Daha Mart ayındayız ve Poor Things'in şimdiden 94 ödülü ve 497 adaylığı; dünya medyasına yansıyan yüzlerce değerlendirmesi ve "devrimci ve feminist" bir anlatı olduğunu düşünen yüz binlerce izleyicisi var. Tabii bir o kadar da tersini düşünen. Yani Poor Things, popüler olacağı kadar oldu. Peki filmle ilgili kim ne diyor, neler oluyor da popüler oluyor?

Alara Demirel

Bugün, yalnızca eleştirmenler tarafından değil, neredeyse bütün Twitter ve FilmTok halkları tarafından konuşulan bir filme odaklanacağım. Hayır, bu film Oppenheimer değil. Barbie? Hiç değil. Biraz düzelteyim: Bir filme değil, bir kitabın film adaptasyonuna odaklacağım. Evet, Poor Things. Postmodern bir Frankenstein anlatısı olan, evet. Ve feminist olan veya olmayan, tam olarak o.

Son birkaç haftadır internete girmediysen bile, bir şekilde birinin gelip “Sence Poor Things feminist bir anlatı mı?” diye sorduğunu tahmin ediyorum. O sorulmadıysa Yorgos Lanthimos’u sevip sevmediğin üzerine düşünmek zorunda bırakıldığını seziyorum. Emma Stone ve Mark Ruffalo’nun oyunculuklarını beğenip beğenmediğini merak eden olmadı mı cidden? Peki set tasarımı, renkler ve prodüksiyon hakkında fikir belirtmedin mi? Şaşırtıcı.

Bir popüler kültür baskısı: Poor Things

Jacobin, film için “Viktorya dönemi İngilteresi'nin kapitalist sömürüsünü ve teknolojinin kötüye kullanmasını hicvetmiş” diyor. Time ise filmi “feminist bir yeniden yorumlama” olarak ele alıyor, birçok kişi gibi. Ödül ardına ödül toplayan bu film, kafamı öyle meşgul etti ki ilk önce izlemekten vazgeçmek istedim. Geçen Ekim ayından beri “İzlemen lazım”lardan filmi “devrim niteliğinde” diye tanımlayan Twitter kullanıcılarına; oradan “Buna feminist anlatı diyen kim ya?” tepkilerine, Poor Things’i izlemeden popüler kültürle ilgilenemiyordum.

Tartışmanın devamını buradan okuyabilirsiniz.