Sosyal mesafeli performanslar, oyunlarda müzik etkisi

Mekanın dışına taşmanın en güzel noktalarından biri için,  Babylon’un önü için saygı duruşundayız. Üzerinden 7 sene geçmiş olmasına rağmen bir kapının fotoğrafını görsen duygulanır mısın diye sorsalar, açıkçası dalga mı geçiyorsun derdim. Şimdi bu şakayı Babylon’un Asmalımescit’teki kapısının fotoğrafını görünce gerçek kılıyorum.

Peki neydi Babylon’un önünü bu kadar hatırlanır kılan?

İlk nedeni sanırım isminde gizli. Adı üstünde, Babylon’un önü. Ipod’umda ve kalbimde özenle taşıdığım isimleri 1 metre bile olmayan mesafelerden izlememi sağlayan bir mekanın kapısının önünden bahsediyorum.

Sonra Babylon’un önündeki o ruh, az sonra çıkacak ismin hayranları olarak Babylon önünde toplanmış olmak, içeride pahalılaşan içkilerden önce son bir büfe seferi, konserin başladığını haber veren zil sesi.

Bir gelenin bir daha geldiği bir mekan olarak Babylon’un önünde oluşmaya başlayan tanıdık yüzler, daimi üyelerin hiç değişmeyen yerleri, içeride danslar konuşacağı için son demlerini yaşayan çeneler, az sonra çıkacak ismin dedikoduları, müzik sohbetleri…

Artık öyle bir raddeye gelmişti ki sadece Babylon’un önünde takılmak diye yeni etkinlikler türemişti. İçerisi kadar dışarısını da özleyeceğimiz bir mekanın anısı hala sıcacık bir şekilde hafızamızda.

Kapının fotoğrafını da şöyle bırakayım da beraber duygulanalım.

Birçok tanıdık isimden art arda gelen yeni albümler geçmişten aşina olduğumuz tınılara dönüşümüzü hızlandırıyor. Daha önceden alışılmış olana istek her zaman daha fazla oluyor. Ancak tüm o güzel albümlerin yanı sıra keşfedilmeyi bekleyen yeni grupların, şarkıların listesinin de bir yandan gittikçe uzadığını inkar edebilir miyiz? İşte, o isimlerden bir tanesi: Slow Pulp

Minnesota menşeili grup 2 EP ve geçtiğimiz sene ilk stüdyo albümleri Moveys'i yayımladı. Küçük yaşlardan beri birbirlerini tanıyan grup üyeleri ilk EP’lerini kaydettikten hemen sonra grubun şu anki vokali Emily Massey ile tanışır. Kendisinin gizli yetenekleri açığa çıktığında ortak bir karar ile önceleri ismi PATH olan grup, Emily ile beraber yeni şarkılar kaydetmeye başlarlar. Böylece şu anda ilk yayımladıkları materyal olan EP2‘ye kavuşmuş oluyoruz.

Grubun ilk şarkılarının devamı niteliğindeki ilk albümlerinde Slow Pulp henüz daha yolun başında olmaları bir kenara, gelecek için büyük başarılar vadediyor. Hayal gibi akan vokaller ve gitarlar ile dream pop’un nostalji ile buluştuğu noktada konumlanıyorsunuz. 70’lerin psychedelic tınıları modern dünyanın küçük mekan müziği ile harmanlanıyor.

İkinci EP Big Day'in ismini yansıtırcasına Annie Dillard’ın ünlü bir sözünü hatırlıyorum: “Günlerinizi nasıl geçirdiğiniz hayatınızı nasıl geçirdiğinizdir.” İşte, Slow Pulp bütünü oluşturan parçalarda yaptığınız her şeyin büyük çerçevede bıraktığı izleri anlatan şarkılar yapıyor. Mesela New Media‘da alışkanlıkları kırmanın zorluğundan, üstelik yanlış gidenin farkında olurken o eşiği atlamanın verdiği kaygıdan bahsediyorlar. Grubun vokali Emily Massey, verdiği bir röportajda çocukluk anılarından bahsediyor. Üç yaşındayken yaşadığımız şeyleri büyürken peşimizde sürüklememizden. Sonrasında ise albüm kapanışında geçmişteki hâline şu soruyu soruyor: “Bu kadar küçük olmak nasıl hissettiriyor?”

Slow Pulp, henüz daha yeni açılışı yapan bir grup. Ancak bulunduğunuz andan geriye baktığınızda, belirli anlarda oluştuğunu fark ettiğiniz izlerin kökenini anlatma hikayeleri ile yakın zamanda dikkatleri çekeceklerini düşünüyorum. O zamana kadar ise diskografilerinin nasıl bir yöne gideceklerini görmek için heyecanla bekliyor olacağım.

Slow Pulp'ın diskografisine buradan ulaşabilirsiniz.