Bir seneden de önce kendimi "Ya bir daha üretemezsek!" sorusuyla baş başa buldum. Doğrudur, çoğul sordum soruyu...Kütüphanemi tekrar tekrar düzenledim, tek sayısına sahip olduğum ya da sayılarca biriktirdiğim dergilerin tozunu aldım. Okumadığım sayılar olduğunu fark ettim, okuduklarımı ise sanki ilk kez okuyormuşum gibi yeniden keşfettim. Evin içindeyken bir dergi sayfasında gördüğüm eski bir konser haberi, gözlerimin dolu dolu olmasına peşi sıra kafamı kaldırmadan geçen, buraya neden geldiğimi unutturan o keşmekeşin içine çekilmiş günlerime dair soru işaretlerini de bana getirdi.Tabii ki de canlı konserlerle, konser kayıtlarıyla ve 'samimi' canlı yayınlarda set anılarını, konser öncesi anılarını anlatan insanlarla evin içinde nefes aldım.Kulağımdaki müzikleri unutmadım ama dönüp baktım playlistleri de düzenli tutamamışım. İlkini buradan

Üretmek için herkesin farklı 'bekleyişleri' , farklı bir beklediği vardı. Hep duyuyordum ve beklemek işin doğasında 'hep' vardı biliyordum. ,evde tek başıma günler geçirdiğim o altı ayda dinlediklerime ise şuradan eşlik edebilirsiniz.

Ölümün kendisiyle bu denli hızlı yüz yüze gelince de 'ne ürettim' diye dönüp baktım, rafa kaldırılan her fikrimden özür diledim. Bazılarını başkalarına anlatacak kadar özgüvenli olamadığım için 'kayıt dışı' kalma hallerine içerledim... Hayır! Son sürat üretmeye başlamadım, bunun da uzun sürmeyeceğini biliyordum çünkü. Üretirken düzenli gelir elde edememenin belirsizliğini de, düzenli gelir elde ederken zamanını birilerine 'kiralaman' gerektiğini de. Bir arada üretmenin zorluğunu da tek başına olmanın zor yanını da. Bana, bize aynı düşüncelerden geçmiş ama yolun bir yerinde üretmeye başlamış insanların hikâyeleri gerekliydi.
Daha doğrusu gerekliymiş, o hikâyeler kendiliğinden beni buldu.

Olay örgüleri takip edilmez, onlarla orta noktada buluşulur.

Bu cümle de Patti Smith'in, Maymun Yılı kitabından, o da bir mangadan alıntı olarak not düşmüştü. Alıntı seviyoruz, ne yapalım.

Çekmecede beş yıl kadar bekleyen bir senaryo, yaşadığı evde çekmeyi planladığı için mutsuz olsa da 'o evinden' taşınmayan bir yönetmen, yedi yıl önce yazılıp, bestelenip bizle ancak buluşan bir şarkı. İsminin önüne koyup da onu tanımlamayan mesleklerle geçen günler, en sevdiğin şeyin bir süre hayatında 'hobi' olarak addedilmesi.🧠

Mikrofon sipariş edildi, eve geldi, kutudan çıkarıldı. Yalan yok, haftalarca sadece kendisiyle bakışıldı, eh, bir nevi flört edildi. 👀

📌Not: Arada mikrofonun diğer tarafına geçtiğim zamanlar oldu. Buradan dinleyebilirsiniz.🎧