Can Kazaz’ın “Yalnızlık Bakanlığı” adlı 4 şarkılık EP’si geçen hafta çıktı. EP’nin tanıtımlarında “Yalnızlık Bakanı” olarak karşımıza çıkan Can, bir genelge ile bakanlığın kurulmasındaki nedenleri sıralıyor. Kazaz ile yalnızlığın ve ülke gündeminin müziğine yansımasını konuştuk.

Röportaj: Eda Solmaz

Yalnızlık Bakanlığı’nın şarkıları nasıl bir zaman aralığında ortaya çıktı?

Şarkıları çok geniş bir zamana yayarak yazdım. Albümdeki en eski şarkı Dair Şair’i 2019’da Bostancı’da bir evde yapmıştım. Diğerlerinin arasına yakışacağını düşündüğüm için ekledim. Şu ana kadarki en geniş zamana yayılmış EP veya albümüm. Farklı mevsimlerde farklı aşamalarda ortaya çıktı bu şarkılar.

Peki bu parçaları biraraya getiren his, albümün adı gibi yalnızlık mıydı? Neydi bu konsepti tetikleyen etken?

İlk etapta karanlık bir hissiyata sahip olmalarıydı aslında. Hatta bu çalışmanın bir kod adı da vardı: Karanlık EP. Sonra bu müziklerin yalnızken ortaya çıkardığım işler olduğunu fark ettim. Bu yalnızlık meselelerini pandemiden bu yana güncel dünya şartları üzerinden de düşünüyordum. Menajerim Elvan’la Japonya ve İngiltere’de yalnızlık bakanlığı olduğuna dair sohbet ederken, anlık bir aydınlanmayla albümün adını bulduğumu fark ettim. “Tüm bu süreci hakikaten bir bakanlık formatıyla eğlenceli bir hâle getirebilir miyiz?” diye düşündük. İnsanların yalnızlıklarını da kapsayan bir hâle gelebilir miydi? Esprili bir genelge hazırlayarak albümü bir kampanyaya dönüştürdük.

Yalnızları buluşturan bir uygulama olur mu? "Yalnızlık Bakanı" olarak vaatlerin neler?

EP’ye dair yaptıklarımız işin şakası. Aslında insanları eğlendirmek, o yalnızlığı kucaklamak ve “Sandığınız kadar yalnız değilsiniz” demek istedik. Ben de yalnızken böyle şarkılar üretiyorum. Yalnızlık Bakanlığı’ndaki parçalar, belki bu modunuza eşlik edebilir veya birazcık da olsa teselli bulmanızı sağlayabilir.

Kampanya sırasında LinkedIn’de “Bakanlığın daire başkanlığına personel alımı” başlıklı bir iş başvurusu formu açtık. Onlara da birtakım isimler uydurduk. Motivasyon mektupları ile aldık başvuruları. Çok güzel metinler geldi. Belki izin verirlerse onları da zamanla paylaşırız. Başvuranlara hediyeler göndermeyi düşünüyoruz. Biraz üzerine kafa yoruyoruz.

Diyelim ki "Yalnızlık Bakanlığı" personeli seçilecek. Kriterler ne olurdu? Daha çok acı çeken mi, daha yalnız olan mı alınırdı işe?

Aslında o kadar dramatik şeylere girmiyoruz. Aksine bu durumu daha pozitif bir şeye dönüştürmeye, daha kucaklayıcı bir şey yapmaya çalışıyoruz. Hem duygusal arka planı olsun hem de insanın kalbini ısıtan metinler olsun istiyoruz.

'Şarkıları ortaya çıkarırken sesimin duyulmasını sevmem'

EP’de de müzikal olarak sakin bir yapı kurmuşsun. Bu sakinlik bir tercih miydi?

Dair Şair’in canlı versiyonu biraz daha hareketli. Ama Ne Biçim Yalnızlık’ı sahnede tek başıma çalıyorum. O sadeliği, yalnızlık kelimesinin getirdiği o sorumluluğu hakikaten bir başıma göstermek istiyorum. İlk albümümden bu yana ilk kez her şeyini kendim yaptığım bir çalışma oldu. Albümün temasını prodüksiyonda da korudum. Enstrüman seçimi anlamında da yalnızlık hissedilsin istedim. Çok sade olmasıydı arzum. O yalnızlığın karanlık bir hissi vardır. Amacım onu da biraz barındırmasıydı.

Mesela Teselli Pınarım’da sözler karanlık ama müzik coşku barındırıyor. Klarnet bir fark yaratıyor orada. İyileşmek İstiyorum da fazlaca kısa.

RÖPORTAJIN DEVAMI