Etkinliklerde dağıtılan yaka kartları: Koleksiyon mu plastik çöplüğü mü?

Her yıl pek çok teknoloji konferansına, ürün lansmanına, tanışma etkinliğine katılıyorum; her birinde pek çok insanla tanışıyorum. Bazen heyecanla konuşmaya dalıp kim olduğumu söylemeyi unuttuğum da oluyor. Oysa ki yaptığım iş gereği kendimi tanıtmam çok önemli. Bu nedenle etkinliklerde verilen isimlikler beni kurtarıyor. Unutkanlığıma derman oluyorlar.
Yılda yaklaşık 10 konferansa ve ayda en az bir lansmana veya kutlamaya katılan biri olarak beş yıl içerisinde evimde yaklaşık 200 isimlik olacak. Bu durum bir yandan hoşuma gidiyor, katıldığım etkinliklerden anı biriktirdiğimi hissediyorum. Fakat bir yandan da bu devran böyle döner mi diye düşünüyorum. Evlerimizdeki çöplüğün bir koleksiyon olduğuna dair kendimizi daha fazla kandırabilir miyiz?







