“Bunu çok duymuşsunuzdur bütün haberlerde görmüşsünüzdür zaten. Ebrar Sitesi en önemli yer 4-5 bloktu 1+1 evlerdi, hepsinde insanlar yaşıyordu. 14 katlıydı hepsi yani yaklaşık 80 daire vardı her blokta. (Enkazdan çıkarılan kişileri kastederek) Çıkanın hepsi oradan çıktı ama hiç yaşayan yok. Bir de tabanlarda hiç bir şey yok, hep üstten.”– Peki diğer evler ne kadar hasarlı? Yaşanılacak bir şehir var mı şu anda?

Bartu'nun Kahramanmaraş'ta görüştüğü bir başka kişi ise yaşadıklarını şöyle aktarıyor:

“Yok. Sadece Abdülhamit Han Camii'nden yukarı tarafta çatlaklar var, yaşanabilir. Ama çarşı merkezi ve şehrin batısı yok. Yaşanabilecek durumda değil. Merkez olan yerin hepsi yıkık. Mesela Kılılı, Nurdağı hiç yok. Şekerova özellikle tam fay hattının olduğu yerde; tren hattı fay hattının üstündeymiş. Bütün tren hattının raylarını çekmiş. Köprüsü vardı köprüsü çökmüş. Fay hattının olduğu yerler belli zaten. Mesela bizim tarlamız ekili burada. Tarlanın yarısı aşağı çökmüş yarısı yukarıda kalmış.”

– Hala insanlar var mı enkazların altında?

“Çok fazla var. Hâlâ bekliyoruz.”

– Yardımlar nasıldı?

“Allah razı olsun hiç sıkıntı yoktu. Milletimizden binlerce kez razı olsun. Kıtanın öbür tarafından da yardım çoktu, ülkemizden de. 20 tane ekmek kalmış 18 tanesini Maraş’a gönderiyor 2 tanesini de çocuğu yesin diye saklıyor.”

– Kurtarma nasıl oldu? Gecikildi mi sizce?

“Gecikilmedi. Mesela adam Antalya’dan geliyor. Antalya’dan burası 800 km. 800 km’de uçak yok bir şey yok mecbur arabayla gelecek, geldi. Yok işte o ona yardım etmemiş de bu buna yardım etmemiş de. Bunların hepsi bir şeyleri sapıtmak için. Ama ölü sayısı 15 bin, 20 bin bunları geçeceksin. Bizim Maraş’ımızda en az 50 bin tane cenaze var yani.”

_{Kaan Walsh}