“Öykümüzde Nesneler, Karakterler, Mekânlar ve Daha Fazlası”

(İ)pekli Mendil

Sait Faik Abasıyanık

Ayla ışıldayan fabrikada bir hırsızla karşılaşıyoruz: “On beş yaşında vardı. Hani böyle şey âdeti değildi ama gençlik işte! Birisi ondan ipekli mendil istemişti, hani canım anlarsın ya, aşıklısı, sevdalısı, komşu kızı işte!” Başka bir gece, ay dut yapraklarından süzülüp odaya pare pare dökülürken ve rüzgârlar üzerimizden acayip bir rüya gibi gelip geçerken pencerede bir hayal beliriyor… Bir sözcükten, bir hayattan, bir hayalden, bir rüzgârdan, bir mevsimden geçiyoruz öykü boyunca. Bir yumruk gibi içimize oturup duran sözcükler, su gibi fışkırıyor sonra.

Sait Faik’e ve İpekli Mendil’ine kuşkusuz çok şey borçluyuz. Bu unutulmaz öyküyle, nı düşünen ve İpekli Mendil sözlüğünü hazırlayan Yekta Kopan ve muhteşem İpekli Mendil ekibine çok teşekkür etmek isterim.

Haftaya görüşmek üzere.