ABONELİK VE ÜYELİK BİLMECESİNİ ÇÖZEBİLECEK MİYİZ?

Artık gazetecilik ve medya sektörü için gelir modellerinden konuşmak büyük anlamda abonelik ve benzeri modellerden konuşmak anlamına geliyor. Özellikle de NYT’nin bu hafta içerisinde 8 milyon aboneyi aştığını açıklaması, bu yolda ilerleyeceğimizin kanıtı.

Fakat tıpkı yeni NYT abonelerinin önemli bir kısmının bulmaca ve yemek gibi haber dışı konuları tercih etmesine benzer şekilde, gazetecileri desteklemek isteyen herkes geleneksel abonelik yolunu istemeyebiliyor. Üyelik adını verdiğimiz ve daha çok okur ile bir topluluk kurma ve gazeteciliğin sınırsızca paylaşımını destekleme yönündeki modeller de rağbet görüyor. İşin bu yanına odaklanan “The Membership Puzzle Project”in dört yılın ardından sona ermesiyle de herkes “Acaba çözdüler mi?” diye sormaya başladı.

Projenin kurucusu Jay Rosen, üyelik modelinin hemen her kurum için uygulanabilir olduğunu fakat topluluğa göre bu modele şekil vermenin şart olduğunu söylüyor. Kimi bölgelerde ücretli üyelere odaklanan bir topluluk geliştirme sistemi daha verimli sonuçlar üretirken, başka yerlerde üyeleri asıl motive eden, destekleri sayesinde kurumun her işinden herkesin faydalanabilmesi. Bu da okur odaklı bir gelir modelinde okur kitlesini yakından tanımanın neden önemli olduğunu bir kez daha görmemizi sağlıyor.

Alakalı: Jay Rosen, aynı zamanda Hollanda merkezli De Correspondent’in İngilizce versiyon girişimi The Correspondent’in de sözcülerinden birisiydi. İngilizce versiyon 2020 yılı sonunda başarısızlığını kabul edip kapanmıştı, bu hafta da NiemanLab ile neden başarısız olduğunu konuştular.