(C)inayeti Gördüm

Julio Cortázar

7 Kasım Pazar günü Paris'te umulmayan güneşli bir güne gidiyoruz. Olan biteni anlamak sorulardan ziyade anlatmaya bağlı. Birilerinin yazması zorunlu. En azından biz okuyuculara kanıt olması için. Daha öykünün başında bunları öğreniyoruz. Parka vardığımızda bir çift görüyor ve "Bakmasını bildiğimi sanıyorum, bildiğim bir şeyse bu baktığım. Her bakıştan yalancılık sızdığını, çünkü her bakışın bizi, en ufak bir güvencemiz olmaksızın kendimizden dışarı ittiğini de biliyorum." dediğini duyuyoruz anlatıcının. Bir fotoğrafı çekmek için uzun süre izliyoruz her şeyi.

Neden sonra "Gerçek sessizlikle ilişkisi olmayan uçsuz bucaksız bir sessizlik vardı." cümlesini duyuyoruz?

Bu sessizlikte çığlık atmak da soru sormak da serbest artık.

Cortázar'ın filme de çekilmiş olan kült öyküsü Cinayeti Gördüm, yazarın öyküyü neden fotoğraf gibi gördüğünü anlamak için de değerli.

🎭 Tiyatroları çok özledik. Yoksa siz de mi? sayısından.