Bu sayı özelinde şunu tekrar fark ettim son bir yılda zaman kavramım ve terminoloji bilgim karışmış. Kayıtta 2017 demişim ama aslında o 2019. Eskiden on bin kilometre yürürüm demişim (böyle bir şey mümkün mü!) aslında kast ettiğim on bin adımdı. Geçtiğim yıllarda sürekli yürüdüğüm bir rotam vardı, Şişhane Galata'dan başlar Tophane'ye doğru yürürdüm sonra Cihangir hop Gümüşsuyu oradan da Beşiktaş.Bu cumartesi yasağının kalktığı ikinci hafta sonu Galata'dan Cihangir'e giden o rutin yolumu bulamadım, üretimlerimi düşünmeyi yürüyüşlerimle o kadar birleştirmişim ki! O yolu unutmuş olmak, sanki o fikirleri de unutmuşum gibi bir melankoliye sürüklemişti beni o gün. Bu kaydı alırken ve evlerde üretmek üzerine konuşurken, kendi üretimimin bu ara neye ihtiyacı olduğunu görebildim; o uzun yürüyüşlerime.Kısa filmlerin sinema alanında üretim yapanlar için nasıl bir basamak olduğunu, üretilen ilk filmin kimini mutlu ettiğini kimini asla tatmin etmediğini tekrar görmüş oldum.Harry Potter dünyasının bir üretene verdiği motivasyona şahit oldum ve Felsefe Taşı' nın bendeki terapi etkisine, sinemada izlediğim ilk film olduğu için bendeki sinema aşkını hatırlatıcı yanına bir kez daha sarıldım.Özellikle müzikle ilgili söylediği eksiklik ve çalamamaktan da bir üretim çıkarma hali beni epeyi motive etti.Üretimin kendisini konuşmayı ama öncesine dair daha çok konuşmayı sevdiğimi bu sayı ile tekrar tescilledim.Bir üretim bitmiyor ve zaman zaman kendince yeniden doğuyor, Altın Vuruş'tan uyarlama Pentagram-Sur

Üretim Kaydı