Afet döneminde köylerde durumlar ne?

Köy ve köyde eğitim kavramları 2012’de yürürlüğe giren Büyükşehir kanunuyla birlikte artık ‘yokmuş’ gibi ‘uzak’ gelen kavramlar olabilir. Halbuki durum hiç de öyle değil. Her ne kadar kanunla birlikte köyler, kırsal mahallelere dönüşmüş olsa da o bölgeler sosyolojik açıdan hâlâ köy. Doğasıyla, öğrenci, öğretmen ve bakım verenleriyle köyler, afet döneminde de konuşulması gereken önemli bir yer oldu.
“Kalacak yer sıkıntısı çektiğim için okulumda kalmaya başladım. Depreme maruz kalan insanlar da köye geldiği için öğretmenlik yaptığım köyün nüfusu 5 kat arttı.” Erkek, Köy Öğretmeni
“Öğrencilerim şu an için güvende. Çalıştığım köy okulu çok hasar alan bir yerde değil. Ama çocuklar korkuyor ve bu sebeple çadırda kalıyor.” Kadın, Köy Öğretmeni
Afetten en çok etkilenen yerler ilçe merkezleri oldu ve bölgede yaşayan insanlar, güvenli yer olarak köyleri seçti ve köylerde nüfus arttı. Bunun pek çok sebebi var elbette. Binaların alçak olması, köylerin geniş alana sahip olması, bahçelerde ekip biçilen gıdaya erişimin daha kolay olması gibi. Tüm bunların yanında çocuklar için de büyük bir avantajı var köylerin. Doğayla iç içe olması, bu çevrenin doğal bir oyun alanı sunması, akranlarla iletişimin daha kolay sağlanması gibi.
Köy Okulları Değişim Ağı (KODA), afetin akut döneminde yayınladığı “6 Şubat Kahramanmaraşlı Depremler: Köylerde Durum Ne?” bilgi notuyla köydeki ilk an ihtiyaçları ve yaşanan durumu aktardı.


