Flow: İçinde bizim olmadığımız bir akış

"Flow" (Akış) filmi ile bir kara kedinin peşine takılıp onun hayatta kalma mücadelesinin parçası oluyoruz. Diyalogsuz, insansız, sadece doğa ve hayvanların olduğu bir âlemde akışa kapılıp gidiyoruz. Anlıyoruz ki dünya kocaman bir tuzağa dönüştüğünde birbirimizden başka kimsemiz olmayacak.

Yazı: Işık Cansu Canayak

Henüz 31 yaşındaki Litvanyalı yönetmen Gints Zilbalodis’in bütçesi düşük ama etkisi büyük animasyon filmi Flow, sözlerin olmadığı bir yerde derdini sade ve derin bir yerden anlatan bir film. Öyle ki 2 Mart'ta verilecek Oscar ödüllerinde aday olduğu En İyi Animasyon veya En İyi Yabancı Film kategorilerinde favoriler arasına girdi bile. Ayrıca 2024 Cannes Film Festivali’ndeki ilk gösteriminin ardından kazandığı ödüller arasında Altın Küre'deki En İyi Animasyon unvanını da yazdırdı.

• Flow, bize neyin, neden olduğunu anlatmıyor. Öyle bir derdi yok. Tek bildiğimiz, kedimizin yaşadığı dünyanın sular altında kaldığı, büyük fırtınaların koptuğu, geyik sürülerinin felaketin tekinsiz bir alameti olarak bir yöne doğru koşup gittiği...

Dünyanın sonunda mıyız? Bu kaos bir tek orada mı yoksa her yerde mi yaşanıyor? Biz insanlar bunun neresindeyiz? Var mıyız hatta? İklim krizinin bir sonucu mu yoksa düpedüz kıyametin kopuşu mu bu? Dünyadan geriye sadece kedimiz ve suların üstünde öylesine ilerleyeduran tekneye kendini güç bela attığında onu karşılayan kapibara, yol üzerinde takıma dahil olan tatlı labrador; takıp takıştırmayı, eşyaları istiflemeyi pek seven lemur ve kanatları pahasına kedimizi koruyan katip kuşu mu kalacak? Bilmiyoruz.

Parçaları birleştirmek ya da dağınık bırakmak bize kalıyor. Öncemiz, sonramız yok. Çünkü Flow ile kelimenin gerçek karşılığı ile akışta, yani andayız.

YAZININ DEVAMI