Yeni anayasa kimin için yapılıyor?

Türkiye uzun bir süredir popülist bir siyaset anlayışı ile patrimonyal otoriterlik arasına sıkıştı. Halkın büyük kesimi ekonomik sorunlarla boğuşurken ve devletin temeli olan hukuk sorgulanırken yeni anayasa, iktidarın tahkimi ve sürekliliği için mi yoksa halkın taleplerine karşılık mı yapılıyor? Neden yeni bir “açılım sürecini” şimdi konuşuyoruz?

Yazı: Utku Başar

MHP lideri Devlet Bahçeli, 8 Ekim’de partisinin grup toplantısında DEM Partili eş başkanlar ile neden el sıkıştığını anlatırken “Biz siyaseti Max Weber’in tarif ettiği gibi insanların birbiri üzerine egemenlik kurması olarak değerlendirmiyoruz. Biz siyaseti Machiavelli’nin ileri sürdüğü şekliyle pragmatik, olması gereken gerçekliği değil, olan gerçekliği öne alan ve çıkara dayalı ilişkiler ağı hâlinde görmüyoruz” dedi.

• Sayın Bahçeli ya da konuşmasını yazanlar, durduk yerde bu isimlerden bahsetmiyor. Weber’den başlayayım sonda Machiavelli’ye geçelim.

Bahçeli, ortağını zor durumda bırakacak olsa da aslında bir Türkiye tarifi yapıyor. Max Weber, yönetim/egemenlik şekilleri arasında bir süredir Türkiye’de de dönüştüğü iddia edilen patrimonyalizmi “rasyonel-hukuki otoritenin aksine geleneksel otoriteye dayanan bir 'ideal tip' (Reis) çerçevesinde tanımlanmış geniş kapsamlı bir meşru siyasi yönetim şekli” olarak anlatıyor.

• Bunların bazıları otokratik veya oligarşik, hemen hepsi tüm bu tanımların birbirine geçtiği “hibrit” ve popülist rejimler oluyor.