Tuğçe, Hollanda

Salondayız, Barış gitar tıngırdatıyor, Patuk horulduyor, ben de pufun üstünde ayaklarımı dikmiş önce yazı dünyasıyla keşfettiğim Üretim Kaydı’nı dinletiyorum onlara. Hem dinliyor, hem de Ece’nin bizim bültenlere attığı yorumları, kendi bültenlerine yansıyanları ve kendini anlatışını anlatıyorum onlara. Barış gitar tıngırtmaya devamla gülümseyerek “ne kadar sade, ne güzel” diyor. Patuk biraz daha horulduyor. Onun da hoşuna gittiğini buradan anlıyoruz. Ben kendi adıma mutluyum. Ece’nin takibinde olduğu her üretimde kendine dair bir şeyler aramasına, “ben de böyle görüyorum” diyebilmesine, merakla kazımasana ve ‘sana,bana ne ulaşır’ diye sormasına sarılıyorum. Aposto! ile dünyamıza giren bir “iyi ki” dir, Üretim Kaydı. Salondayız, hangi bölüm bitti hatırlamıyor, gülümsüyoruz… Gitar devamda Patuk horul tortor, ben motive olmuş yeni düşünlerde… Notlar alınmış, listelere yeniler ilişmiş ve Üretim Kaydı iştah açmayı başarmıştır…