Mine Söğüt, "Ormandaki Kalpsiz Ceylan"da bir cennet sembolü olarak betimlediği, içinde barındırdığı türlü canlının doğasına uygun yaşayıp gittiği ormanın, insanın ayak basmasıyla esenlik duygusunu yitirdiğini daha masalının başında kayda alarak dikkatimizi insanın yıkıcılığına çekiyor. Söğüt ile yeni kitabını konuştuk.

Röportaj: Soner Can

Ormandaki Kalpsiz Ceylan, çocukluğumuzun masallarından misafir edilmiş kahramanlarıyla iyi-kötü, doğru-yanlış, haklı-haksız, güzel-çirkin ekseninde yeni bir kusursuz dünya özlemi ve arayışı olarak okunabilir. Ancak Mine Söğüt, bu naif kitabında, bir cennet sembolü olarak betimlediği, içinde barındırdığı türlü canlının doğasına uygun yaşayıp gittiği ormanın, insanın ayak basmasıyla esenlik duygusunu yitirdiğini daha masalının başında kayda alarak dikkatimizi insanın yıkıcılığına çekiyor.

Söğüt, Ormandaki Kalpsiz Ceylan'da çağlar öncesinde yitirdiğimiz masumiyetimizi doğaya, doğal olana dönerek yeniden kazanabileceğimizi anlatıyor.

Sahiden mümkün bu. Masaldaki gibi emir kulu avcının günahsız ceylanın kalbini gaspetmesinin önüne geçebilir, özümüze dönebilirsek vicdan, merhamet, esenlik ve sağduyu uygar dünyanın dümeninin başına geçebilir.

Kalbi sökülmüş minik ceylanlarız

Sunumuyla da göz okşayan Ormandaki Kalpsiz Ceylan'da bir büyük emek daha göze çarpıyor.

L-manyak, Penguen, Lombak gibi mizah dergilerinin en önemli isimlerinden karikatürist ressam Bahadır Baruter'in özgün çizimleriyle sevgili eşinin "niş" kitabına harika bir katkı vermiş. Baruter'in adeta uzun soluklu bir çizgi romanının karakterlerini yaratır gibi Cüce, Avcı, Ceylan, Prenses, Kraliçe, orman ve ormanın diğer sakinlerini resimlemesindeki özen ve kalitenin hakkını teslim etmek gerekir.

RÖPORTAJIN DEVAMI