Kesintiye uğramış çocukluğum: "Girl, Interrupted"

"Hayalle gerçeği hiç karıştırdınız mı? Ya da paranız olduğu halde bir şey çaldınız mı? Hiç kederlendiniz mi? Ya da durduğu halde treninizin hareket ettiğini zannettiniz mi? Belki ben delirmiştim. Belki de nedeni '60'lı yıllardı. Ya da ben çocukluğu kesintiye uğramış (Girl Interrupted) bir kızdım."

Yukarıda giriş cümlelerini alıntıladığım çocukluğu kesintiye uğrayan, yani İngilizce söylenişiyle "Girl Interrupted" olan bir genç kızın samimi, insanı düşündüren, sorgulatan ve gerçeğin ne olduğu üzerine bildiklerimizi (ya da bildiğimizi sanmamız istenen şeyleri) bir kez daha gözden geçirmeye davet eden bir film. Girl, Interrupted, gerçek bir yaşam öyküsünün çarpıcı ve doğal anlatımı. Bunu da izleyicinin filme mesafe koyarak yabancılaşmasına ve bu sayede anlamın içinde kalmasına olanak tanıyan dışarıdan bakış ile sağlıyor. Genellikle öz yaşam öyküleri, hele böylesine acı ve travmalarla doluysa, üstüne bir de aile problemlerini içeriyorsa amacını aşacak derecede duygulara hitap eder. Bu içeriden bakış, akıl-anlam-mantık süzgecini delip geçecek kadar çetin cevizlerle, sıcak meselelerle, duygusal boşalımlarla etkiler izleyiciyi. Ama tam da bu aşırı duygu yükü yüzünden derdini anlatamaz. Hakkında konuşmak istediğinizde hissettirdikleri dışında pek bir şey söyleyemezsiniz. İşte bu noktada Girl, Interrupted filminin diğer pek çok psikolojik travmalarla yüklü otobiyografiden ayrıldığını ve bu ayrım nedeniyle de başarılı ve etkileyici olduğunu söyleyebilirim. Yani duygusallık, ajitasyon, gözyaşı dozunu abartmayan, yanmadan yaklaşabilmemiz için mesafe bırakan, akılla algılamamıza izin veren ancak o ölçüde de samimi bir film.