2020'de yazıyla başlayan, ardından podcast'le devam eden "Bibliyoterapi" artık Aposto çatısı altında! Bu hafta hayal kurma yetisini kaybetme şikayetiyle gelen B.İ. için üç kitaplık bir reçetemiz var.

Yazı: Aslı Perker

2020'de yazıyla başlayan, ardından podcast'le devam eden "Bibliyoterapi" artık Aposto çatısı altında!

Nedir? Bazen bir karakter, bazen bir kurgu, bazen de konusunda uzman bir yazar hiç beklemediğimiz bir anda yolumuzu aydınlatabiliyor. Bibliyoterapi'nin amacı da bu: Kitaplar aracılığıyla hayattaki dertlerinize deva olmak.

Ne beklemelisiniz? Bu köşede edebiyat bölümü mezunu, yüksek lisansını psikolojide tamamlamış 20 yıllık bir yazarın biriktirdiği deneyimlerden yola çıkan, edebiyatı ve psikolojiyi dengede tutmaya çalışan kitap tavsiyeleri bulacaksınız.

Nasıl ulaşabilirsiniz? Sorularınızı [email protected] e-posta adresi ya da @bibliyoterapi_asliperker Instagram hesabı üzerinden, ister isminizle isterseniz de bir rumuzla gönderebilirsiniz.

'Ben hayal kurma yetimi kaybettim'

"Merhaba Aslı Hanım,

Ben hayal kurma özelliğimi kaybettim. 52 yaşında olmamla bir ilgisi olabilir mi diye düşünüyorum hayli zamandır. Öyle olmadığına karar verdim. İnsan ölene kadar hayal kurabilmeli. Hayalleri gerçeğin üstünde yaşayan ve delice mutlu olabilen ben, bir sabah kalktım ve hayal kaynağımı kaybettiğimi fark ettim.

Bir karikatür görmüştüm seneler önce. Bir sokak çocuğu rüyasında bir karton kutuda uyuduğunu görüyordu. Karikatüre de bak tabii… Gülmemiştim hâliyle, gözlerim dolmuştu. Yani insan her şartta hayal kurabilir, buna inanıyorum. Ama işte ben kaybettim sanki bir süredir.

Nasıl çıkılır buradan, ne okumalı, nasıl canlandırmalı bu hayal kaynağını?

B.İ."

Sevgili B.İ.,

Bu fevkalade önemli sorunun cevabına çalışırken pek çok psikoloji kuramına bakmam gerekti ve aralarından sizin durumunuza en uygun olanı Jung’un yaklaşımı gibi geldi. Dolayısıyla oradan yola çıkarak derdinize deva olmaya çalışacağım.

• Maalesef çok fazla hayal kurmanın mümkün olmadığı günlerden geçiyoruz. Faşizmin kol gezdiği, kendi ülkemizde ekonomik sıkıntılarla boğuştuğumuz ve nasıl çıkış yolu bulacağımızı bilemeyeceğimiz günler. Sizin durumunuzda bir de üstüne “emeklilik” işin içine giriyor.

Şöyle açayım: Yaşınıza bakıldığında ya emeklisiniz ya kıyısındasınız ve aslında emeklilik kavramının bizde sebep olduğu bir ruh hâli var. O da bir şeylerin sonuna gelmiş olduğumuz hissi. Yıllarca çalışıldı, topluma, aileye fayda sağlandı, üretken olundu ve birden bunlar bitti. Farkındaysanız çalışırken hayallerimiz de devam ediyor. Hele bir yaz gelsin, hele bir tatil olsun, bir emekli olayım… Daha sakin bir hayata kavuşmak çoğu çalışanın hayali değil midir mesela? Bir sahil kasabasına taşınmak ve orada toprakla uğraşmak. Emekli olmak sanki yaşam çabasını ve bununla beraber hayalleri de bırakmak gibi geliyor. Daha doğrusu bir “anlığına” öyle hissedebiliyoruz.

Ancak Jung’a göre hayal kaybolmaz, yalnızca “yaşama enerjisi”, yani nam-ı diğer libido hayal kurduğu kanaldan geri çekilir. Psişe için bu, bilinçli bir tercih değil, otomatik bir ayarlamadır.

Özellikle orta yaşta görülmesinin nedenini de şöyle açıklayabiliriz: İnsan bu döneme gelene kadar hayallerini gerçekleştirmeye çalışmış, o hayallerin sorumluluğunu taşımak zorunda kalmış ya da başkaları için güçlü durmuştur. Bir noktada psişe şunu söyler: “Artık enerji israf edilemez.” Böylece hayal, lüks, tehlikeli ya da duygusal olarak riskli bir alan gibi algılanır ve geri çekilir.

YAZININ DEVAMI