Merhaba sevgili okurlar,Her yerde gördüğünüz gibi size güzel sonbahar&nbsp;edebiyatı yapmayacağız, merak etmeyin! Bu hafta size büyük bir duyurumuz var.Bu hafta bizim için özel bir hafta çünkü Show Business&nbsp;yolculuğunun sonuna geldik. Bu kararı alırken pek çok faktör devreye girdi. Bir yanda planladığımız daha büyük bir projenin getirdiği ağır yükler, diğer yanda gelişmek ve evrilmek adına yaptığımız bazı planlar birleşince yazılı medyuma kısa bir ara vermenin doğru olduğunu düşündük. Bu yolculuğun ilk gününden beri bizimle olan herkese çok teşekkür ederiz, umarız sizin için de keyifli bir yolculuk olmuştur.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Pek yakında çok ilginç iki proje ile geliyoruz ve bundan ve bizden haberdar olmak isterseniz aşağıya iletişim bilgilerimizi bırakıyoruz:instagram: @akashacoral | @oguzaltinoz<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Son bir defa, hazırsak filmimiz başlamak üzeredir.&nbsp;Akasha Coral<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Zihnin için taze bir başlangıç:&nbsp;Aposto mobil uygulamaları yenilendi!<p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#de0303" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#de0303 !important;color:#fafbfc !important" href="https://apps.apple.com/tr/app/aposto/id1504328530" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(222, 3, 3) !important; color: rgb(250, 251, 252) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">iOS uygulamasına git</a><p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#de0303" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#de0303 !important;color:#fafbfc !important" href="https://play.google.com/store/apps/details?id=com.aposto.android&hl=en&gl=US" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(222, 3, 3) !important; color: rgb(250, 251, 252) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Android uygulamasına git</a>

Yeni dijital eğlence sektörüne dair gelişmeler, analizler ve öneriler her çarşamba saat 13:00'da gelen kutunuzda. 

Show Business

Veda konuşması, Seinfeld üzerine düşünceler, Suudi Arabistan'dan LGBT+ tepkisi, akış platformları hisse durumu ve daha fazlası.

🍿🥂 Adios Muchachos

Herkese ağustos ayının son gününden merhaba,Bitirdik, koca yazı bitirdik. Bir garipti bu yaz, özeldi aslında. Farklı yerler göremedik belki; ama farklı işlere giriştik, yeni insanlarla tanıştık, başarıya giden yolda bir adım daha attık.Geçtiğimiz hafta yaşanan bir olay üzerine bu hafta sizinle Sunset Bulvarı'nda linç kültürü üzerine düşünceler paylaşıyoruz. Gündemin karanlıklaşmasıyla beraber bir de içinizi sıcacık yapacak bir film incelemesi var. Detaylar için bir sonraki kanala geçiniz.&nbsp;İyi okumalar!Oğuz Altınöz

Linç kültürü, "Klaus" filmi ile gündeme biraz neşe ve sizin için derlediğimiz bazı haberler...

🎥💡 Kültürel Bazı Tartışmalar

Merhaba sevgili okurlar,Yazın sonuna doğru yaklaşıyoruz. Yer yer sövdüğümüz sinekler ve sıcaklar ile yazın bitişinin buruk hüznü el ele gidiyor. Ancak biz sonbahar için de oldukça hazırız!Lafı fazla uzatmadan bu haftanın sayısını sizlere sunmak isteriz. Herkesin dilinde olan House of the Dragon&nbsp;ile ilgili bir inceleme ile Oğuz&nbsp;sizlerle olurken, ben de Türkiye'de çekim haftaları konusundaki tartışmaları paylaşıyor olacağım.Her zamanki gibi önerilerimize bakmak için Serseri Mayınlar&nbsp;kanalına gelebilirsiniz!&nbsp;Hazırsak filmimiz başlamak üzeredir.Akasha Coral<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">Zihnin için taze bir başlangıç:&nbsp;Bu sayıyı e-posta olarak aldıysanız, bizi Aposto iOS uygulamasından da takip etmeyi unutmayın.<p contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-wrapper fr-deletable" fr-original-style="text-align:center" style="text-align: center; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><a bgcolor="#de0303" color="#090909" contenteditable="false" fr-original-class="custom-button-link" fr-original-style="background-color:#de0303 !important;color:#fafbfc !important" href="https://apps.apple.com/tr/app/aposto/id1504328530" rel="noreferrer" style="background-color: rgb(222, 3, 3) !important; color: rgb(250, 251, 252) !important; text-decoration: none; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Uygulamaya git</a>

Geçmişten günümüze Game of Thrones evreni ve House of the Dragon incelemesi, set haftasında değişim rüzgarları, Cineworld'ün iflası, Death Stranding ve çok daha fazlası...

🐉👑 Targaryenler Geri Döndü

Herkese selam,Ne haftaydı, di mi ya? Gök yarılacak, felaket rüzgarları esecek falan derken İstanbul olarak hafif bir sağanak ile kapattık bu haftalık da kıyamet günlerini. Bir de biz bunun üstüne çekim yaptık, gerisini siz düşünün. Çekim demişken, kendisi ile ilgili bilgileri önümüzdeki haftalarda paylaşacağız, biraz daha sabır.Bu bültende sizleri önce 2019 senesine götürüyor ve hızlı bir sinema turuna çıkarıyorum. Ardından Türkiye'de sevilmesine, el üstünde tutulmasına mani olunan bir yapımın yatağına götürüyorum. Benden hemen sonra Akasha ise online platformlar ve abone savaşlarına kapı aralıyor. Haberler, öneriler derken yine kalabalığız bu hafta. Sıkı tutunun, başlıyoruz!Oğuz Altınöz

2019 senesi sineması ve unutturulan bir cevher, online platformlar ve abonelik savaşları, Johnny Depp yönetmen koltuğuna geçiyor, haberler, öneriler ve daha fazlası.

Aboneyim Abone

Merhaba sevgili okurlar,&nbsp;Küçüklüğümden beri sinema ve dizilere karşı ayrı bir ilgim vardır. Bir hikayenin nasıl daha farklı anlatılabileceğini görmek için aynı konuda birden çok film izlemişliğim çok vardır. Sevdiğim yönetmenlerin de ortak oldukları bir nokta var, o da hem görsel anlatıma hem de ilişki hikayelerine önem vermeleri. Tom Ford&nbsp;bunlardan bir tanesi, Baz Luhrmann&nbsp;ise bir diğeri. Luhrmann tabii bunu çok daha büyük bir boyutta yapıyor ve birden çok faktörü de hikayeye katıyor. "Üstün Yetenekliler Kulübü" diye bir şey olsaydı herhalde Wes Anderson&nbsp;ile birlikte orada yerini alırdı. Bugünkü sayıda buna ek olarak yönetmenlerin üzerine üstün yetenekli oyuncuların da nasıl şansa bazı rolleri kazandıklarına bakacağız.Bu hafta yeni bir kanal daha tanıtıyoruz. Hatırlarsanız zaman zaman size pop-up konuları farklı kanallar ile getireceğimizi söylemiştik. Önümüzdeki ay içerisinde bu kanallardaki yazıların bulunduğu koleksiyonlara erişebileceksiniz. Bu haftaki kanalımız ise "Yetenekli Bay Ripley"&nbsp;ve bu kanalı da çalışmalarını çok beğendiğimiz, hatta övmeye doyamadığımız sanatçılarla ilgili yazılar paylaşıyor olacağız.Başlamadan önce,&nbsp;"Haftanın Bağımsızı"&nbsp;kanalının da yolculuğunun sonuna geldiğini duyurmak isteriz. Umarız bağımsız film önerilerimizden keyif almışsınızdır.Hazırsak filmimiz başlamak üzeredir.Akasha Coral

"Elvis" incelemesi, Sinema'nın İsabetli Tesadüfleri, HBO Max'in sonu, Ölümlü Dünya 2, haberler, öneriler ve daha fazlası...

🥇💯 Üstün Yetenekliler Kulübü

Herkese ağustos ayının ilk haftasından merhaba!Bu hafta görüştüğüm bir arkadaşım, oturduğumuz yerde terlediğimiz sırada "Yayın&nbsp;introlarında sürekli havanın yeteri kadar sıcak olmamasından yakınıyordun. Mutlusundur inşallah" dedi. Valla ne yalan söyleyeyim, mutluyum. Her şey yerinde güzel çünkü. Kışı soğuk, yazı sıcak, Show Business'ta sinema severim ben.Bu hafta oyunculuk ve kader bağlamına dair bir yazı kaleme aldım, üç oyuncuya ve sektöre giriş hikâyelerine yer verdim. Akasha ise sinema adına oldukça kârlı geçen temmuz ayının gişe raporunu kaleme aldı. Tabii bununla sınırlı değil. Özel seçkimiz, haberlerimiz ve çok daha fazlasıyla karşınızdayız, öyleyse başlayalım!Oğuz Altınöz

Oyunculuk ve kader, temmuz ayı gişeleri, haberler, öneriler ve daha fazlası...

📽️💰 Sinema Öldü... mü?

Merhaba sevgili okurlar!&nbsp;Temmuz ayının da sonuna gelmişken yazı yarılamanın getirdiği bir hüzün sardı bizi. Ben tatil yaptım ama yapamamış gibi hissediyorum, Oğuz ise bir sene daha tatil yapmaya ihtiyaç duymadığını söylüyor. Siz ne durumdasınız?Sizlere yeni saatimizi de bildirmek isteriz. Sizden gelen yoğun öneriler sonucunda bugünden itibaren çarşamba günleri artık saat 13.00'te sizlerle buluşuyoruz.Bu haftaki temamız etkili içeriğin dönüşümü. Yaklaşık 100 sene önce komik içerikler tüketici üzerinde en etkili sayılıyordu. Ardından 1950'lerde korku ve gerilim unsuru içeren filmler onların yerini aldı. Bu noktadan sonra ise sinema dallanıp budaklandı ve bireylerin kişisel zevklerine göre etkinliğini sürdürdü. Kendi alanında niş işler çıkaran ve oldukça etkili&nbsp;içeriğe sahip filmler üreten Gaspar Noé&nbsp;ile hitap ettiği kitlenin büyüklüğü açısından kendisiyle yarışan&nbsp;YouTube influencerlarını bu haftanın makaleleri olarak sizlere sunuyoruz.Bu hafta haberler kesat, bundan ötürü sizi iki haber ile sayının geri kalanını okumaya davet ediyoruz.İyi okumalar!&nbsp;Akasha Coral

Gaspar Noé ve Bir Rahatsızlık Süreci "Lux Æterna," Influencerlar ve İçeriğin Dönüşümü, haftanın haberleri, öneriler ve daha fazlası.

💥📺 Etkili İçeriğin Dönüşümü

Herkese merhaba,Yaz mevsiminin yarısından fazlasını geride bırakmış olduğumuz şu günlerde söyleyebilirim ki İstanbul, bu yaz olmadı sanki. Yapamadı yani, sıcak desen sıcak değil, serin desen onu da tam başaramadı gibi. Böyle sulandırılmış muhallebi kıvamında, sanki böyle bisküviyi çaya bandırmışsın da bir kısmı çayda kalmış gibi bir yaz, vadettiğini yerine getiremedi. Vaatler demişken...Vadettiğini yerine getiren ne var biliyor musun sevgili okur? Bu bülten. Show Business. Daha önce sözünü verdiğimiz gibi, bu hafta da sinema adına oldukça doyurucu, canlı ve heyecanlı. Mesela bu cuma vizyona girecek ve kimsenin ilgisinin üstünde olmadığı bir filmin incelemesi yer alıyor, Microsoft-Netflix&nbsp;ortaklığı haberi üzerine bir yazı da var, haberler, öneriler... Başlayalım.Oğuz Altınöz

Netflix - Microsoft ortaklığı, Vizyonda bu hafta "Black Site" spoilersız incelemesi, haberler ve öneriler ve daha fazlası.

😮🔥 Beklentilerin Üzerinde Performans Gösterenler

Sıcaklık derecesi ile mevsim normallerinin altında kalan bir yaz sabahından herkese merhaba,İyi bir bayram geçirdiğinizi ummakla birlikte kahvenizin yanındaki kek, çayınızın yanındaki bisküvi olması için kaleme aldığımız bir adet film incelemesi ve alt metin okumasının yanı sıra bazı filmler ve esin kaynaklarını ele aldığımız meseleler mevcut.İyi okumalar!Oğuz Altınöz

Thor: Love and Thunder filmi ile sorgulama seansı, Hockney ve Bojack Horseman ile sanata bakış, haberler, öneriler ve daha fazlası.

🎨🎥 Sanatta İlham Kaynağı ve Yönetmen Mesajı

Merhaba sevgili okurlar!3 Temmuz Pazar sabahından herkese merhaba,Yayın günümüzü sizlerden gelen geribildirimler ışığında tekrar çarşamba günleri saat 08:30'a alıyoruz. Yaz dönemi boyunca eski saatini koruyup sonbahar döneminde bir değişikliğe gitme kararı aldık. Teşekkür ederiz! Önümüzdeki sayı, bayram haftası sizlerle buluşacak.Bunun haricinde bu hafta bomba gibi bir gelişme oldu. HBO Max, Türkiye'den çekiliyor gibi. Detaylar Taze Gelişme&nbsp;kanalında. Ek olarak da bu hafta Açlık Oyunları: Gişe&nbsp;kanalıyla bir gişe analizi sunuyoruz. Öte yandan bazı oyuncuların, yer aldıkları yapımlar adına yapıtğı bazı fedakarlıklar da yer alıyor sayımızda. Keyifli okumalar dileriz.Akasha Coral

HBO Max'in Türkiye pazarından çekilmesi, sinemanın fedakar oyuncuları, haziran ayı gişe analizi, haftanın haberleri, öneriler ve daha fazlası.

📈 Yüksek Değer, Yüksek Fedakarlıklar

Kültür hakkında yayımlanan makaleler ve yayınlar

Kültür

Sanat hakkında yayımlanan makaleler ve yayınlar

Sanat

İş dünyası hakkında yayımlanan makaleler ve yayınlar

İş Dünyası

Aslında birçok yapımda da tanıdığınız bir yapıya sahip Seinfeld. Bir grup eksantrik arkadaş ve günlük hayatları içinde yaşadıkları garip olaylara yer veriliyor her bölümünde. Kulağa, ülkemizde neredeyse herkesin tanıdığı veya izlediği How I Met Your Mother, The Big Bang Theory veya Friends gibi geldiğinin farkındayım. Fakat öyle değil sevgili okur. Asla öyle değil.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/1/1662422306359.png" width="550" tabindex="0" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Fanart TVBir kere az evvel saydığım dizilerin atasıdır kendisi. Hepsinden önce, 1989 senesinde NBC&nbsp;kanalında yayına girmiş bir dizidir. Şimdi şahsi kısma geleyim.İki-üç sene evvel Amazon Prime'da izlemeye başlamıştım kendisini. İlk bölümleri izlerken tam olarak koyamamıştım adını; fakat bir taraftan beğenirken, diğer yandan da itici bulduğum bir yapısı vardı. Oturmamış bir şeyler mevcut gibiydi. Sonra bir bölüm diğerini, günler haftaları, o da ayları kovalamıştı.İzlediğiniz hiçbir şeye benzemez Seinfeld. Kurmaca içinde kurmaca, dert içinde dert vardır. Matruşkadan hallice, açtıkça yeni bir yapı karşılar sizi, bu yeni yapıyı gördükçe de sonrakini açasınız gelir. İzledikçe bir şeyleri fark eder, fark ettikçe tatmin olursunuz.Elbette eskimeye de başlamış bir yapımdır öte yandan, sonuçta dizi finalini yapalı nereden baksanız 20-25 sene olmuş. Dünya değişti yani. Fakat her bölümde, bugün bile toplum içinde yer alan bir derdi, eksiği ya da sorunu konu alıp, onu renkli ve komik bir tokatla karşılaştırır. Tabii ki her bölümde de sonuna kadar haklıdır. Kara mizahı, saf güldürü ile birleştirmeyi başaran yegane iştir şahsım adına.<img src="https://images.aposto.com/2022/8/1/1662422307034.png" width="550" tabindex="0" style="width: 100%; max-width: 550px; vertical-align: middle; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Fanart TVKarakterler ise o denli orijinaldir ki bir benzerini başka bir yapımda görseniz bile asla aynı tadı vermez, veremez. Bölümler geçtikçe o karakterlerin itici yapısına tutunur, garip hallerini tekrar görmek istersiniz; sonuçta hepimiz kusurluyuz. Nihayetinde her ne kadar zor olsa da bir gün gelir ve veda etmek zorunda kalırsınız kendisine. Eskilerin de söylediği gibi, her güzel şeyin bir sonu var.Show Business yayını yazarları Oğuz ve Akasha'dan en azından şimdilik bu kadar. Yazdıklarımızla kaliteli zamanlar geçirmenize, mutlu veya rahatsız hissetmenize vesile olduysak ne mutlu; keza amacımız bir fark yaratmaktı. Sesimiz geri dönene dek, hoşça kalın.Bu arada gümbürtüye gitmesin; Seinfeld, bir yazarlık harikası, bir grup oyuncu başarısıdır. Kaçırmayın derim.

Seinfeld bile bitti...

O Bir Efsane, Seinfeld

Bu haftaki yazım biraz politik olacak. Zira eğlence sektörünü konuşup düşüncelerinden ötürü hapse atılan sanatçılardan bahsetmemek de doğru gelmiyor. Hadi başlayalım.Geçtiğimiz hafta Gülşen önce gözaltına alındı, adliyeye sevk edildi, sonra da tutuklandı. Bütün bunlar 24 saat içerisinde oldu. Hayretler içerisinde izledik olan biteni. Öncelikle “tutuklu yargılanmak” nasıl bir çerçeve? En azılı suçluların böyle yargılanması gerekir. "Peki biz Show Business'ta neden Gülşen'i okuyoruz?"&nbsp;diyecek olursanız sanatın tamamının politik olduğunu söylerim. Müzik, sinema, televizyon, radyo ve pek çok alanı içinde barındıran eğlence sektörü, sanatı icra eden kişilerin popülerliğinden ötürü zan altında kalmış vaziyette. Her yapılan iş, her söylenen söz gözetleniyor.Dönelim Gülşen konusuna. Nisan ayında verdiği bir konserde İmam Hatip liseli müzisyenine “sapık” yorumu yaptığı bir video yayınlandı. Hızlıca sosyal medya üzerinde sirküle olan videonun üzerine pek çok muhafazakâr figür de yorumlarını yaptı. Bir tur da bunlar döndü. En nihayetinde soruşturma başlatıldı ve jet hızıyla bu soruşturma sürdürüldü. Ülkenin başka derdi kalmamış gibi, Gülşen’in yaptığı şakayla karışık genelleme gündemin merkezine oturdu. Günün sonunda sahnede fütursuzca bir yorum yapmış bir şarkıcı tutuklandı. Sorarım size ABD’li bir rapçinin bir şarkısında bile pek çok zümre ve kesime giydirirken, sahneye çıkıp absürt yorumlarıyla hayranlarını selamlayan sanatçılarda hiç sorun yoktu da Gülşen’in ettiği laf mı sorun oldu? Bakın burada edilen cümlenin etik doğruluğunu tartışmıyorum.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661934156511.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak:&nbsp;BBCBuradaki sorun aslında sanatçıların özgürlüklerinin git gide kısıtlandığı bir ülkede, oldukça dar bir alanda yaratıcı olmaya zorlanmaları. Aynı şey sinemada da geçerli. Özellikle de dijital yapımlarda... Cem Yılmaz&nbsp;bir dizi çıkardı ve sosyal medyada ölüm tehditlerine kadar giden bir eleştiri zinciri oluştu. Pera Palas'ta Gece Yarısı'nda Hazal Kaya&nbsp;oyunculuğu üzerinden başlayan bir tartışmada yerden yere vuruldu. Bir Başkadır&nbsp;çıktığında ise bir "Cihangir fularlısı"nın gözünden sığ bir analiz yapılması ile başlayan eleştiriler çok daha kaba bir tonda sonlandı. Bundan çok daha fazlası da mevcut. Elbette eleştireceğiz, bu çok önemli ve geliştiren bir şey. Ancak sosyal medyanın bir mahkeme gibi çalışma özelliği var. Nasıl bir mahkeme mi? Birazcık daha free for all&nbsp;dediğimiz türden, herkesin sahte isimlerle istediği kişiye sallayabildiği, ortalığı karıştırmak için birkaç cümle fırlatıp kaçabildiği ve bir cümleyi fenomen edebilme gücüne sahip olduğu bir mahkeme. Fenomen olmak ise en tehlikelisi. Çünkü Twitter fenomeni dediğimiz insan herhangi bir paylaşımı ile gerçek bir tutuklama veya yargılamayı tetikleyebilir. Gülşen&nbsp;örneğinde olduğu gibi, Nisan ayından kalma bir video, ansızın milyonlara ulaşıp bununla ilgilenen devlet yetkilisine ulaşabiliyor. Bu da kolaylıkla gözaltı veya tutuklamaya sebep olabiliyor. Burada bahsettiğim ise basit bir ifade özgürlüğü.&nbsp;Yani linç kültüründe olduğu gibi kimseyi ölümle tehdit etmiyor, kimsenin şahsını geri dönülemeyecek şekilde tahrip etmiyor. Kendi inançlarına göre bir yorumda bulunuyor ve bunun hakaret niteliğinde olup olmaması artık bir sosyal mesele, hukuki değil.&nbsp;İptal etmek ve linç etmek el ele giden iki sosyal medya fenomeni. Aslında kimi zaman ikisi aynı konsept olarak çevrilse de bana kalırsa linç kültürü&nbsp;iptal kültürünün bir adım ilerisi. Çünkü herhangi bir birey de linç edilebiliyor; ama iptal edilme daha çok ünlü kişilere bir tür ceza olarak uygulanıyor. Linç kültüründe ise o kişinin canına kast edilmesine kadar bir korku salınabiliyor.Bugünlük benden bu kadar. İptal kültürü ile ilgili bir yazı aylar önce <a fr-original-style="" href="https://apos.to/s/61f0f819d70149000674b31e" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">kaleme almıştım.</a> Sezen Aksu’nun şarkı sözleri ile Gülşen’in sahne kostümü yine gündemdeydi. Okumak isteyenleri beklerim!&nbsp;

Sanatçılar, hukuki davalar ve sosyal mahkemeler.

Linç Kültürü

Postacı akademisinin en kötü öğrencisi Jesper&nbsp;kendini Kuzey Kutup Dairesi'nin kuzeyinde yer alan buzlarla kaplı bir adaya sürgün edilmiş bir şekilde bulur. Kavgalı adalılar, bırakın mektuplaşmayı birbirlerine selam bile vermemektedir. Jesper, tam pes etmek üzereyken öğretmen Alva&nbsp;ile arkadaşlık kurar. Adada ayrıca herkesin çekindiği Klaus&nbsp;adında bir adam yaşamaktadır. Smeerensburg kasabasındaki kasvetli ilişkilerin değişmesini sağlayacak bir şeyler yapmak isterler.Genelde aile olgusu yüksek Christmas ruhuna sahip filmlerin işlenişini az-çok bilirsiniz. Daha film başlamadan evvel, filmin konusuna göre karşılaşabileceğiniz birkaç ögeden de eminsinizdir. Üstü renkli süslerle kaplı, devasa bir yılbaşı ağacı, kırmızı-yeşil ağırlıklı kostümler, şöminesi olan bahçeli bir ev, alışveriş merkezinde en az bir sahne, kendisinden bir şeyler istemek adına dizine oturmak için sıraya girmiş onlarca çocuk ve Noel Baba kostümlü bir adam. Olay örgüsünü sağlamak için de ya işleri berbat eden ve çocuğu ile arasına mesafe girmiş, boşanmanın eşiğinde umursamaz bir baba vardır başrolde ya da çocuğuna vakit ayıramayan, işkolik bir anne. İkisi de bu durumu düzeltmek için hayatlarındaki bazı şeylerden feragat edip, filmin sonunda evin önüne gelmiş koronun ilahilerini mutlu bir şekilde dinlerler.Genelde yumuşak filmlerdir bunlar, çok büyük geçişler, şoke edici plot twistler, aşk, ihtiras, hırs veya dev aksiyonlara sahip değildirler. Olsa olsa bir adamı, elf kılığına girmiş sivri kulaklı bir cüce kovalar. Aynı zamanda bir Hristiyan bayramı olduğu için de ufak dini propaganda ve pazarlama da söz konusudur. "İşte böyle iç açıcı, yeni bir soluk kazandıran renkli bir dine mensubuz." düşüncesi, artık temel amaç olmasa da gazlı içeceğe bantlanmış cam bardak gibi, ister istemez yanında bulunur. Fakat Klaus'ta farklı bir durum söz konusu.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1661924964952.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: NetflixBütün bu "Christmas, Noel Baba ve efsaneleri" başlıklarına bambaşka bir pencereden bakıyor filmimiz. Alışılagelmişin dışında bir giriş, başrolün farklı bir yapıya sahip oluşu, yan ögelerin -temaya kıyasla- fazlasıyla orijinal oluşu ve en önemlisi de bütün bu uçan ren geyikleri, sayısız hediye barındıran çuval, kilosuna rağmen sürekli bacalardan girmeye çalışan al yanaklı, ak sakallı bir adam ve daha fazla sayıdaki efsanelere mantık çerçevesi içerisinde ışık tutmaya çalışması... Üstelik din ile ilgili herhangi bir ögeye de haiz değil. Film o denli mantık çerçevesinden bakıyor ki izlerken, "Ya, her şey böyle bakınca çok daha mantıklı. Hatta anlatılan birçok efsane bile muhtemelen günümüze gelirken bu şekilde başlamış olabilir." dedirtiyor. Hani olur ya bazılarımız, çocuklarına ne izleteceğini bilemez bazen, "Şu filmde şöyle bir bilinçaltı mesaj varmış, şu da çok cinsel içerikliymiş, bunda da kötü sözler sıklıkla kullanılmış." gibi dikkat ettiğiniz durumlar olur; Klaus, her ailenin çocuğuna izletmek isteyeceği bir film.Çok da uzatmadan&nbsp;film ile ilgili görüşlerimi sonlandırayım; en başta sıradan görünse de devam ettiği her dakikanın ardından, hakkında binlerce film yapılmış bir tema üstüne oldukça farklı bir yapıma vakit ayırdığınızı hissettiğiniz, yer yer içinizi ısıtırken yer yer de "Ya, işte animasyon filmleri böyle olmalı." dedirten oldukça başarılı bir yapım kendisi.BAFTA Ödülleri'nde "En İyi Animasyon Filmi" ödülünün sahibi olurken Oscar'da da adaylık almıştı.<a fr-original-style="" href="https://www.netflix.com/title/80183187" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Bir Netflix yapımı.</a>

Yalnızca animasyon sevenlerin değil, herkesin izleyebileceği bir film.

Herkesin Aradığı Bir Yapım, Klaus

Dizi nasıl başladı? Nasıl bitti? House of the Dragon üstüne birkaç kelam eşliğinde efendim.

Geçmişten Günümüze: Game of Thrones Evreni 

Sinema TV Sendikası dün Instagram&nbsp;üzerinden bir paylaşımda bulundu. Birkaç haftadır sirküle olan; ama resmi bir açıklama yapılmayan bir konuya ışık tuttu.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/2/1661288619712.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.00" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak:&nbsp;Sinema TV Sendikası Instagram Hesabı<h3 fr-original-style="text-align: left;" style="text-align: left; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Set Çalışanı Gözünden</h3>Kiminiz biliyordur, standart bir set çalışma haftası 6 gündür ve kalan 1 güne de repo&nbsp;adı verilir. 6 günlük çalışma haftası ise genellikle 12 saat set, ortalama 2 saat de yoldan oluşarak kişi başı günlük en az 14 saatlik bir çalışma hayatı demek olur. Önemli bir detay daha var tabii, o da her set gününün ve mekanının birbirine benzememesidir. Örneğin pazartesiden perşembeye Şile'desinizdir; ama perşembeden cumartesiye de Şişhane'desinizdir. Gündüz çekiminin üzerine gece çekimi binebilir ve tüm uyku düzeniniz ters yüz olur. Tecrübeyle sabit bir şekilde söyleyebilirim ki, bu düzende akıl sağlığınızı korumak pek de mümkün değil.Sendika aslında senelerdir böyle olan ve aslında dünyanın çoğu yerinde sabit olan bu sistemin miadını doldurduğuna işaret ediyor. Her sistemde olduğu gibi bunun da işe yaradığı bir televizyon dönemi var. Her hafta 2 saatlik bölüm yetiştirme telaşı olan bir yapımcının alabildiği her güne ihtiyacı olur, aksi takdirde bölüm yetişmez. Ancak artık dijital platformlara da içerik üretiliyor ve çekim takvimleri çok daha geniş bir zamana yayılıyor. İşin hacmine bağlı olarak haftada bir bölüm çekmek yerine blok olarak 2 ayda 8 bölüm çekilebiliyor. Şartlar böyle olunca da bambaşka araştırmalar devreye gidiyor haliyle...İşin bir diğer boyutu da tüm bu zorlu çalışma koşulları günün sonunda eğlence&nbsp;sağlamak için. Set hayatına ilk girdiğimde bana en absürt gelen şey bu olmuştu. Yaşanan tüm gerginlikler, soğukta donmanın kıyısından dönmeler, çeşitli kas zedelenmeleri ve duruş bozuklukları günün sonunda hızlıca tüketilebilecek diziler yapmak için. Çok ilginç aslında!<img src="https://images.aposto.com/2022/7/2/1661289648142.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: T24<h3 fr-original-style="text-align: left;" style="text-align: left; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Yapım Şirketi Gözünden</h3>İşin sosyal yanını bir kenara bıraktığımızda ise bambaşka bir resim var. Bir haftalık iş yükünün 6 günden 5 güne indirgenmesi, 1 günlük çekimin artması anlamına geliyor. 8 haftalık bir çekimde bu 8 gün, ya da 1 hafta daha çekim yapılması demek. Bu da 1 haftalık ekipman, mekan kirası, ekip kaşeleri gibi ücretlerin artması anlamına geliyor. "8 haftayı ödeyen 1 haftayı da öder" açısından bakıyor olabilirsiniz, haklı da bir nokta. Ancak dönem işlerinde 1 günlük maliyetin 150-200 bin lira bandında olabildiğini göz önünde bulundurursak bu epey yüklü bir maliyete çıkıyor.Bu noktada da yapım şirketleri veya stüdyoların da durdukları noktadan bir alternatif aradıklarını görebiliyorum. Çalışan sağlığını koruyor olmak yapılması gereken bir şey; ancak bunun yapım tarafının nasıl idare edileceği konusunda pek bir tartışma henüz yok. Öte yandan, her şeyi hazır olup çekimi bekleyen projelerde hemen bunu uygulamak da çok güç. Çünkü bütçeler onaylanmışken böyle bir ayarlama yapmak için bütçeyi veren merciinin bir karar alması gerekiyor.<h3 fr-original-style="text-align: left;" style="text-align: left; margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Dağıtımcı Gözünden</h3>Bu noktada iş biraz dağıtımcıya da düşüyor. Dijital platformlarda işler genelde peşin para ile ilerliyor. Eğer bütçe çoktan onaylanmışsa, bu sefer dağıtımcı firmanın bütçe arttırımını değerlendirmesi ve onaylaması gerekiyor. Bu da aslında platformun senelik içerik bütçesi ve dağılımıyla ilgili yeniden yapılanması anlamına gelebilir.Uzun lafın kısası, daha gidilecek çok yol var. Ancak böyle bir gelişme dizi yapım süreçlerini epey değiştirebilir. Türkiye'de sinema-televizyon sendikaların etkisi ABD kadar güçlü değil; fakat günümüz dünyasında bu tip olayların etki yaratması çok kolay da olabiliyor. Bekleyip göreceğiz.

Hepsi insanları eğlendirmek için.

Set Haftasında Değişim Rüzgarları

Son çeyrekte Netflix&nbsp;çok ciddi bir abone kaybı yaşarken Disney+ da ilginç bir abone kazanımı yaşadı. Şu anda mevcut sayılarla baktığımızda 221.1 milyon abone ile 1. sırada Disney+ yer alıyor, hemen ardından ise 220.7 milyon aboneyle Netflix geliyor.&nbsp;Abone sayısının en önemli metrik olduğundan bahsedip duruyoruz; ancak geldiğimiz günümüz noktasında anlaşılıyor ki bir başka metrikten de bahsetmemiz gerekiyor. Average Revenue Per User (ARPU)&nbsp;abone sayısının ötesinde kullanıcı başına düşen ortalama ciroyu gösteriyor.&nbsp;<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Nedir Bu ARPU?&nbsp;</h3>Ciroyu ortalama hep sabit bir fiyat ve abone sayısı üzerinden hesaplıyoruz. ARPU ise bize daha kapsamlı bir analiz sunuyor. Örneğin Netflix'e aylık $19.99 veriyorsunuz ve bu size 4 kullanıcıya kadar izin veriyor. Yani aslında sizin kullanıcı başına katkınız $5. Buna istinaden baktığımızda daha farklı bir tablo görüyoruz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1660717762377.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.08" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">TheWrap'in raporundan da görüleceği üzere $14.91 ile en yüksek ARPU'ya sahip şirket hala Netflix. Bunu da açık ara farkla yaptığını söylemek gerek. ABD'de en yüksek planının aylık $19.99 olduğunu düşünürsek Netflix aslında abonelerinden maksimum verimi alıyor gibi gözüküyor. Yani bir abonelik üzerinden 3 ila 4 kişinin kullanması yerine çoğunlukla bireyler tek veya iki kullanıcı olarak bu hizmetten faydalanıyorlar. Elbette şifre paylaşımı verileri bunun dışında kalıyor...&nbsp;Hemen ardından gelen Hulu&nbsp;da ilginç bir konumda. Aslında Disney+ dünyasının içinde anılan Hulu, bir yandan da pazardaki etkin gücünü bu şekilde gösteriyor. Reklamla aylık $7, reklamsız aylık $13 olan platform, $12.92'de aslında muazzam bir performans sergiliyor. Bu listenin en düşük yerine ise dünya çapında en çok aboneye sahip platform oturmuş durumda: Disney+. Sebebi de çok basit, her ne kadar Hulu'yu buraya ayrıca eklemiş olsalar da Disney+ toplam abone sayısının içine bundle&nbsp;abonelerini de katıyor. Yani aslında bir paket olarak satış yaptığı için ve şu anda büyüme evresinde olup indirimler sağladığı için ARPU'su oldukça düşük kaldı. Öte yandan, Disney+ daha aile içeriği sunmasıyla da bilinen bir platform ve bundan ötürü de ailelerin çocukları için açtığı kullanıcı kanalları da ARPU'yu düşürüyor. Netflix gibi aynı anda izlenme sınırı da koymadıkları için de epey fazla kullanıcı açılabiliyor. Örneğin aylık $11 öderken aslında ARPU'nuz $2 olabilir.&nbsp;<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Peki Gelecekte Ne Olacak?</h3>Mevcut haliyle piyasada şu anda pazar liderleri Netflix ve Hulu gibi gözüküyor. Evet Netflix aboneliklerinde düşüş yaşıyor ve Hulu aslında diğerleri kadar büyük bir akış platformu değil. Ancak Amerikan pazarındaki içerik talebinin en büyük iki yüzdesi Netflix ve Hulu'ya ait. Yüzde yirmişer paylarla pazarın yarısını kaplayan bu iki şirketi önümüzdeki günlerde ilginç gelişmelerle bulabiliriz.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1660718905171.jpeg" style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="0.95" width="550" fr-original-style="display: block; float: none; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Netflix'e dair diyeceğimi dedim gibi hissediyorum. Ancak Hulu, biraz daha karışık. Şu anda Türkiye Disney+'ta bile en çok talep gören içerikler arasında Hulu içerikleri mevcut. Hulu çünkü Disney bünyesinde belli bir açığı kapatıyor: yetişkin içeriği üretimi. Aslında HBO Max ve Discovery+ gibi Hulu ve Disney+ da güçlerini birleştirse çok iyi sonuçlar doğuracak gibi; ama Hulu'da başka iletişim şirketlerinin hissesi olması, durumu karmaşıklaştırıyor.&nbsp;Şimdi gözler reklam destekli hizmetlerde. Türkiye'de de henüz Gain&nbsp;ve Exxen&nbsp;haricinde hiçbir platformda reklam destekli bir model sunulmadı. Bana kalırsa tüketiciler de bir döngüye girdi. İlk başta televizyonda reklamlarla bölünen izleme tecrübesinden uzaklaşmak istiyorlardı. Şimdi ise dijital platformlar, televizyondan daha yaygın olmaya başladığı için tüketiciler daha az abonelik ücreti ödemek istemeye yöneldiler. Bundan ötürü de reklam destekli platformların fayda sağlayacağını öngörüyorum.&nbsp;

Netflix, Disney+ ve Diğerleri.

Abonelik Savaşları ve ARPU

2019, sinema adına gerçekten başka bir seneydi. Abartısız söylüyorum; sinema salonlarında yüzü aşkın film izlemiştim o sene içerisinde. Yalnızca çok fazla filmi izleme şansına eriştiğim için değil tabii bu övgü. Kalite açısından da başka bir seviyeydi yapımlar. Beni kendisine bağlayan, aklımda kira vermeden yaşamaya devam eden bazı filmler var o yıla ait olan. Parasite, The Irishman, Ford v. Ferrari, Joker, Marriage Story, Us, Two Popes, Dolor y Gloria, Uncut Gems, Jojo Rabbit, Dolemite is My Name, I Lost My Body, Climax, Klaus... İnanın bir çırpıda yazdım bu filmleri, üzerine düşünmedim ya da kendimi zorlamadım.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/2/1660650286657.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: VultureBir de teknik açıdan takdirimi kazanmış, birçok izleyici tarafından beğenilen; ancak "Pek de benim filmim değildi." dediğim, onlarca kez ödül almak için kürsüye çıkmış filmler de vardı. Once Upon a Time in Hollywood, Avengers: Endgame, Little Women, Portrait of a Lady on Fire, The Farewell, The Lighthouse, Beanpole, Ad Astra, Knives Out...Farklı bir kategoride yer alan, başka bir film daha vardı elbette, 1917. Peki, hangi kategoride yer alıyor kendisi? Elbette Siyah İnci kategorisinde. Bu kanal, tam olarak ne için vardı? Yaşadığımız topraklarda değeri, diğer ülkelere nazaran pek de bilinmeyen bir cevhere yer verdiğim bölümdü kendisi. Siyah İnci'de genel olarak izleyiciler tarafından omuzlara alınmamış, el üstünde tutulmamış; fakat şahsım adına zirveye oynayan yapımlara yer veriyorum. Ancak bu sefer durum farklı. Bu sefer filmin değerini bilmeyenler, izleyiciler değil, filmin Türkiye sınırları içerisindeki dağıtımcı firması olan Pinema Film'di.Ülkemizde 2019 senesinde vizyona girecekti aslında 1917. Tabii o sırada muazzam filmler de vizyondaydı. Şöyle dedi dağıtımcı firmamız, "Şu Joker, Parasite falan ortalıktan bir çekilsin de filmi rakipsiz bir şekilde vizyona sokalım; zaten mangırı&nbsp;vurmuş olacağız beyler; biraz daha sabır." Tabii böyle bir açıklama yapılmadı; ancak sergilenen tavır, tamamıyla bunu sessiz bir şekilde anlatır nitelikteydi. Neyse, bu sebeple Oscar Ödül Töreni'ni beklediler; çünkü 1917, katıldığı her törenden kucak dolusu ödül ile ayrılıyordu. Belli ki Oscar'da da aynı başarıyı gösterecek ve kendi reklamını yapacaktı. Böylece dağıtımcı firma da reklam bütçesini kabarık tutmadan, "Gelsin mangır... pardon müşteriler." diyebilecekti. Şöyle bir açıklama da yayınlamışlardı Twitter hesaplarından. 👇<a data-type="embed" fr-original-style="" href="https://twitter.com/pinemafilm/status/1230475612789334016?s=20&t=75Ek0Zz3SMD2O9tF9HEeQw" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor none medium; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank"><img src="https://embed.apos.to/assets/2022/7/2022-08-16T11:50:05.472Z.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"></a><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Peki, evdeki hesap çarşıya uydu mu?</h3>Valla çarşıyı bilmiyorum; ama pandemiye uymadığını söyleyebilirim. Çünkü tam vizyona girdi, girecek, aha da giriyor diye beni ve benim gibi filmi bekleyen binlerce insanı oyalarken, pandemi vuku buldu. Ardından yaz aylarında vizyona sokarız diye düşündüler, o sırada da Nolan'ın demir yumruğu Tenet vizyona girince yine beklediler... Bu yılan hikayesinin ortasında, ülkemizde vizyona giremeden geçti gitti Sam Mendes'in ödül yağmuruna tutulan filmi. Ben de unutmuştum kendisini aslında. Ancak Amazon Prime, muazzam bir iş yapmış ve filmin yayın haklarını, Türkiye'de satın alan ilk online platform olmuştu 2021 senesinde. (<a fr-original-style="" href="https://www.primevideo.com/detail/0RR0EEC4QYJVU9TT2VLRKJ47ZZ/ref=atv_sr_fle_c_Tn74RA_1_1_1?sr=1-1&pageTypeIdSource=ASIN&pageTypeId=B092RD4VM5&qid=1660650806" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor none medium; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Kendisi hâlâ&nbsp;platformdaki yerini koruyor.</a>) Ben de kendisini hemen izlemiştim tabii; bu vesileyle de hakkındaki görüşlerimi kısaca kaleme alayım dedim.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/2/1660650853949.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: Fanart TVFilm, I. Dünya Savaşı sırasında bir mesajı/emri, bir noktadan başka bir noktaya taşımak/iletmek amacıyla yola çıkan iki askerin, bu yol boyunca yaşadıklarını konu alıyor.Bu film ile ilgili -yabancı ve yerli kaynaklardan- sürekli olarak şu cümleleri okuduğumu hatırlıyorum 2019 senesinde, "Tarihin en iyi savaş filmi olabilir.", "Ben böyle savaş filmini ne gördüm ne de duydum.", "Muazzam bir savaş filmi..." Arkadaşlar, bu film, bir savaş filmi değil. Katıksız bir şekilde,&nbsp;savaş temasına sahip bir yolculuk filmi kendisi. Yani bu filmde öncelikli olarak merkezde yer alan öge, savaş ya da savaşmak fiili değil; bariz olarak iki arkadaşın yolculuk hikayesini konu alıyor ve bu yolculukta başlarına gelen olaylara şahitlik ediyoruz. Bu durumla ilgili naçizane bir paragraf kelam etmek istiyorum.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(222, 3, 3); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(222, 3, 3); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left: 4px solid rgb(222, 3, 3); box-sizing: border-box;">Filmi izledikten sonra fark ettim ki neredeyse tüm dünyada sinema üzerine içerik oluşturan, paylaşımlarda bulunan, hatta bu sektörün içinde yer alan ve para kazanan -sözde- sinemacıların hiçbiri, sinema jargonu ve terminolojisi üzerine yazılmış herhangi bir kitabın kapağını dahi açmamış. Tür nedir? Konu nedir? Tema nedir? Nelere göre belirlenir?... Sinemaya gönül vermiş ve bu alanda uzun yıllar boyunca başarılı bir şekilde yer almak isteyenlere, bu yolun henüz başında olan; ancak sağlam adımlarla ilerlediğini de bilen bir kimse olarak tek tavsiyem, öncelikle sinema tarihini okumalarıdır. Bakın, "... göz atmalarıdır." demiyorum. Okumak ve irdelemek gerek. Akımların ve türlerin öncüleri kimlerdir? Bu akım ile türler hangi dönemde, ne sebeple ortaya çıkmıştır? Bu hususta ayırdığınız zaman size, farklı ülkelerin ve belli dönemlerinin gerek politik-hiyerarşik, gerekse maddi-manevi birçok yönü üzerinden yol kat etmeniz konusunda yardımcı olacak ve hayata dair bakış açınızı geliştirip değiştirecektir. Farklı kültürler ve bu kültürlerin hangi durumlarda ne tip reaksiyonlar verdiğini öğrenmek, size tahmin edebileceğinizden çok daha fazlasını kazandıracaktır, emin olun.</blockquote>İki yıldır tüm yabancı sinema sayfalarında şu soru var: "Hey sevgili takipçim, 'Dunkirk' mü? Yoksa '1917' mi? Tarafını seç." Nasıl kıyaslayayım ya? Bambaşka türlere ait yapımlar bunlar. Ben de soruyorum öyleyse, "Eşkiya mı? Yoksa 'Çılgın Dershane Kampta' mı?" Bu arada yanlış anlaşılmasın, bu eleştirim, yerli-yabancı, adı lazım olmayan, yüz binlerce takipçiye sahip bireysel ve kurumsal, sinema adına içerik üreten her türlü oluşumadır. Filme dönüyorum.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/2/1660651053337.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: Fanart TVÇok da uzatmayacağım. Sam Mendes'in yönetmenliğine hayran kaldığım bir film oldu 1917. Muazzam sinematografi, şahane ses kurgusu, efekt olduğunu anlamayacağınız, aralara çok güzel yedirilmiş görsel efektler, kusursuz bir anlatım biçimi ve tüm filmin tek bir seferde çekildiğine inanmanızı sağlayacak şahane bir kurgu. Aralarda onlarca kesim/cut olsa da bunları fark etmek için dikkatinizi vermeniz gerekiyor; çünkü sahada işin uzmanı yer alıyor.Hatta bir adım daha öteye gideyim. 2020 Oscar Ödül Töreni'nde kendisi hariç, aday olan tüm filmleri izlemiş biri olarak ödüllerin kavuştuğu yapım ve isimlerin neredeyse hepsinin arkasındaydım. Ancak bu filmi izledikten sonra "En İyi Yönetmen" ödülünün Bong Joon-ho'dan ziyade Sam Mendes'e verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Yanlış anlaşılmasın, eğer oy hakkım olsaydı "En İyi Film" dalında yine Parasite filmine oy verirdim. Çünkü komple bir film kendisi. Hayata dair bir mesajı var, şahane bir yönetmenlik sergileniyor, oyuncu performansları alışılagelmişin dışında... Her ne kadar filmlere puan vermeyi sevmesem de rakamlarla daha iyi anlatılabileceğini düşündüğümden temsili olarak hareket edeyim; Parasite&nbsp;filmine 9.1/10 diyelim. Her parametrede eşit bir seviyedeyken bu puana erişiyor kendisi. Fakat 1917, ne oyuncu performansı, ne müzikleri, ne de başka bir parametre ile ön plana çıkıyor; direkt olarak etkileyiciliğinin tümünü yönetmenine borçlu. Yani kendisine 9/10 vereceksem, bu 9 puanın 8'i direkt Sam Mendes'e yazar diyebilirim. Filme bir cümle ile puan verecek olursam, "Sinemada birden fazla kez izlerim." şeklinde olurdu.Amazon Prime'a sadece bu film için en azından bir aylığına üye olun derim. Sadece 8 lira. Bünyesinde izleyebileceğiniz bir dolu dizi ve film mevcut zaten. Yine de memnun kalmazsanız, en kötü ihtimalle 8 lira karşılığında 1917'yi izlemiş olursunuz. Afiyet olsun.Not: Tamamıyla IMAX teknolojisi ile sinemada izlenmek üzere var edilmiş bir film. Sinemada deneyimleyememiş olmak, gerçekten üzücü. Pinema Film'e tebriklerimle(!)

Yanlış anlaşılan bir yapım kendisi. O neydi öyle Sam Mendes?

Unutturulan Bir Cevher, "1917"

Ön not:&nbsp;Bu bildiğiniz gibi bir inceleme olmayacak. Zira film incelemelerinin sadece teknik açılarıyla değil, seyirciye filmin katmaya çalıştığı ve katabildiği şeyler ile ilgileniyorum.Yine bir açık hava sineması gecesi... Mekanımız, Akmerkez'in terası. Saat 21.30'u gösteriyor. Hava hafif serin, filmi heyecanla bekliyoruz. Etrafta patlamış mısır kokuları yükselmiş, herkes yazlık sandalyelerde oturuyor ve birlikte geldiği arkadaşıyla sohbet ediyor. Sinema ekranı rüzgar ile birlikte dalgalanıyor, ama sorun değil. İşin büyüsü de biraz bundan geliyor. Na-mükemmellik!İçim kıpır kıpır; çünkü Baz Luhrmann&nbsp;benim en sevdiğim ilk üç yönetmen arasında ve senelerdir film yapmadı. Bilmeyenler için Luhrmann'ın diğer filmleri arasında The Great Gatsby&nbsp;ve "En İyi Film" dalında Oscar adayı&nbsp;olan Moulin Rouge!&nbsp;yer alıyor. Tiyatral anlatımı ve zengin set tasarımıyla nefes kesen ve eşsiz bir anlatım yeteneği olan bir sanatçı olduğunu düşünüyorum.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ve Filmimiz Başlar...</h3>Elvis Presley&nbsp;ile ilgili bilgim çok sınırlı. Memphis'ten çıkma ve country&nbsp;müzik ile blues&nbsp;karışımı bir tarzı rock &amp; roll'a evirdiğini biliyorum. Film, Tom Hanks'in canlandırdığı Presley'nin menajeri olan Albay&nbsp;Tom Parker'ın sözleriyle başlıyor. Aslında Elvis'in hayat hikayesini anlatıyor; ancak bunu çoğunlukla kendi gözünden yapıyor. İşte burada Luhrmann'ın büyülü anlatımı devreye giriyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/1/1659980526998.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.42" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf:&nbsp;Movie Chant | Elvis'in ilahilerle tanıştığı anElvis'in çocukluğuna iniyoruz. Beyaz bir aileye doğmuş olmasına rağmen, babası hapse girdiği için ailenin finansal durumu çöküyor ve genelde siyahi insanların yaşadığı bir mahalleye taşınmak zorunda kalıyorlar. Bahsettiğim dönem de ABD'de ırk ayrımının en yoğun noktası ve bu mahalleler genellikle epey yoksul oluyor. Bir gün arkadaşlarıyla oynarken Elvis yakındaki çadırdan bozma bir kilise toplantısındaki ilahileri duyuyor. Burada siyahi sesin kudretli enerjisini ilk defa hissediyor ve kendini müziğin içinde kaybediyor. Sürekli dönen bir kamera, boğuklaşan, ama yine de hipnotize eden sesler ve tınılar, kalabalığın sarhoş edici etkisi ile biz de Elvis ile beraber ilahilerin içine giriyoruz. Arkadan bir rahibin kurduğu cümleyi duyuyoruz: "Eğer bir şeyi söylemek çok tehlikeliyse, şarkı söyle." Bu noktada filmin ve Elvis'in hayatının teması da ortaya çıkıyor. Ne tamamen idealist ve politik bir sanatçı, ne de bundan tamamen bağımsız.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/1/1659980591905.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="2.42" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: Movie Chant | Elvis'in ilk sahneye çıkışıArdından Elvis'in ilk plağının çıktığı ve sahne aldığı dönemlere geliyoruz. Menajeri olmak için Albay&nbsp;Tom Parker&nbsp;isimli bir adam çıkageliyor ve ona çeşitli gösteriler ayarlamaya başlıyor. Elvis ise renkli kıyafetler giyen, uzun ve dağınık saçlı ve vücudunu fazlasıyla kullanarak dans eden bir sanatçı olarak seyirci karşısına çıkıyor. Dönemi göz önünde bulundurduğumuzda toplumun hoşgörüyle karşıladığı bir figür, kesinlikle değil. Öte yandan, kasıklarını ve bacaklarını kullanarak ettiği dans ile şarkılarının mükemmel uyumu, özellikle kadın seyircilerini çıldırtıyor. Bu da &nbsp;"toplumu sapkınlığa yönlendirme" olarak karşılanıp New Yorklu elit kitle tarafından hor görülüyor. Lakin Elvis yine Güney'de hayranlıkla karşılanıyor. New Yorklu elit kitlenin tepki göstermesinin bir diğer sebebi ise siyahi kültürünü tanıttığı düşüncesi, ki bu düşüncede de haklılar. Çünkü Elvis siyahi çocuklarla büyüyüp, onların kültürüyle beslenen birisi. Bu sırada Albay ise Elvis'i bir para makinesi olarak gördüğünden yer yer New Yorklu elit kitlenin isteklerine de uymaya çalışıyor. Ancak Albay'ın bir gizemi var ve film bunu bize hissettirmeden arada çaktırıyor.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Film Arası ve Düşüncelere Dalma</h3>Öte yandan film, dönemin ünlü olaylarına da dokunuyor. Martin Luther King'in suikasti,&nbsp;B.B. King gibi blues&nbsp;müziğin öncülerinin sahneleri, Beale Sokağı, Bobby Kennedy'nin suikasti gibi pek çok konuyu ve mekanı da gözler önüne sunuyor.Her büyük müzik akımı gibi, rock &amp; roll&nbsp;da bir isyan ile ortaya çıktı. Blues&nbsp;müziği siyahilerin acılarını anlattıkları, ama bir yandan da acıyla gülmeyi sürdürdükleri bir akımın ürünü. Rock &amp; roll&nbsp;ise herkesin belli şekilde giyinmesi, belli zümrelere mensup olması gerektiğini dikte eden tutucu kesime karşı bir isyan ile ortaya çıktı. Kısa saç tıraşı yerine uzun saçlar, erkekler için sadece siyah takımlar yerine renkli ve bakımsız kıyafetler... Rock &amp; roll,&nbsp;müziğin sorgulayıcı ve bir yandan da dinleyicisini azdıran tınılarıyla, sınırların dışında taşmak isteyen gençliği harekete geçiren türde nitelik taşıyordu. Elvis aslında tam rock &amp; roll ile yola çıkmamış olsa da, hem blues, hem country hem de rock müzik ögelerini kullanarak dönemin insanına derinden dokunmuş oldu. Baz Luhrmann da bunu 2 buçuk saatlik bir anlatıda seyirciye vermeyi başarıyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/1/1659980237104.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.96" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: Rotten Tomatoes<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">İkinci Yarı ve Kapanış</h3>Filmin ikinci yarısı, tipik bir Baz Luhrmann filmi gibi bir trajedi ile sonlandı. Hayır, bu bir spoiler&nbsp;değil! Bu büyük finalin de bahsettiğim anlatıya ve bunun sunuluşuna etkisi büyük. Neden mi?Filmi izlerken gözlerimin parladığını hissettim. Eksik yanlarına da birazdan geleceğim; ama şunu çok net bir şekilde söyleyebilirim ki Baz Luhrmann sinemayı geri getirdi.&nbsp;Sinema bana göre şatafatın yeri ve bahsettiğim şatafat, klasik Hollywood şatafatı değil. Yani aksiyon olsun diye aksiyon yapmak değil. Halen günümüzde en çok plak satan sanatçı olarak anılan birinin hayatını tüm iniş ve çıkışlarını çeşitli grafikler, çekim teknikleri, renkler ve ses efektleriyle verebilmekten bahsediyorum. Bu da beni filmde kullanılan geçişlere ulaştırıyor. Baz Luhrmann'ın geçişleri neredeyse bir çizgi roman gibi. Örneğin Las Vegas tabelasını görüyoruz ve ansızın o tabela Elvis'in sahnesinin üzerindeki aynı yazıyla birleşiyor ve bir anda sahnedeyiz! Bize bir an bile durup sıkılma alanı bırakmıyor, öte yandan Elvis Presley'nin yaşadığı inanılmaz hızı da hissettiriyor. Yukarıda bahsettiğim trajik sonun&nbsp;etkisi de burada oluşuyor. Bütün film, Luhrmann bizi bitişteki trajik finale hazırlıyor. Bizi de Elvis ile birlikte tüketiyor ve sonuyla baş başa bırakıyor.<h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Dönüş Yolu Sohbeti</h3>Dönüş yolunda gidiyoruz ve "Yahu bu filmin hiç kötü bir yanı yok muydu?"&nbsp;diye soruyor arkadaşım. Üzerine sohbet etmeye başlıyoruz.Albay Tom Parker'ın gözünden izlememize rağmen, Albay'a dair filmin sonunda bile çok az şey biliyoruz. Yani tam olarak da Albay'ın gözünden izliyoruz denemez. Ancak bu teknik biraz riskli; çünkü Elvis'in tecrübesini de biraz bölmüş oluyor. Parçalanan bir evliliği ve gitgide artan bir uyuşturucu problemi var. Ancak 2 buçuk saatin içerisinde bütün bunları sığdırmak elbette ki güç. Bu da ana karakter ile kurduğumuz bağın biraz önüne geçiyor.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/1/1659980643868.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Fotoğraf: Movie Chant | Elvis'in ilahilerle tanıştığı sahneye göndermeÖte yandan son yıllarda çıkan diğer müzisyen filmlerini düşünüyoruz. Queen'i işleyen Bohemian Rhapsody&nbsp;ve David Bowie'nin hayatını konu alan Stardust&nbsp;akla geliyor. Bohemian Rhapsody&nbsp;tarz olarak Elvis'e daha yakın; ancak burada da İngiliz bir rock grubunun anlatılması farkı yaratıyor. Öte yandan Freddy Mercury'nin AIDS ile yaşadığı problemi işlese de Elvis'in yaşadığı tükenmişlik kadar epik bir şekilde bize sunulmuyor. Öte yandan&nbsp;Stardust, Bowie'nin yaşadığı psikiyatrik sıkıntıları işliyor ama bu filmin de sinematik olma kaygısı bulunmuyor. Yani özetinde Luhrmann bize hem sinematik bir tecrübe sunuyor, hem de karakterin yaşadığı derin ruhsal çıkmazları... Bu sebepten dolayı da filmin adı "Elvis"; çünkü aslında sadece Elvis'in kim olduğuyla ilgileniyor.Her şeyi birlikte düşündüğümde her ne kadar Akmerkez ayazında baya üşümüş olsam da film beni o kadar doyurdu ki çıktığımda pek çok şeyi düşündüm. Dönemin politikaları, bu dönemde sanatçı olmanın zorlukları, ve sahnenin sarhoş edici etkisi...

Ve Baz Luhrmann sinemayı geri getirdi. 

Bir İnceleme: Elvis

"Hayat tesadüflerle dolu." Ben buna inanıyorum. Hiç ummadığınız, "Yok canım." dediğiniz olaylar veya durumlar, bir anda tesadüfen oluverir. Aylarca hayalini kurar, dua eder, sabırla beklersiniz; ama olmaz yani, gerçekleşmez. Tam böyle, "Vazgeçiyorum artık, takatim kalmadı." dediğiniz o an vardır ya hani, heh, işte o anda asla vazgeçmeyin; çünkü hiç beklemediğiniz bir anda, çok alakasız biri tarafından telefonunuz çalar, bir soru sorulur, başka yerler aranır... Aa, bir bakmışsınız, her şey rayına oturmuş.Yanlış anlaşılmasın, ben öyle sevgi, dost, kardeşlik mesajları veren iyilik elçisi bir kimse değilim. Tek söylemek istediğim, oluyor böyle şeyler yani. Tabii bazen kovalamanız, çalışmanız da gerekebilir, normaldir yani. Hatta zaman zaman tüm çabalarınıza rağmen, "(istediğiniz - 1)" denkleminde bir sonuç da alabilirsiniz. Bu, en başta canınızı sıkar; ama iş bittikten sonra bir bakarsınız, çok daha hayırlısı olmuştur. Bazen hiçbir şey düşlemiyor ve üzerine çalışmıyorken de bir anda bir mesaj ile güzel bir fırsat çıkabilir karşınıza. Kısmet, tesadüf, şans, baht, ne derseniz deyin, önemli olan size isabet etmesidir. Var bazı örnekleri.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: medium none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Brad Pitt ve Guy Ritchie - İlk Randevu:</h3><img src="https://images.aposto.com/2022/7/0/1659876359215.gif" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.88" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: Tenor1999 senesine gidiyoruz. Brad Pitt, henüz kariyer başında olan Guy Ritchie'nin Ateşten Kalbe, Akıldan Dumana (1998) filmini izlemiş ve büyük bir hayranı olmuş. Bu nedenle, bir sonraki projesinde kesinlikle yer almak istemiş. Bazı tanıdıkları devreye sokup Guy Ritchie ile kısa bir görüşme ayarlamış ve Snatch&nbsp;(2000) filminde rol almak istediğini kendisine iletmiş. Guy Ritchie, Brad Pitt için en başta büyük bir rol düşünüyormuş. Fakat karakter, Londra aksanı ile konuşmak zorundaymış ve kendisine bir ay vermesine rağmen, bu aksanda yeterince ustalaşamadığını anlayınca, Pitt'e Çingene Mickey rolünü teklif etmiş.<blockquote fr-original-style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(222, 3, 3); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px;" style="color: rgb(9, 9, 9); border-color: rgb(222, 3, 3); border-width: 4px; font-style: italic; padding-left: 10px; margin: 0px 0px 1em; border-left: 4px solid rgb(222, 3, 3); box-sizing: border-box;">Karakter, "Do you like dogs?" cümlesini, "D'ya lak daags?" şeklinde telaffuz ediyor.</blockquote>Brad Pitt, en başta bundan pek memnun olmasa da Guy Ritchie ile gerçekten çalışmak istediğinden, kabul etmiş teklifi. Gelin, görün ki istemediği bu karakter ile sergilediği performans sonrası, çok daha farklı roller adına teklif almaya başlamış. Bana sorarsanız harika bir eşleşme olmuş. Kariyerindeki en iyi yan rol performanslarından biridir.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: medium none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Ben Affleck ve David Fincher - Kazandıran Kötü Özellik:</h3><img src="https://images.aposto.com/2022/7/0/1659876460472.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: DeciderDavid Fincher, Gone Girl (2014) filminin başrolü için oyuncu arayışlarını sürdürürken, aradığı tek bir özellik varmış; o da karakteri canlandıracak kişinin gerçekten rahatsız bir gülüşe sahip olması. Uzun bir süre düşündükten sonra sonuç alamaması üstüne Google’a "Rahatsız edici ve uygunsuz gülüşler" yazmış ve çıkan sonuçlarda Ben Affleck’in birçok fotoğrafını gördükten sonra bu rolü ona vermeye karar vermiş.Ben Affleck'in oyunculuk meziyetlerini net bir şekilde yetersiz bulsam da bu filmde hakkını vermeliyim; Rosamund Pike'ın canlandırdığı karakter ve sergilediği performans düşünüldüğünde aynı kaldırımda yürümeleri bile zor olsa da yeterli bir performans sergilediğini söylemeliyim. Bazen canlandırdığınız karakterin ederi kısıtlıdır.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: medium none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h3 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Tom Holland ve Spider-Man - İsabet Olmuş Afişi:</h3><img src="https://images.aposto.com/2022/7/0/1659876281540.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable" width="550">Kaynak: DisneyAfişte de kullanılan ve şahsım adına oldukça akılda kalıcı olan bu kare, aslında çekim arasında kostümüyle dinlenirken uyuyakalan Tom Holland’dan habersiz, set fotoğrafçısı tarafından çekilmiş. Uzun bir fikir alışverişinin ardından -Tom Holland her ne kadar istemese de- filmin tanıtım afişinde kullanılmasına karar verilmiş. Afişin yayınlanması sonrası gelen olumlu tepkiler üzerine oldukça mutlu olduğunu ve iyi ki bu afişin kullanıldığını da söylemişti.Hayat işte.

Bazen de çerçeve resme tam oturur.

İsabetli Tesadüfler

Önce birinin aklına bir fikir gelir ve bunu kağıda dökmek ister. Kim bilir, belki önce hikâyeleştirir, ardından anlatılması gerektiğini düşündüğü bu hikâyenin sayfalara sığmadığını fark eder ve elindekini senaryoya çevirir. Sonra bu senaryo hayat bulmak ister, ya kendisini kaleme alan insanın merceğinden geçer ya da birkaç telefon edilerek başkasına emanet edilir. Yapımcısıydı, yönetmeniydi, görüntüsünden sanatına koca bir ekip kurulur. Her şey hazırlandıktan sonra oyuncu arayışına çıkılır. Elbette istisnalar her konuda olduğu gibi burada da söz konusu, ancak şimdilik ana hat üzerinden devam edelim.Bir yapımın meydana gelmesinde en son halka oyuncular olur. Bir film için yemek benzetmesi yaparsak her oyuncu farklı bir baharat olarak nitelendirilebilir. Yine de seyircinin gözünde önde gelen isimler genelde oyuncular olur çünkü filmi izlemeye başladığı anda dünyayla ilişkisini kesen izleyici, bir karakterle bağ kurar ve bu karaktere hayat veren kişi her kimse gözü onu görür, gönlü onu sever.Peki, oyuncu olmanın bir yolu var mı? Ya da bir matematiğe sahip mi? Evet, elbette. Okulunu okursunuz, doğru insanlarla selamlaşırsınız, çevrenizi genişletir, birkaç ajansa kayıt olursunuz, bir telefon gelir ve hayatınız değişir. Çok kolay, değil mi? Bu mesleğe anlattığım şekilde adım atmış ve şöhret olmuş birçok isim olsa da bu maalesef bu o kadar da kolay değil."Tamam, güzel. Yani başka şekilde oyuncu olamaz mıyım?" Sizi bilmiyorum ama bazı insanlar ilk adım konusunda diğerinden daha şanslı olabiliyor. Bu hafta üç isimden ve hikâyelerinden söz edeceğim. Hadi başlayalım.<h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Chris Pratt</h2>Keşfedilmeden önce yıllar boyunca evsizmiş. Hatta bazı günler sokakta tanıştığı gezginlerin karavanlarında kalıyormuş. Evsiz olduğu bu dönemde zaman zaman arka sokağında yattığı küçük bir restoranda garson olarak işe başlamaya karar vermiş Chris Pratt. Yine çalıştığı klasik günlerden birinde Kanadalı oyuncu-yönetmen Rae Dawn Chong&nbsp;da restorandaymış. O sırada arkadaşıyla yakın zamanda çekmek üzere olduğu kısa filmi Cursed Part 3 hakkında konuşuyormuş. Erkek karakteri nasıl birinin canlandırması gerektiğiyle ilgili tartıştıkları sırada Chris Pratt masaya servis yapmaya başlamış. Tabakları bırakıp mutfağa yöneldiğinde yönetmen Rae Dawn Chong arkadaşına, "Bak işte. Bundan söz ediyorum. Böyle bir çocuk olmalı. Uzun, tatlı, güler yüzlü. Ama bulamıyoruz" demiş. Bunun üstüne arkadaşı, "Gidip konuşalım" demiş ve Pratt, kariyerindeki ilk rolünü böyle almış.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1659504856887.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.68" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Alphacoders <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Charlize Theron</h2>Aslında her zaman oyuncu olmak istiyormuş. Bu sebeple biriktirdiği bir miktar para ve annesinden de ufak bir maddi destekle tek yönlü bir uçak bileti ile Los Angeles'a gitmiş. Birçok ajansa kayıt olmasına ve haftalar geçmesine rağmen hiçbir sonuç alamayan Theron ya eve dönecek ya da bir şekilde para kazanıp kendine elinden geldiğince fırsat yaratmaya çalışacakmış. Hesabında kalan son parayı çekmek üzere bankaya gitmiş. Ancak çeki kabul etmeyen veznedar parayı vermeyince kavga çıkmış. Çığlıklar atıp çantasını veznenin camına fırlatan Theron, o sırada bankada bulunan oyuncu menajeri John Crosby'nin dikkatini çekmiş. Onu sakinleştirmeye çalışan Crosby, kendisine oyuncu olup olmadığını sormuş ve Theron'dan hikâyesini dinlemiş. Hollywood'un önde gelen yüzlerinden biri olacağı kariyerinin kapıları, Crosby'nin teklifi üzerine aralanmış.<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1659504981906.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.51" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Alphacoders<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;"><h2 fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Harrison Ford</h2>O da Charlize Theron gibi oyuncu olma hayaliyle Hollywood'a gitmiş fakat uzun yıllar geçmesine rağmen işler istediği şekilde gelişmemiş. Kaldığı evden atılmak üzere olan Ford, farklı bir işte çalışmak zorunda olduğunu biliyormuş. Geçimini sağlamak ve ailesine destek olmak için marangozluğa başlamış. Bu sırada oyunculuk hayallerinden de vazgeçmemiş. 1972 senesinde George Lucas ilk uzun metraj filmi American Graffiti (1973) için oyuncu arayışındaymış. Ford da bu filmin seçmelerine katılıp küçük de olsa bir rol kapabilmiş. Fakat film vizyona girmesine rağmen, işler yine umduğu gibi ilerlememiş ve marangozluğa geri dönmek zorunda kalmış. Üç yılın ardından George Lucas Star Wars için hazırlıklara başladığında, Ford o sırada setlerde marangozluk yapıyormuş. Lucas sette dolaştığı ilk günlerde Ford'u tanımış ve hemen yanına gidip sohbet etmek istemiş. Sohbet sırasında da Han Solo karakteri için seçmelere katılmasını istemiş ve Ford rolü böyle kapmış. Sonrasını biliyorsunuz. Onlarca film, harika performanslar ve ikonik karaktere üflenen hayatlar...<img src="https://images.aposto.com/2022/7/3/1659505204280.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="2.39" width="550" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Kaynak: Alphacoders <hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">