Bence evlenme, çocuk sahibi olma, sünnet olmak tebrik edilmemeli. En fazla hayırlısı olsun gibi bir iyi dilekte bulunulabilir. Bu konuyu karıştırıyoruz, tebrik edilebilmesi için bir başarı olması gerekir. Örneğin bir okuldan mezun olmak. Bunca sınavlar, konuyu anlamak için patlatılan kafalar ve istenilen yeteneklerin kazanılması başlı başına büyük başarılardır ve bunların neticesindeki mezuniyet tebrikler eşliğinde kutlanmaya değer.Aklımıza ilk üniversite mezuniyeti geliyor ama bunun anaokulu mezuniyeti de var. Mesela benim makasla düz bir çizgiyi kesemeyen mühendis tanıdığım var. Keşke herkes anaokulundan laylaylom mezun olmasa. Sormadım ama umarım boş alanları dışarı taşırmadan boyayabiliyordur. Yetkinliklerin tescili olan diplomalara güveniyoruz. Güvenmek istiyoruz. Güvenemememiz farklı bir konu tabii, ileri bölümlerde oraya da geliriz. Süpersonik bir okuldan mezun olurken, muazzamiko bir mezuniyet balosuyla kutlamak hakkımız. Balo salonuna şık elbiselerinizle girip etraftaki diğer şık giyimli dönemdaşlarınızı süzdüğünüzde bazılarının eksik olduğunu fark ediyorsunuz. Özellikle laboratuvar ödevlerinde birlikte deneylerle boğuştuğumuz arkadaşınız eksik. Peki bir öğrenci neden mezuniyet balosuna gitmez?

Selam 20’likler ve 20’lik kalanlar,N'abersiniz? Ben iyi gibiyim, bademcik enfeksiyonu gibi bir şey geçiriyorum. Daha çok kış ayında görülen bu problemi ben tabii ki yaz aylarında deneyimlemeye karar verdim. Eee sonuçta tarzımız, farkımız. Eczaneden ilaç alırken de sevgili eczacı abi benimle dalgasını geçti ve “yetenekli” dedi. Dalga kısmını duymazlıktan gelip bana yetenekli denmesini içselleştirdim. Teşekkür ettim. Oh ne güzel, yaşasın algıda seçicilik!&nbsp;Bu hafta en yakın arkadaşlarımdan biri 25 yaşına bastı. 20’li yaşları ortaladığından bahsederek birbirimizi biraz gerdik ama aynı zamanda birçok şeyin gün geçtikçe daha da oturduğunu fark ettiğimizi paylaştık. Onunla telefonda konuşurken (görüşemedik çünkü bademcik) bir şey söyledi ve 25 yaşını gözünde büyüten biri olarak bana iyi geldi:‘Beyin zaten 25 yaşına kadar tamamen gelişmiyor ki.’Bak şimdi! O yarılamaları, zamanın geçmesini falan filan bir kenara bırakalım. Ya düşünün, ortalama 25 yaşına kadar beynimiz tamamen kendine gelmiyor. Şu yaşa kadar ne kadar çok şey bildiğinizi, öğrendiğinizi, düşündüğünüzü, deneyimlediğinizi düşünün. Daha NELER NELER geliyor yahu. O böyle dediğinde heyecanlandım. Hemen de şu ana kadarki tüm salaklıklarımı beynimin gelişmemesine vurdum. N’apiyim… Daha 25 yaşına basmadım ki, elimde değil, beynim tamamen gelişmemiş. Biyoloji bu tatlım…&nbsp;Büyümeye, gelişmeye ve öğrenmeye,&nbsp;Yasmin&nbsp;Not. 20’lik artık okurken bir yandan da dinleyeyim diyenler, yolda kulağımda 20’lik olsun diyenler ve diğer herkes için her hafta cumartesi günü Aposto Radyo’da. <a fr-original-style="" href="https://open.spotify.com/show/3W0exlVDYwL6AarITAmu5V?utm_source=aposto" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Buradan</a> dinleyebilirsiniz.&nbsp;

20’lik, kafada oluşan saçma soruların, açılmayı bekleyen ve bazen suratımıza çarpılan kapıların, gündem ile üzerimize çökebilecek fenalığın paylaşıldığı bir bülten. 

Mezuniyet Balosu