Craft Tiyatro'nun sahneye taşıdığı Stef Smith’in kaleminden çıkma "Yeter"; başarılı, güzel, seksi, kariyer sahibi, eğlenceli ve her şeye "yeten" iki sıkı dost kadının aslında neye ve nelere, nasıl ve neden "yetemediğini", neden "yeter" dediğini anlatıyor.

Yazı: Bahar Çuhadar

Kadınlık hâlleri ve annelik deneyimleri üzerine dikkat çekici çeşitlilikte ve yoğunlukta kalem oynatılan, filmler üretilen, sosyal medyada bolca "analiz ve yönlendirme" sunulan bir dönem, içinden geçtiğimiz. Makyaj ve kombin videolarından menopozla, annelikle, yalnız ya da evli kadın olmakla ilgili içeriklere her köşede birileri nasıl anneler/kadınlar olmamız gerektiği ya da hissettiklerimizin "normal" olup olmadığına dair kimi zaman yatıştırıcı kimi zaman eksik/fazla hissettirici yüklemeler yapıyor zihnimize.

Son haftalarda, özellikle annelik deneyimine "ters köşe" yapan film ve kitaplar da gündemimizdeyken (Geber Aşkım, Bacaklarım Olsaydı Seni Tekmelerdim filmleri ve Özge Yaka imzalı Annelik Kitabı en öne çıkanlar) size kadınlık deneyimine dair son zamanlarda izlediğim en içi dolu, en tatmin edici, söylemiyle ve dramaturjisiyle de tasarımı ve oyuncu performanslarıyla da yere sağlam basan bir oyundan bahsetmek istiyorum: Craft Tiyatro yapımı Yeter.

YAZININ DEVAMI