Müjde Işıl

Sevdiğimiz isimlere “içinde yaşamak istedikleri film ya da diziyi” sormaya devam ediyoruz. 16. konuğumuz , seçtiği filmse Cherbourg Şemsiyeleri (1964).

Hangi filmin içinde yaşamayı tercih ederdim diye düşününce gözümün önüne üç film geldi hemen. Biri macera/komedi, diğeri romantik komedi ve biri de müzikal/dramdı. Jacques Demy imzalı Cherbourg Şemsiyeleri / Les Parapluies De Cherbourg'un ağır basmasının nedeni ise nedenlerinin diğerlerinden fazla olması. Öncelikle şarkıların tümüyle diyalog yerine geçmesi ve tabii ki Michel Legrand'ın muhteşem bestesi. Bu sıra dışı ama ahenkli ortamda sonsuza kadar yaşamak, mucizenin ta kendisi olmalı. Muhteşem renk paletleri de pamuk şeker gibi sarıp sarmalıyor insanı. Filmin 1950-60'lar gibi hep yaşamayı (hatta ışınlanmayı) istediğim bir dönemde geçmesi de önemli bir etken. Bunca gerçeküstü özelliğine rağmen mutlu son kolaycılığına kaçmayıp dibine kadar içerdiği hüzün de masalın içindeki hakiki gerçek. Bu büyülü gerçekliğe teslim olduğu, mahcup karakterlerle aynı havayı soluduğu, şarkı söyleyerek konuştuğu ve o meşhur rengarenk şemsiyelerle dolaştığı bir evrenden kim ayrılmak ister ki?