Geriye dönüp baktığımızda anlıyoruz ki X kuşağının büyüdüğü ortamda hayal kurmak neredeyse direnmek demekmiş. Hayal kuranların azınlıkta olduğu bir dönemden bahsediyoruz. Peki hayal kuramama derdimize deva olacak romanlar hangileri?

Yazı: Aslı Perker

İki hafta önceki Bibliyoterapi'de 52 yaşında artık hayal kuramadığını söyleyen bir hanımefendinin derdine derman bulmaya çalışmıştık. Bu yazıya pek çok yanıt geldi, meğer 50’li yaşların dertlerinden biriymiş. Ancak R.N. hanımefendi gönderdiği mesajda çok daha düşündürücü bir soru sormuştu:

"Yaşım 46, hiç hayal kurduğumu hatırlamıyorum. Belki çocukken kurdum ama ondan bile emin değilim. Sanırım beceremiyorum. Takılıp tıkanıyorum sanki. Tam olarak ne istediğimi dahi bilmediğim şeyler var. ‘Var bir hayalimiz’ diye post atanlara çok imreniyorum ya da çocukluk hayalimdi gerçekleşti çok mutluyum diyenlere. Ya hayallerini gerçekleştirmek için adım adım, ilmek ilmek ilerleyenlere ne demeli? Peki ben nereden başlamalıyım? Ne okumalıyım?"

Soruyu iki haftadır aralıksız düşünüyorum ve işin doğrusu ne kadar önemli bir mesele olduğunu da düşündükçe daha iyi anlıyorum. Her zaman olduğu gibi önce R.N.’nin ve onun gibi hiç hayal kurmamışların muhtemel psikolojik altyapısına bakalım.

Hayal kuramamak ne demektir bir düşünün. Hayal kuramamak aslında isteyememektir. Biraz daha ileri gidelim. İstemeyi güvenli bulmamaktır. Bazı insanlar hayal kuramaz evet ama bu hayalsiz oldukları için değil, hayal kurmanın erken dönemde güvenli bulunmadığı bir psikolojik iklimde büyüdükleri içindir.

YAZININ DEVAMI