Almora'ya saygı duruşu, müzik üretiminde bireysellik vs. iş birliği

Senfonik Rock tarzını dinlediğim ilk Türk grubu olan Almora’nın kuruluşunun bu yıl 20. yılı. Maalesef 2008’den beridir de onlardan haber alamıyoruz. Belki de 2008’deki Kıyamet Senfonisi albümü gerçekten de o kadar muhteşem ve takdire şayandı ki zirvede bırakmak istediler. Ben de onları ilk Kıyamet Senfonisi albümündeki Ay Işığı Savaşçısı şarkısıyla tanımıştım. Geçirdiğim o ilk şok hâlâ ilk günkü gibi aklımda. Şarkının Türkçe olduğunu duyduğum o ilk an Türkçe olduğundan emin olmak için sesini sonuna kadar açmıştım, emin olduktan sonra tüylerim diken dikendi.

2001 yılından beri 5 albüm 3 single çıkaran Almora, yurt içinin yanı sıra yurt dışında da birçok başarılara imza attı. Kıyamet Senfonisi albümü, büyük müzik marketlerin ‘En Çok Satanlar’ listesinde 1 numara oldu ve haftalarca en üst sıralarda yer aldı. Bu albümde yer alan Tılsım şarkısı Amerika merkezli dijital müzik platformlarından DigitalDreamDoor’da senfonik rock tarzında “Tüm Zamanların En İyi 100 Şarkısı” arasında gösterildi. Bunların yanında Japonya’da iki, Meksika’da dört albümleri yabancı plak şirketleri tarafından yayımlandı.

Benim bildiğim ve dinlediğim Senfonik Rock tarzında müzik icra eden birkaç grup var ve bunlardan en iyisi açık ara Almora. Umarım yeni nesil yerli rock gruplarının içerisinde de yeni Almoralar çıkar. Kuruluşunun ardından 20 yıl geçmiş ama etkileri sonsuza kadar sürecek gibi.

Kıyamet Senfonisi albümünü buradan dinleyebilirsiniz.

Stereo Nova, 90’ların başında iki müzisyen K. Bhta ve Michalis Delta tarafından kurulmuş bir elektronik müzik grubu. 1992 yılında çıkardıkları grubun ismini taşıyan albümle büyük ses getirmiş ve tanınırlığa kavuşmuş, 1997 yılına kadar sürdükleri projenin kısa ömrüne rağmen Yunanistan’ın elektronik müzik sahnesinde öncü bir isim haline gelmeyi ve hala anılan bir grup olmayı başarmışlar. Grubun neredeyse otuz yıl önce denemiş olduğu teknik ya da tarz tercihleri hala güncelliğini koruyor ve günümüz elektronik müziğinde de izlerini görebiliyoruz.

Genellikle melodilerinin yanında arka planda kalan sözlerinde sosyal konuları ele alan grubun bütün şarkıları Yunanca da olsa şiirselliğinden ötürü hiçbir şey anlamadan da keyif alabiliyorsunuz. Özellikle en popüler albümleri Discolata’da rap ya da şiir resitali tarzında vokaller ağırlıkta.

Beş yıllık kariyerleri boyunca altı albüm çıkaran grubun üyeleri dağılmalarının ardından kariyerlerine solo olarak devam ediyorlar, kendilerine buradan ya da buradan ulaşabilirsiniz. 2008 yılında bir performans için bir araya gelmelerinin ardından belki yeni bir albüm çıkarmaları konuşulmuş olsa da bir sonuç vermemiş; ancak bundan tam on yıl sonra 2018’de grup tekrar bir araya gelip bir albüm çıkarmıştı. Ouranos isimli bu son albümleri geçmişlerine göz kırpıyor ve zaman zaman heyecanlandıran anlar sunuyor olsa da en iyi işleri olmaktan çok uzakta.

Bizim çok severek dinlediğimiz bu grubun favorimiz olan albümüne buradan ve grubun Spotify ve Facebook sayfalarına linklerden ulaşabilirsiniz.

Birkaç hafta önce Maroon 5'ın solisti Adam Levine "Artık ortalıkta pek müzik grubu yok." dediğinden beri; şöyle de bir grup var, böyle de bir grup var örnekleri ötesinde kendisine zaman zaman hak veriyorum, zaman zaman ise "Saçmalama Adam" diyorum.

Öncelikle gelin Adam'a bu sözleri söyleten nedenler üzerine konuşalım. Adam Adam diyorum ama zaten bu ortalıkta pek müzik grubu kalmadı konusu çok zamandır konuşuluyordu. Kendisi bir nevi bir sözcü olmuş oldu. Nedenlere geri dönersek; ilk neden olarak yaygın bilgisayar kullanımını rahatlıkla sayabiliriz. Globalleşen dünyada... -pardon bu başka bir konuydu.- İnsanların bilgisayar ile müzik yapabildiklerini keşfettikleri 1948 yılına gitmiyoruz tabii ki. İnsanların bireysel olarak bilgisayar başına geçip müzik yazabildikleri 90'lar sonları ve asıl bilgisayarlara kolay erişimin sağlandığı 2000'ler başlarına geliyoruz. Kayıt alma teknolojisinin de gelişmesiyle yatak odalarında yazılmış albümler yapmanın kolaylığı ile 5 kişi, 10 kişi stüdyoya girmeyle karşılaştırılamaz sanırım. 

İkinci neden olarak ise kuşkusuz Rap'in yükleşi diyebiliriz. Alternatif Rock/Indie gruplarının Metal gruplarını bir köşeye yollaması gibi Rapstarlar da Alternatif Rock/Indie gruplarını bir köşeye yolladı. Bunun yanına Indie sound'unu benimseyen Popstarlar (örnek olarak 2012 yılında bir şarkısında indie kayıtlara laf atan Taylor Swift'in 2020 hali) da eklenince müzik grubu diye tanımladığımız müzik oluşumlarının gölgede kaldığını görüyoruz.

Hazır müzik türleri konuşuyorken müzik grupları artık yok demeyi savunmaya devam edeceksek K-pop gruplarına ayrı bir parantez açıp onları ayrı tutmamız gerekiyor. Yoksa BTS ve BLACKPINK gerçekleri varken artık ortalık da müzik grubu göremiyoruz diye bir söz söylemek delilik olarak algılanabilir.

Nedenleri saymaya devam edebiliriz ama son olarak da bireyselleşmeden bahsetmek istiyoruz. Zaman zaman çok ünlü grupların grup üyeleri arasında çıkan tartışmaların grupların dağılmasında önemli bir rol oynadığını biliyoruz. Artık gruplar daha ünlü olmadan bu nedenlerle dağılıyor. Bir de işin içine gelir paylaşımı gibi konuların girmesiyle sanatçıların bireysel olarak yola çıkmaları daha olası gözüküyor.