Bir kez açtığında sonuna kadar dinlediğin soundtrack albümü nedir?

Johann Johannsson

Johann Johannsson'dan Mandy: Bu çok sık dinlediğim bir albüm. Hem filmin renklerini ve hikâye akışını tekrar yaşatıyor hem de temalar ve müzik skalasının genişliği beni çok etkiliyor. Belki daha derin ve duygu yoğunluğuna sahip işleri var ama bu albümdeki dokuları çok seviyorum. Bir de çok genç yaşta vefat eden Johannsson'un son işi. O da benim için ayrı bir önem taşıyor.

Mr Oizo'dan Wrong Cops: Daha çok tekno sahnesinden ve Flat Eric isimli sarı peluş oyuncaklı kliplerinden bilinen Mr Ozio takma isimli Quentin Dupieux'nün yönettiği ve yazdığı bu absürt filmi aşırı seviyorum. Bu albümü dinlerken kendimi gülerken buluyorum.

Spawn'dan The Album: Bu bir besteci soundtrack albüm olmasa da 1990'larda yapılan düet veya artistlerden B-Side seçkili konseptli albümleri çok severim. The Crow'dan Judgement Night gibi. Bu albüm benim için hepsinden iyi — çok sevdiğim grupların çok sevdiğim başka gruplarla yaptığı düetler ve denemeler var içinde. Lise yıllarımda kasedini eskittiğim ve hâlâ da çok dinlediğim bir film müziği albümü.

Dinlemek bir yana "Sahnede ben çalsam keşke," dediğin bir şarkı var mı?
Hiçbir zaman şarkı isimlerini ezberleyemediğim Finlandiya'dan psychedelic black metal ekibi Oranssi Pazuzu'nun Kuulen aania maan alta ya da Saturaatio isimli şarkılarında hiç harcım olmasa da bas çalmayı çok isterdim. Gerçekten beni yolculuğa çıkaran şarkılar bunlar.