Daft Punk

Geçtiğimiz haftalarda ayrılık haberini aldığımız elektronik müzik ikilisi ’ın robotik görünümlerinin müzikleri kadar ikonik hâle geldiği aşikâr. 1999'dan bu yana robot karakterleriyle tanıdığımız Guy-Manuel de Homem-Christo ve Thomas Bangalter'ın müzikal yolculuklarına eşlik eden bu tasarımların hikâyesi, eğlenceli bir fütüristik görünümün ötesinde farklı kavramsal fikirleri barındırıyor.

• Rolling Stone dergisinde yayımlanan bir makale, ikilinin robotik görünümlerine neden bu kadar bağlı olduğunu inceliyor. Daft Punk anonimliğini koruyan kask ve kostümleriyle uzun bir geçmişe sahip. 90’lı yılların başında siyah renkte çantaları başına takan ikili, fotoğraf çekimlerine ise Cadılar Bayramı maskeleriyle katılıyor. 1999’da müzikleriyle uyumlu, müziğin kendisine odaklanan bir kimlik arayışına giriyor ve Hollywood’da kostümler ve özel efektler üzerine çalışan Tony Gardner ile tanışıyor. O günden beri de robotik kasklar ve kostümler Daft Punk’ın bir parçası hâline geliyor. Daft Punk ise bu robotik görünümünün arkasındaki felsefeyi şöyle açıklıyor: “Kurgu ile gerçeklik arasındaki çizgiyle ilgilenen ve gerçek hayatta var olan kurgusal kişiliklerimizi yaratıyoruz. Bu bizim için bir bilim kurgu cazibesi.”
  
• Mixmag’in 2013 yılında hazırladığı bir belgesel de, Daft Punk’ın bu tasarım hikâyesinin arkasındaki yaratıcı süreci inceliyor. Film, 50'lerin bilim kurgu klasiği The Day The Earth Stood Still filmi gibi ikilinin aldığı ilhamlardan çeşitli çizimlere kadar yıllar içinde görünümlerinin ardındaki yaratıcı sürece bakıyor.
  
• Sahne tasarımı: İkilinin sahne tasarımları da dikkat çekiyor. 2014 yılında yılın albümü de dâhil beş dalda ödül kazanadıkları Grammy Ödülleri’ndeki sahne tasarımı 70'lerden ilham alan bir müzik stüdyosunu andırıyor, retro bilim kurgu öğelerini barındırıyordu. Sahne, albüm kaydının yapıldığı Henson Studios’a ve albümün doğuş hikâyesine ithafen kurgulanmıştı.