<img loading="lazy" src="https://images.aposto.com/1200xauto/2021/7/0/1629032967958.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.43" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable"> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Hasna'nın podcast kurguladığı bir günden.<hr fr-original-style="" style="height: 0px; overflow: visible; border-bottom: none; clear: both; user-select: none; break-after: page; box-sizing: border-box;">

"Merhaba ben Ece, Üretim Kaydı podcastim'e hoş geldiniz." Bu cümleyi kuralı tam bir sene oldu.👀Bir sene uzunluğunda bir bülten de burada vuku buldu, bu uzun bülteni tarayıcıdan da okuyabileceğini hatırlatmak isterim. Sorulamayan soruların; zihinde beliren haykırışların ve not düşme ihtiyacının "Kayıtta Mıyız? "&nbsp;cümleciğiyle ket vurulduğu bir yerdeydik. Üretim Kaydı bunu değiştirmek için yayıncılık hayatına 'merhaba' dedi. Bir dijital iz olsa da her bölüm bir bant kaydı gibi analog; elle yazılmış günlüklerden, arkadaşlara atılmış ses kayıtlarından, ilk fikirlerin konuşulduğu masalardan, sosyal medyanın arşiv görevi gören anı fotoğraflarından besleniyor. Sanılanın aksine ben bu yola çıkarken, pek çok şeyi kaydetmemişim. Sanırım bir yılı devirip benim üretim sürecimi merak eden olur diye düşünmemişim. İlk somut adımımın kaydı bir mail, neden illüstrasyon olmalı diye oturup konuştuğumuz Moda sahil buluşması ve<a fr-original-style="" href="https://apos.to/s/60563ff82bcef30007c4e011" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">&nbsp;'Üretim Kaydı' ismini</a> bulduğumuz yıldızlı bir Beykoz gecesi. Yola çıktığımda, kendime söz verdiğim ilk şeyi başardım! Bu yola çıkarken yanımda kim yürüyorduysa hâlen yanımda. Merakla ilk fikir hâlini dinleyenlerden, çılgın fikirlerimi daha derli toplu size ulaştırmamda deneyimleriyle bana yol gösterici olanlar oldu. Evet bazı detayları hatırlamakta zorluk çekiyorum ama unutmadıklarım... Hislerimi unutmadım mesela! Bu da his odaklı bir yayın yapma adımımın ne kadar yerinde bir karar olduğunun kendime hatırlatması. Kulağımdaki müzikleri unutmadım, okuyup kelime kelime zihnime kazınanları unutmadım. Bu cümle ile daha yeni kavuştuk ama burası için en iyi not kendisi. "Sanatta gereksinme duyduğumuz şey yorumbilim yerine sevgibilimdir." Susan Sontag Yas ve ölüm kelimeleriyle en sıkı fıkı ilişkiyi yaşadığım bir zamanda doğdu Üretim Kaydı, bugün birinci yılını hep birlikte kutlayacağız. Bize iyi gelen üretmekle, sanatın bıraktığı izle, o bırakılan izin peşinde keşfettiğimiz o yeni hislerle, bu hayatı yorumlamaktan, sevmekten çekinmeden. Sayı başlığında da yazdığım gibi birinci yaş gününüzü muhtemelen hatırlamıyorsunuz. O güne dair bir fotoğraflara bakma şansınız varsa tekrar bakın. O çerçevenin içinde yer alan her bir insan o tek mumu sizin için üfledi. Sizler de bunu okurken benim için pastanın o tek mumunu üfleyenlerdensiniz. İyi ki varsınız! Ne nicelikle ne nitelikle ölçemeyeceğimiz sürelerdir; yakınlarımız, sevdiklerimiz ve tanımadıklarımız için endişelendiğimiz günlerden geçiyoruz. Ben, son günlerde bunun yükünü biraz daha fazlaca hissetmeye başladım. Bugün, şimdiki zaman çekimli cümlelerimde olmayan pek çok tanıdık, zamanında üretim illüzyonu içinde bir hayat yaşadığımı, gerçek hayattan kopuk bir üretim çemberinde olduğumu iddia etmişti, aslında o yıllardan beri 'ben gerçekliğin neresindeyim' diye düşünüyorum. Bazı hisler ve kelimeler birbiriyle var olabiliyor sanırım, o zıtlıklar aslını var ediyor. Gerçeklik ve kurmaca, üretim ve tüketim ,doğum ve ölüm, gürültü ve sessizlik gibi... Dünyanın kuralı bu. Ölüm ve diriliş döngüleri; her zaman hayal ettiğimiz şekillerde olmasa da. Mesela, üzerimizde asla görmeyeceğimiz kıyafetler kuşanmış, eski halimizden bambaşka bir biçimde dirilebiliriz hepimiz.&nbsp; Patti Smith, Maymun Yılı'nda söylüyor bunu. Bu sayıda o kadar çok alıntı var ki, sayelerinde&nbsp;'Üretenler neden alıntı sever?'&nbsp;isimli bir kanalın da kurdelesini burada kesiyorum. Bu sayıyı, Üretim Kaydı'nın doğduğu günden beri aldığımız her yas haberine, tanışamadığım ama tanışmayı dilediğim, en güzel gülen fotoğrafıyla, üretme aşkıyla her zaman zihinlerde kalacak bir genç kadına ve hayatını kaybeden her bir üretim emekçisine adamak istiyorum. 🎂Mumu henüz yakamadık, büyükler dünya meselelerini hararetle tartışıyor. Eve neden doluştuklarını unuttular. Biri aniden televizyonu kapatacak ve haydi, pasta vakti diyecek! Henüz en sevdiğiniz şarkı olduğunu bilmediğiniz o şarkı kaset çalarda dönmeye başlayacak. Dikkat! Burnunuzu pastaya değdirmeyin.👀 Ece, İllüstrasyon: <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/hederaluna/" rel="noopener noreferrer" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: currentcolor; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Pınar Öcel</a>

Kültür ve sanat alanında üreten insanlarla buluşarak “üretim süreçlerini” kayıt altına alan ve bu buluşmalardan kendine kalanların da kaydını tutmayı dileyen yayın.

Üretim süreçlerini konuşuyoruz. 

Üretim Kaydı 

O yaşlarda, pastaya dikilen o tek mumu üfleyecek nefesimiz var mıydı acaba? Konuk: Üretim Kaydı🎙🎂🍻💌🎧

Kim birinci yaş gününü hatırlıyor ki!

Sanat hakkında yayımlanan makaleler ve yayınlar

Sanat

Edebiyat hakkında makaleler ve yayınlar

Edebiyat

Müzik hakkında yayımlanan yayınlar ve içerikler.

Müzik

Sinema ve TV hakkında yayımlanan makale ve yayınlar