Çok övülen yerlere karşı bir çekingenlik hissetmek hep bünyemde baş gösteren bir tepki olmuştur. Genelde de bu tepkiyi göstermekte haklı çıkıyorum. Bu nedenle Siquijor sonrası önce feribotla Dumaguete, ardından otobüsle Cebu, oradan uçakla Puerto Princesa’ya vardığımda Sabang’daki yeraltı nehri konusunda kararsız kalıyorum. Çok övülen ve dünyanın yeni 7 harikasından biri olarak gösterilen nehri görmek için vazgeçemediğim karar alma yöntemi olan yazı-turayı devreye sokuyorum. Attığım bozukluğun üzerinden elimi çektiğimde ertesi sabah Sabang’a gideceğimi görüyorum.
Kaldığım misafirhanenin sahibi sabah kapımı çalıp beni Sabang’a götürecek minibüsün geldiğini söylüyor. Yan odadan çıkan genç bir erkekle beraber minibüse biniyoruz. Yarı uyur durumda virajlı yolları aşıp bizi yeraltı nehrine götürecek olan teknelere bineceğimiz limana varıyoruz. Buradan geleneksel kayıklara binip yeraltı nehrinin olduğu bölgeye geçiyoruz. Nehir ziyareti için kullanılan botlar 10 kişilik olduğu ve bizim grup 12 kişi olduğu için biz iki sap, gruptan ayırılmak için en uygun adaylar olarak görülüyoruz.
