Eski gazete ve dergilerden yazı dizileri, seyahat notları ve insan hikâyelerini yayınlaştıran Kupür, gazeteci Neriman Hikmet'in 1937 yılının İstanbul'unda işçi olarak çalıştığı ve izlenimlerini anlattığı yazı dizisini yayımlamaya devam ediyor.

Bir işçi gibi fabrikada çalıştım; hizmetçilik yaptım! #6

Hacerden ayrıldığım zaman garip bir his içindeydim. Aradan iki gün geçmesine rağmen onlarda geçirdiğim bir kaç saatlik zamanından tesirinden kurtulamamıştım. Pazartesi günü, fabrikaya geldiğim zaman onunla kapıda karşılaştık.

Zavallı kız! Bana hâlâ annesinden, kızkardeşinden bahsediyordu:

— Onları utandırmak için senin yanında bir kaç söz söylemekten kendimi alamadım, diyordu.

— Utandılar mı bari?

— Şeytan kulağına kurşun dün çok iyi geçti. Bakalım akşam nasıl muamele edecekler.

Pazartesi günü... Bobinler biribirini kovaladı. Çalıştık... Çabaladık. Hep aynı hava, aynı ahenk... Akşam üstü boru ötmezden yarım saat kadar evvel elinde defter bir idare memuru dolaşmıya başladı.

Gece işine kalmak istiyenleri kaydediyordu. Bana da geldi. Küçük bir tereddüt devresi geçirdikten sonra:

— Peki yazısınız, dedim...

Hiç olmazsa bir gece için çalışmalıydım. Bu hayatı da görmeliydim. Yalnız çok yoruluyordum. Sırtım ağrıyordu. Gündüz yorgunluğu üzerine buna ne dereceye kadar tahammül gösterebilecektim.

Gece iş saatinin başlangıcı yaklaştı. Koskoca fabrika henüz sessizdi. Makineler arasında dolaşan erkek, kadın işçiler uykusuz geçecek olan bir gecenin tasasızlığı içindeler.

Devamını oku

Abone ol