Seyahat yayını Ruta, Longyearbyen'den bildiriyor.Biz heykeli incelerken okuldan çıkan çocuklar yanım

Seyahat yayını Ruta, Longyearbyen'den bildiriyor.

Biz heykeli incelerken okuldan çıkan çocuklar yanımızdan kızaklarıyla geçiyorlar. Yaşadıkları coğrafyanın sertliği ve farklılığından habersiz, mutlu mesut, ayaklarıyla ittikleri kızaklarında evlerine gidiyorlar. Soğukta biraz daha dolaşıp, vücudumuzdaki enerjiyi iyice tüketince otele dönmeye karar veriyoruz.

Gece olsa da güneşin batmaya pek niyeti yok. Kutup baharı yaklaşık 21-22 saatlik gündüzler sunuyor. Yorgunluğa rağmen karanlıksızlıktan uykum kaçıyor. Camdan dışarıyı seyretmeye başlıyorum. Bir anda camın önünden ren geyikleri geçmeye başlıyor. Heyecanla cama yaklaşıyorum. Buranın da inekleri, koyunları onlar. Kar altında bulunan otları bulup karınlarını doyurmaya çalışıyorlar.

İçime başka bir yer hissi çöküyor. Ne kadar uzakta, ne kadar ücra bir köşede olduğumu o an idrak ediyorum. Gerçekten başka bir yerdeyim. Can Yücel’in dediği gibi “Denizi ayrı deniz, havası ayrı hava” bir coğrafyadayım. Bu kadar uzakta olmanın insanın içine düşürdüğü heyecan, tatlı gerginlik ve bilinmezlik hissiyle yatağa dönüp önümdeki günlerin hayallerine dalıyorum.

Devamını oku

Abone ol