Yıl 2009, Avatar’ı izlemeyen yok.

2009 yılı ile ilgili hatırladığım en somut anılardan biri David Cameron’un o dönem herkesi şaşkına çeviren Avatar filmi. Herkesin sinema salonlarına doluştuğunu hatırlıyorum. Filmin bitişinde, salonun merdivenlerinden bir bir inerken, ‘teknolojiye bak,’ ‘nasıl olabilir,' gibi cümlelere kulak misafiri olarak uğurlanmıştım. Ailecek bu filmi, konusu için değil Cameron ve ekibinin yeni teknolojiler bularak 10 yılda çektiği görsel şöleni kendi gözlerimizle görmek istediğimiz için izlemeye gitmiştik. Popüler dizilerin finallerinde herkes bir araya gelir, böyle neredeyse bir bilinç ve deneyim paylaşımı olur ya, bu film de onun gibi hep bir araya geldiğimiz bir an olarak aklımda.

En sevdiğim yıl bana sorulduğunda aklıma hep 2009 gelir. 11 yaşında, ortaokulun başında, kendi ile ne yapması gerektiğini bilmeyen, daha vücuduna tam sığamayan, yeni okul değiştirmiş bir kız çocuğu olarak hayatımı yaşıyordum. Yeni bir okula gitmek istememe protestosunu tüm yaz yaptıktan sonra, değiştirmiş, sonuçta çok da keyif almıştım. Ayağımda, parçalanmasına 5-kalmış beyaz Adidas Superstar'lar ya da Converse'ler, bileklerimde kilometrelerce giden bileklikler, cebimde de kuzenimden kalma Samsung X820 vardı.