinden konuşuyoruz.

Yanı başımızda yaşanan gelişmeler, savaşların ekonomi üzerinde yaratabileceği en olumsuz sonuçlardan birine bizi her geçen gün daha fazla yaklaştırıyor. Mart ayı toplantısına bu koşullarda giren TCMB, ilk kozunu "bekle-gör" diyerek oynadı.

Tehlikeli bir kısır döngü

Doğa tarihi koleksiyonları ve derin zamanın hikâyesi

2027 Sıcaklık Rekorları Geliyor Olabilir

Tansu Kırcı ile Söyleşi

Atölye

İnsan Odaklı Yaklaşımda Yeni Perspektifler

Hukukun bir çatışma ya da siyasi baskı aracı olarak kullanılması anlamına gelen "lawfare'" kavramı; son dönemde pek çok davada karşımıza çıkıyor. Peki, mahkeme kararlarının sistematik olarak yok sayılması olağan bir yargı süreci mi, yoksa hukuk devletinin fiilen askıya alınması mıdır?

Son yıllarda pandemi, enflasyon ve tedarik zinciri kriziyle baş etmeye çalışan küresel iş dünyası, ABD ve İsrail’in İran’a yönelik saldırılarının ardından başlayan çatışmalar nedeniyle yeni bir belirsizlik dalgasıyla karşı karşıya kaldı. Enerji maliyetleri, tedarik zinciri kesintileri ve siber saldırı girişimleri, bu iklimde iş dünyası açısından üç temel risk faktörü olarak öne çıktı.

Okullarda yükselen şiddet son günlerde en çok konuştuğumuz gündem maddelerinden. Öte yandan şiddetin fail ve mağdur dışında bir aktörü daha var: İzleyenler. İzleyenleri nasıl güçlendirip aktif savunuculara/destekçilere dönüştürebileceğimiz üzerine daha fazla kafa yormamız gerekiyor. Ve belki de en kritik soru şu: Çocuklara sessiz kalmayı mı öğretiyoruz, yoksa haksızlık karşısında birbirlerinin yanında durmayı mı?

Kopenhag’daki üç Michelin yıldızlı Noma, yirmi yılı aşkın süredir küresel gastronominin zirvesindeki isimler arasında sayılıyordu. Ancak restoran bugün mutfağında pişenlerle değil, ciddi istismar iddialarıyla gündemde. Bireysel tanıklıklar üzerinden başlayan tartışma; haber dosyaları, kurumsal özürler ve sponsorluk iptalleriyle devam ederken bir süre daha gündemde kalacak gibi görünüyor.

Binlerce yıldır savaşlarda taraflar, kuyuları zehirleyerek, köprüleri yakarak ya da demiryollarına, petrol rafinerilerine ve havaalanlarına saldırarak rakiplerinin altyapısında tahribat yaratmaya çalışıyor. Güncel olarak Orta Doğu’da yaşanan savaş ise veri merkezlerinin artık listeye yeni bir hedef olarak eklendiğini ortaya koyuyor.

Bir devleti, kendi çağında kendine verdiği adla mı anmalıyız, yoksa sonradan yakıştırılan adla da anabilir miyiz? Bu sorunun tek bir doğru cevabı yok. Ancak şunu bilmeden sağlıklı bir tartışma yürütülemez: Bizans, Doğu Roma’nın kendine verdiği bir ad değildir. Bu da bizi daha büyük bir soruya götürür: Tarihi kim anlatıyor, hangi kelimelerle ve neden?

Fatma Öğretmen vakası, bizi temel bir soruya götürüyor: Şiddeti yalnızca cezayla önlemek mümkün değilse çocukların içine doğdukları dünyayı nasıl değiştireceğiz? Şiddetin yeşerdiği toplumsal iklim dönüşmedikçe, ne cezalar ne de teknolojik çözümler tek başına yeterli olacaktır. Geleceğin adaleti, özgürce kurulan, eşit yaşanan ilişkilerden doğan bilinçle, vicdanla kurulabilir.