NFT’Yİ CİDDİYE ALMANIZA GEREK VAR MI?

Medya ve gazetecilik sektöründeki birçok kişi ve kurum için en önemli sorulardan birisi yaptıkları işi ekonomik anlamda da sürdürülebilir kılmak. Özellikle ödeme duvarları ve abonelik sistemleri geliştirmek ve bunları iyi bir şekilde yönetmek üzerine en çok kafa yorulan başlıklar.

Geçtiğimiz haftaların en büyük olaylarından birisi olan NFT —Non-Fungible Tokens— ve etrafında oluşan ekonomi medyanın da ilgisini çekiyor ve acaba demesine sebep oluyor. Özetle anlatmak gerekirse NFT, blokzincir teknolojisini kullanarak ürettiğiniz dijital eserlerin bu zincirde bir temsilini oluşturmanıza ve bunu bir sanat eseri açık artırmasına benzer şekilde satabilmenize imkân sağlayan bir teknoloji. Üretilen bu “token”ı alan kişi her ne kadar dijital eserin tek sahibi olmasa da bu blokzincir sözleşmesine göre sahibi olduğunu söyleyebiliyor. İşin teknik kısmı elbette bu özetten daha karmaşık.

Her ne kadar bir dijital sanatçının 69 milyon dolara bir eserini satabilmesi ve Twitter’ın kurucusunun ilk tweetini satışa çıkarması gibi örnekler heyecan yaratsa da bu heyecanın altının ne kadar dolu olduğu büyük bir soru işareti. İşin ekolojik boyutunu ve sistemin sanatçılar ve dijital yaratıcı kesimler için büyük bir devrim olmaması ihtimali var. Ayrıca şimdiden bu sistemin dolandırıcılık için kullanılmaya başlanması da birçok detayın ve sorunun hiç hesaba katılmadığını gösteriyor.

Bana göre en önemli sorun NFT’nin altındaki ekonomik yaklaşımın ne kadar gerçekçi olduğu. Genel olarak kripto para ve blokzincir teknolojisine dair şüpheciliğimin temelinde yatan bu teknolojinin nasıl bir ekonomik sistem istediğine dair belirsizlik, uzun vadede güvenilirliği sarsan bir şey. Tamamen “hype odaklı” bir yapının nasıl ekonomik güvenlik sağlayabileceği sorusu cevaplanmadan gelir modelinizi ve geleceğinizi buna bağlamak da ne kadar mantıklı olur bilemiyorum.