The Odyssey

Christopher Nolan uzun süredir merakla beklenen Odysseia uyarlaması "The Odyssey"de hikayeyi sözcüklerden ziyade aksiyonla anlatıyor. Dolayısıyla kitapta çok daha kurnaz, kibirli ve hatta yer yer zalim bir karakter olan Odysseus, filmde içsel çatışma ve çelişkiden yoksun bir kahramana dönüşüyor.

Yazı: Aslı Ildır

Christopher Nolan'ın uzun süredir merakla beklenen Odysseia uyarlaması The Odyssey, daha vizyona girmeden pek çok tartışma yarattı. Bunlardan biri filmin analog 15/70 mm IMAX formatı. Dünyada yalnızca sınırlı sayıda sinema salonunda izlenebilen film, standart IMAX salonlarında bile "eksik" bir şekilde gösterilebiliyor.

• Kadrajın üstten ve alttan kırpılmak zorunda kaldığı bu gösterim şekli, seyircilerin bir kısmı tarafından da tepkiyle karşılandı.

Nolan, sinemada dijitalleşmeye ve CGI kullanımına karşı daha "analog" yöntemleri tercih eden bir yönetmen. Filmdeki pek çok sahnede, özellikle de doğaüstü varlıkları resmederken çok az özel efekt kullanması, filmin oyuncuları tarafından bile şaşkınlıkla karşılanmış.

Format tartışması bu tercihlerle birlikte düşünüldüğünde karşımıza çıkan tablo, göründüğünden biraz daha karmaşık. Dijitalleşme, artan film ve dizi üretimiyle birlikte içeriğe erişimi demokratikleştirdi. Diğer yandan, aşırı üretim nedeniyle içerik pazarı doygunluk noktasına ulaştı. Dolayısıyla her filmi gişe rekorları kıran Nolan'ın yer yer elitist de sayılabilecek bu tavrını, aşırı üretim ve tüketime karşı bir "nadirlik" hamlesi olarak okumak mümkün.

Filme dönecek olursak, ilk olarak Nolan'ın Odysseia destanını üç saate sığdırırken nasıl bir yol izlediğinden başlayabiliriz. Pek çok karakteri ve olayı mecburen atmak zorunda kalan yönetmen, hikayeyi toparlamak adına şimdiki zamanı geçmişle paralel bir şekilde anlatıyor. Böylece kitaptaki karmaşık, parçalı ve sıçramalı zaman akışı, filmde daha takip edilebilir hâle geliyor.

YAZININ DEVAMI