Duygularımızı düşünmekle onları ifade etmek arasında sandığımızdan daha uzun bir mesafe var. Hatta bazen düşünmek, ifade etmenin alternatifi hâline geliyor. İnsan kendi zihninde o kadar uzun zaman geçiriyor ki başkalarıyla konuşmak zorunda kalmıyor. Ergenlikte bütün bunlara bir de başkalarının ne düşündüğüne dair hassasiyet ekleniyor. Kendini ifade etmekte zorlanan ergenler için üç kitap.

Yazı: Aslı Perker

"Yedinci sınıfa giden bir oğlum var. Dün bir olay oldu ve çok ama çok kitap okuyan bir çocuk olmasına rağmen kendini hiç ifade edemediğini gördüm. Maalesef sınıfındaki arkadaşlarında da benzer sıkıntılar var. Üstelik onlar hiç kitap okumuyorlar. 13 yaş grubu için kendi duygularını tanımak ve ifade edebilmek üzere onlara kitap önerebilir misiniz?
Evren"

Sevgili Evren,

Öncelikle oğlunuzun çok kitap okumasına sevindim. Okuduğu kitapların kendisine bir şeyler kattığına eminim. Kendini ifade etmesiyle ilgili kaygınızı da anlıyorum, her ebeveyn gibi siz de onun bu dünyada özgüvenle var olmasını istiyorsunuz ancak size bir sorum olacak: Biz yetişkinler duygularımızı ne kadar iyi ifade edebiliyoruz?

• Örneğin birine kırıldığımızda bunu söylemek yerine susmuyor muyuz? Kızgınlığımızın altında yatan korkuyu, kıskançlığımızın ardındaki yetersizlik duygusunu, uzaklaşma isteğimizin içindeki incinmişliği kolayca dile getiriyor muyuz?

Bazen bir meseleyi günlerce, hatta haftalarca düşünüyor ama ilgili kişiyle beş dakika konuşamıyoruz. Zihnimizde tartışmalar yapıyor, sorular sorup cevaplarını veriyor, söyleyeceklerimizi defalarca prova ediyoruz. Sonra o kişiyle karşılaştığımızda hiçbir şey olmamış gibi davranıyoruz.

Duygularımızı düşünmekle onları ifade etmek arasında sandığımızdan daha uzun bir mesafe var. Hatta bazen düşünmek, ifade etmenin alternatifi hâline geliyor. İnsan kendi zihninde o kadar uzun zaman geçiriyor ki başkalarıyla konuşmak zorunda kalmıyor. Bir anlamda, düşünerek sosyalleşmekten kaçıyor.

Psikolojide “entelektüelleştirme” adı verilen bir savunma mekanizması var. Kişi kendisini zorlayan bir duyguyla doğrudan temas etmek yerine onu düşünsel bir meseleye dönüştürüyor. Acısını açıklıyor, korkusunu analiz ediyor, hayal kırıklığını neden-sonuç ilişkileri içinde değerlendiriyor. Bütün bunları yaparken de duygunun kendisine belli bir mesafede duruyor.

YAZININ DEVAMI