Yoksulların ve kuşların dostu Aziz Francis'e atıfla seçtiği ismiyle ve ezilenler adına sergilediği cesur duruşla tanınan, tüm zamanların en popüler papası 88 yaşında hayatını kaybetti. Papa Francis, Katolik Kilisesi'nin kurumsal geleneğinin sınırları göz önüne alındığında, göçten ekolojik krize, yoksulluktan savaşlara yaşadığımız dünyanın temel meselelerinde kendisinden sonra gelecek papalar için de tarihe geçmeye aday gibi gözüküyor.

Yazı: Masis Kürkçügil

Yoksulların ve kuşların dostu Aziz Francis'e atıfla seçtiği ismiyle ve ezilenler adına sergilediği cesur duruşla tanınan, tüm zamanların en popüler papası 88 yaşında hayatını kaybetti. Jorge Mario Bergoglio, nam-ı diğer Papa Francis, kendisinden önceki papalardan çok farklı bir söylem ve tutum geliştirmişti. Katolik Kilisesi'nin kurumsal geleneğinin sınırları göz önüne alındığında, göçten ekolojik krize, yoksulluktan savaşlara yaşadığımız dünyanın temel meselelerinde kendisinden sonra gelecek papalar için de tarihe geçmeye aday gibi gözüküyor.

Gerilimlerin ve kutuplaşmanın her geçen gün daha da derinleştiği bir dünyada, ölenlerin ardından hem karalamaların hem de ikiyüzlü saygı gösterilerinin tezahürlerini görmek şaşırtıcı değil. Yine de söylemini küçümsemeden, ancak ataerkil ve otoriter bir aygıtın içinden seslendiğini de göz ardı etmeden bu nevi şahsına münhasır Papa’nın bazı konulardaki tutumlarını hatırlamak ilginç olabilir.

İlk seyahatini Haziran 2013'te Lampedusa limanına yapan Papa Francis, "kayıtsızlığın küreselleşmesini" ve "umuda giden bir yol" yerine "ölüme giden bir yol"a dönüşen teknelerde hayatını kaybeden göçmenlerin kaderine duyarsız politikaları kınayarak İtalyan hükümetinin öfkesini üzerine çekmişti.

Yıpranan Katolik kilisesine yeni bir çehre

Papa Francis, tarihsel olarak yarı devlet konumunda olan ve geçmişte hem yoksulları hem de cennete yatırım yapan zenginleri biraraya getiren, ancak gerici bir kast tarafından yönetilen Katolik Kilisesi'nin toplumdaki hegemonyasının ciddi biçimde sarsıldığı bir dönemde papa oldu. Kilise’nin toplumsal işlevinin körelmeye yüz tuttuğu, yerini geç kapitalizmin kültürel mantığına daha iyi uyum sağlayan ideolojik aygıtların aldığı bu evrede, Almanya’da Katolik Kilisesi her yıl yarım milyon mümin yitirirken, Fransa’da ise Katoliklerin yalnızca %5’i ibadetlerini yerine getirir hâle gelmişti.

YAZININ DEVAMI