İlki 2018’de düzenlenen Bergama Tiyatro Festivali bu sene 7-8-9 Ağustos’ta yapılacak. Peki kendi kaderine terk edilmiş bir Ege kasabası nasıl tiyatroya, kolektif emeğe, yeni ihtimallere ve yerelden yükselen umudun ta kendisine dönüştü?

Yazı: Bahar Çuhadar

"Bergama" deyince aklıma Kale Mahallesi’nin pastel renklerdeki demir kapılı evlerinin arasındaki sokaklarda salınmak, Arasta’da masa kapıp reyhan sipariş etmek, Çınarlı Kahve’de gölgede kahve içmek, akşam yemeğinde çığırtma yemek, Odeon’da, Bergama Kültür Merkezi’nde yepyeni keşiflerle baş başa kalmak, Çamlıpark’ta akşamüstü oyunları, Akropol’de ses ve müzik performansları eşliğinde günbatımı izlemek, Asklepion’da yıldızların altında iki bin kişiyle gülmek, hayret etmek, alkışlamak, gecenin ileri saatlerinde ismini Akropol’ün mitolojik sakinlerinden alan mekanlardan birine gitmek, üç gün boyunca oyundan atölyeye, atölyeden performansa koşmak, kentin içinde koştururken memleketin dört bir yanından gelmiş sanat ve yazın insanlarıyla kesişmek, o kesişmeleri uykusu az muhabbeti çok gecelerde pekiştirmek, sabahları yine de erkenden uyanıp atölyelere, yürüyüşlere, söyleşilere sonra yine oyunlara koşmak geliyor. Bir de eve dönerken meşhur Salepçioğlu’ndan birer kilo helva sardırmak… Kakaolu ve sade…

^Asklepion

Bu kasaba tam dokuz senedir, "Bergama Tiyatro Festivali" ile anılıyor. Çağdaş tiyatro, kolektif emek, yaratıcı inat, umut veren bir dayanışma ve yerelden gelen ve hep genç kalan enerjisi hiç düşmüyor.

Bergama Tiyatro Festivali’nin (BTF) ilk edisyonunun yapıldığı 2018 Mayıs’ı, benim de insanın başını döndürecek kadar mitlerle, katman katman çağlarla, antik Yunan’dan Osmanlı’ya uzanan izlerle dolu bu kente ilk ayak bastığım seneydi. Festival fikri, kendisi de Bergamalı olan ve Berlin’de yaşayan sanatçı Eren Arıkan’dan çıkmış; kolektif bir çabayla ve yerel yönetimin de desteğiyle, hayli yoğun ve çeşitli bir programla BTF’nin ilki ortaya çıkmıştı. Tiyatronun, mitolojik anlatıların, efsanelerin, kadim geleneklerin, buluşların, ilklerin kelimenin gerçek anlamıyla topraklarından fışkırdığı bu kente hayran olmuştum. O günden beri yazdığım, konuştuğum hemen her mecrada–pandemi dönemi hariç–düzenlenebildiği her vakitte Bergama Tiyatro Festivali üzerine çeşitli aktarımlar yaptım.

^{Arasta Meydanı}

Bu sene festivali gazeteci ve eleştirmen kimliğimle takip etmenin ötesine geçerek festivalin iletişim ekibine destek verdiğim bir görev üstlendim. Festivalden bahsetmek üzere görüştüğüm Aposto Genel Yayın Yönetmeni Deniz Kaynak’ın “Sen yazmaz mısın?” teklifi üzerine, bu kez kendimi festivale dair "içeriden" yazarken buldum.

2018’den beri farklı boyutlarıyla anlattığım, yazdığım, haberini kurguladığım festivalden bahsetmeye bu kez; festival katılımcılarına sorduğumuz “Bergama deyince aklına ne geliyor?” sorusunu kendim yanıtlayarak başlamak isterim.

YAZININ DEVAMI