Yazdığı taşlama ve aforizmalarla 18. yüzyıl Alman yazınında önemli bir yer edinen Georg Christoph Lichtenberg, bu yıl 4 yıl sonra doğum günlerini gününde kutlayabilecek olan 29 Şubat doğumlulara, neredeyse 300 yıl önceden sesleniyor.

Yazı: Georg Christoph Lichtenberg

Ne denirse denilsin, doğum gününü yalnızca dört yılda bir kutlayan bir insan, diğer insanlardan daima farklıdır. Evet, hayatında doğum günleri daha az sayıda olan biri, bazı açılardan çok sayıda babası olan kalabalık zavallılar sınıfından daha mutlu görünmüyor gözüme; zira içimizde barınan ölümsüz varlık için, kendisi dışında aynı türden varlıkların da onun varoluşundan ve onun yaşamından sevinç duyduklarını görmekten, hatta gizliden gizliye tatmaktan ve koklamaktan daha hoş ne olabilir? Bu varlıkların sevinci, örneklerini gördüğümüz gibi her zaman en samimisi değildir, tamam, ama bu varlıkların seviniyormuş gibi yapmak zorunda olduklarını görmek de daha az nahoş değildir.

Gerçi samimi sevinç, sevgiyi ifşa eder, doğrudur bu; buna karşılık, samimi olmayan sevinçse, birçok örnekte sonsuz ölçüde daha değerli olan korkuyu ve hürmeti ele verir. Gelgelelim, Şubat’ın 29’unda doğmuş olan talihsiz yaratık, hayatında bu sevinç işaretlerinden, kolayca yapılabilecek bir hesaba göre, diğer insanlarla kıyaslandığında en az yüzde 75’ini kaybeder. Bu biraz ağırdır. Mahrum kalınan her ne olursa olsun, sıradan bir dilek, bir Carmen ya da gerçek bir şiir; isterse kitaplar, çiçekler, pastalar, havai fişek gösterileri, aydınlatmalar, top atışları olsun, bunların yüzde 75’i her zaman sabun köpüğü gibi yok olup gider. Hatta mesele çok önemli bir hal alabilir. Diyelim ki, bu bahtsız bir imparatorluğun ya da bir şehir okulunun başındaki kişi olsun, kendi doğum gününde, insanların gönlünden kopan hediyeleri zorla çekip alma hakkına sahip biri olsun; böyle biri bir yıl var olup sonraki üç yılda var olamayan bir günde verilebilecek olan bir hediyeyi nasıl isteyebilir? Şubat’ın yalnızca 28 gün çektiği yılların 29. Şubatları gerçek birer Calendae graecae (Latince “olmayan gün”, “çıkmaz ayın son perşembesi” anlamında bir deyim) değiller midir?

Şimdiye kadar bu eksikliğin salt fiziksel yanından söz ettik; ahlaki yönden kayıp çok daha büyüktür. Çünkü bilindiği gibi, her insan doğum gününde, bundan böyle bir şeyi yapmaya ya da bir şeyden vazgeçmeye ciddi ciddi niyetlenir. Örneğin D. Johnson bundan böyle daha erken kalkmaya ya da gelecek yıllarda Kitabı Mukaddes’i kesinlikle hatmetmeye niyetlenir; ya da bir hanımefendi artık konyak içmemeyi tasarlar; böyle bir insan elbette tüm bu faydalı kararları alabilir ve karar alınamadığında bile, uygulamanın nasıl olduğu çok iyi bilinmektedir.

Lichtenberg'in denemesinin devamınında 29 Şubat doğumluların doğum günlerini her yıl nasıl hesaplayabileceklerini buradan okuyabilirsiniz.

Kısa bir bölümünü verdiğimiz Şubat'ın 29'unda Doğan Bahtsızlar İçin Teselli Bahaneleri, Mustafa Tüzel tarafından Türkçeleştirilerek Kırmızı Kedi etiketiyle yayımlandı. Kitaba buradan ulaşabilirsiniz.