<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Alara, "Diskografi yolculuğunda değişim korkusu: My Chemical Romance," yazısı ile değişim dolu dönemlerde çeşitli albümlere sığınmaktan bahsediyor.&nbsp;</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Anda.mısın işbirliğinde Ediz, Blaise Pascal'ın "Aklın bilmediği sebepleri vardır kalbin” sözünden yola çıkarak kalp ve beyin arasındaki ilişkiden bahsediyor.&nbsp;</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Bensu, 20'lerde 20'lik kanalında değişimin neden korkutucu geldiğini sorguluyor. Kıyıdan yürümek mi yoksa soğuk suya atlamak mı? Siz ne dersiniz?&nbsp;</li></ul>

Selam 20’likler!Nabersiniz? Ben iyiyim. ‘Ooff çok sıcak’ yakınmalarım sonunda azaldı. Vücudum, mevsim değişikliğine alıştı. Güneşli günleri, yazın getirdiği pozitif duyguları, dostlarımı mutlulukla kucaklamaya başladım — ama uzaktan çünkü hepimiz terden yapış yapışız. Büyük şehirlerde yaz bir farklı çarpıyor. Geçen yaz, İstanbul’da camın önünde uzanmış yatarken ‘saat dörtten önce evden çıkmam’ gibi bir kural koymaya kalkmıştım kendime. Sosyal hayatım öğle sıcağından sonra başlamalı demiştim. Yüksek binalar arasında pişmeye başlayan sıcak ve nem, motorlu taşıt ve insan kalabalığı baharatlarının da karışıma serpiştirilmesi ile farklı bir tat alıyor. İnsanın kusası geliyor. Meteoroloji uzmanı değilim ama şehirde yaz sıcağı ayrı kötü. Buna eminim.Sıcaklar geldiği an aklıma gelen tek şey, Emrah Ablak’ın ‘<a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/p/CA9gjs5DVSh/?hl=en" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Bir Zamanlar Adana</a>’ videosu oluyor. “Ya bunun bir ayarı yok mu ya,” diye bağıran Yavuz Günal’ı taklit ediyorum. Adana’da hiç yaz geçirmedim ama babaannemden anladığım kadarı ile klima bile kurtarmıyor. Dışarı adım atıldığı an su içinde kalıyorsun. Bunu diyorum ama dedem yaz sıcağında oturup 1,5 kebap yiyor. Ben ‘bu sıcakta anca domates peynir’ diye dolaşıyorum… &nbsp;Neyse kısaca demek istediğim: Bu baharın yaza geçişi genelde &nbsp;yavaş yavaş olmuyor. Dün soğuktan koruyan montun bir sonraki gün düşmanın oluveriyor. Haydaa koşuyorsun yazlıkları çıkarmaya. Geçiş hızlı oluyor evet, bu yüzden de alışmak için biraz zaman, biraz sıcağa laf atma, ‘bu nem ne ya’ gibi cümleler kurmak gerekiyor.&nbsp;Sonra alışıyorsun. Yumuşuyorsun. Liğme liğme oluyorsun. ‘Ohh’ diyorsun, ‘yaz gelmiş, günler uzamış, insanlar keyiflenmiş.’&nbsp;Mevsimleri benim gibi derinden hissedenler için, bu alışma süreci değişim için güzel bir metafor oluyor. Yenilikler ilk başta can sıkıcı, korkutucu, hatta boğucu olabiliyor. Ama alışıyorsun be abicim. Alışmakla kalmıyor, zevk bile alabiliyorsun. Haziran ayı değişim dolu bir ay: okullar bitiyor, yaz izinleri alınmaya çalışılıyor, yeni işlere başvuruluyor… Biz de bu hafta biraz buna odaklanmaya karar verdik. &nbsp;Bol su için,Haftaya görüşürüz,&nbsp;Kucak!&nbsp;Yasmin

20’lik, kafada oluşan saçma soruların, açılmayı bekleyen ve bazen suratımıza çarpılan kapıların, gündem ile üzerimize çökebilecek fenalığın paylaşıldığı bir bülten. 