Enrique Vila-Matas

'ın "Bartleby ve Şürekası" isimli romanını okudum yakın zamanda. Yazar; Herman Melville'ın yapmamayı tercih eden Bartleby karakterinden etkilenerek edebiyat dünyasında yazmamayı tercih eden yazarları bir araya getirmiş ve farklı da bir kurgu oluşturmuş.

Bu kitabı okurken yine yakın zamanda okuduğum müthiş Oblomov'u düşünmeden edemedim. Sadece aylaklık ve tembellikle (ki ikisi de çok farklı şeyler) bağdaştırılan ve büyük bir yanlış anlamaya kurban giden Oblomov'u ara ara hala düşünüyorum. Aklıma geliyor, onunla konuşuyorum ve kendimi sorgulamam hatta kendimden şüphe etmem son hız devam ediyor.