Kuru Kız, Ayfer Tunç

"Hayatı küçüktü, dardı ama kendi elindeydi..."

Ayfer Tunç, Modern Türk Edebiyatı'nın en başarılı kadın kalemi benim için... Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi ile hayatıma girip öyle bir iz bıraktı ki kendisi! Her yeni kitabı çıktığında yeni bir edebi haz yolculuğu beni bekliyor heyecanıyla koşuyorum almaya, öyle de oluyor gerçekten. Osman'ın tadı öyle bir damağımda kaldı ki Kuru Kız ile tanışmayı sabırsızlıkla bekledim.

Sayfalardan çıkıp hayatımda iz bırakan isimlerden biri oldu Kuru Kız, iyi ki tanışmışız! Yeni tanışmamıza rağmen bu romanı okuduğum her an tarifsiz bir samimiyet duygusu hissettim ona karşı. Çok bizden, içimizden, çevremizden... Her ne kadar kitabın zamanından erken bittiğini, bazı detayların içinin dolmadığı düşünsem de çok özel bir kadın potresi çizmiş yine Tunç. Pasif bir direniş, sessiz bir hikayenin bas bas bağıran kahramanı Kuru Kız. Kendine inancını asla yitirmeyen hatta onu küçük bir kutunun içine koyup sıkıca elinde tutan, yaşama cesaretini yeşertmeyi başarırken bizi de "kendin olmak", "gitmek-kalmak" gibi eylemlerin ortasında düşünmeye bırakan birinin hikayesi bu. Bir kişiden çıkarak toplumun geniş bir kesimine uzanıyoruz aynı zamanda. Mutlak kötülüğü besleyen bir kesimin içinde var olmaya çalışıyoruz Kuru Kız ile beraber. Muazzam bir sosyolojik değerlendirme, sağlıksız aile ilişkileri yumağının ortasında kendi özgürlüğüne doğru uçan bir kuşun hikayesi diyebiliriz bence...