Balıkçılık çoğu zaman teknelerde balığın tutulduğu anlar üzerinden konuşuluyor. Oysa kıyıda, mutfakta ve aile içinde aktarılan bir bilgi ve emek alanı daha var. Kadın Balıkçılar Derneği fikrini ortaya atan akademisyen Dr. Huriye Göncüoğlu Bodur, mavi ekonomi, aile balıkçılığı, yerel gastronomi, kültürel miras ve kadın emeğinin sürdürülebilirlikle kurduğu ilişkiyi anlattı.

Kadın Balıkçılar Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Sevinç Üsküplü ile derneğin kuruluşundan bu yana sahada yaşanan dönüşümü, kadın balıkçıların örgütlenme sürecini, karşılaşılan yapısal engelleri ve önümüzdeki döneme dair hedefleri konuştuk. Üsküplü, balıkçılığın erkek egemen bir alan olarak kodlandığı yapılarda dayanışmanın nasıl somut kazanımlara dönüştüğünü anlatıyor.

Bugün "muhallebi" deyince akla hep aynı tarif gelse de tarih boyunca bu ismin altına çok daha fazla yemek girmişti. Saray mutfağında etli ve etsiz çeşitleri bulunur; çarşılarda yazın su muhallebisi, kışın koyu kıvamlı sütlü tatlılar satılırdı. Süt, nişasta ve şeker gibi temel malzemeler zaman içinde farklı bağlayıcılarla, yerel damak alışkanlıklarıyla, dönemin ekonomik koşullarla biçim değiştirdi. Bu sade tatlı, geçmişle nasıl bir kültürel bağ kuruyor, hafızamızda neden hâlâ bu kadar yer tutuyor?

Bu yıl Vino Locale, Michelin yıldızı sayısını 2’ye yükseltirken tek Michelin yıldızı, Nevşehir'deki Revithia'ya, İstanbul'da Araf İstanbul'a ve Muğla'da Mezra Yalıkavak'a verildi. Geçen yılın listesindeki restoranlar yıldızlarını korudu.

MICHELIN Rehberi’nin Türkiye’de hızla genişlemesi turizm, yatırım ve gastronomi arasında yeni bir gerilim hattı yaratıyor. Bu yıl Kapadokya’nın seçkiye eklenmesi hem bölgesel dönüşüm ihtimalini hem de gastronomik kapasiteye dair soru işaretlerini büyütüyor. Bir diğer tartışma ise Yeşil Yıldız’ın belirsiz kriterleri üzerinden devam ediyor. Peki tüm bu tartışmalar arasında Türkiye gastronomisi hangi hikayeyi anlatmak istiyor?

apéro tarif arşivimizden seçtiğimiz dört farklı kültür, dokunuş ve mevsim hissi taşıyan tatlıların her biri Türk kahvesinin kavruk, tok ve kadifemsi karakterine başka bir açıdan eşlik ediyor: Ortadoğu’nun şerbetli geleneğinden İran kekiyle gelen baharatlı hafifliğe, hellimin sıcak sürpriz yaptığı baklavadan yaz şeftalisinin en sade hâline.

Aylin Örnek, nam-ı diğer Aylak Lakerda, lakerda söz konusu olduğunda önem kazanan göç yollarını, su sıcaklığını, tuz oranı ve doku dengesi gibi lezzeti belirleyen teknik bileşenleri adım adım açıklıyor; lakerdanın İstanbul mutfağındaki yerini, Sinop’taki geleneksel pratiklerle karşılaştırmalı olarak ele alıyor.

1950’lerde Fransız bistrolarında başlayan ve sonrasında küresel çapta benimsenen Beaujolais Nouveau geleneği, bağcılık tarihinden medya etkisine, üretimden tüketime uzanan süreçleri biraraya getiriyor. Türkiye’de primeur tarzı üretimlerin yükselişi ise genç şarabın enerjisinin farklı teruarlarda nasıl yeniden hayat bulduğunu gösteriyor.

Bugün Türkiye’de yeni bir kuşak, şarabı anlatmanın başka yollarını arıyor. Bilgiyle deneyimi, teknikle merakı, profesyonellikle samimiyeti biraraya getiriyorlar. Şarabı daha erişilebilir, merak uyandırıcı ve gündelik hayatın içine dahil eden bir dille konuşuyorlar. Gizem Lüküslü, Osman Pekin, Özkan Sercan Vatansever ve Sena Şenkal, şarap üzerinden kendi hikayelerini anlatıyorlar.

Şarap dünyası artık yalnızca terroir veya bağcılıktan ibaret değil. Bordeaux da bu evrenin çekirdeği. Kökleri Roma dönemine uzanan bu bölge, 1855 sınıflandırmasıyla düzeni, château’larıyla mirası, yeni mimarisiyle dönüşümü temsil ediyor. Bir zamanlar İngilizlerin claret tutkusu ile büyüyen bu şehir, günümüzde modern bağcılığın hem sembolü hem laboratuvarı.