Yakalamaya çalıştıklarımız ve bir bir kayıp düşenlerle yarattığımız beni, gerçekliği kaybetmeden tutabilmek hiç de kolay değil. Hızla akıp giden su yolunda ufak bir dal parçasına tutunmak, suyun akışını yavaşlatmaya çalışmak ve onu yönlendirmek varacağımız o koca boşluğa selam çakmaktan öte değil.
Dünden bugüne belki de tüm filozofların ayrıca bilim insanlarının aradığı anlamı ufacık benliğimizle yakalamaya çalışmak hayatı koca bir girdaba sürüklemek mi ne dersin? Çaba, fayda ekseninde örüldüğünde sonuç verir. Dildeki boşa harcanan öncülüyse işte tam da tartışmamıza konu olan fayda, etik ve doğru gibi keskin kavramların buğusu altında kalır. Etiği kaybetmemek "doğru" sonucun haritasıdır...
Bugünün Page’i karmaşık duyguları ve çabayı anlatıyor.
Up: Geçmişi bugünde tutmak; Budapeşte Etnografya Müzesi
Antro: Moda tasarımcısı Hatice Gökçe röportajı: "Deneyselliğin olmadığı yerde yeniliğin, yaratıcılığın olmadığına inanıyorum."
Spell: Aşk Delilik ve Ölüm Öyküleri; Horacio Quiroga
Dot: Anlam ve yaşam çabası: Geride bıraktıklarımıza inat...
Sanata ve tasarıma toplumsal açıdan bakmak ve eleştirmek hoşuna gidiyorsa ayda iki kere posta kutunda belirecek olan bu yayına abone olabilir ve bu e-postayı birincil klasörüne taşıyabilirsin.
Keyifli okumalar!
EZA
• Geçmişi bugünde tutmak; Budapeşte Etnografya Müzesi
Napur Architects tarafından tasarlanan Etnografya Müzesi, Avrupa'nın en büyük kentsel-kültürel gelişimi olan Liget Budapeşte Projesi'nin bir parçası.
Yapının peyzajının kentle bağ kurmaya çalışması ve bunu da bir eklem gibi kentin içine yansıtması oldukça başarılı bir görüntüye ulaşıyor. Budapeşte'nin tarihi yanına ek olarak yükselen kıvrımlı, yeşil ve enerjik yapı, aynı zamanda kamusal alanların birkaçını birleştirmeyi ve sanki bunu bir gösterge olarak sunmayı amaçlamış.
Kıvrımlı yapısı günümüz inşalarında sıklıkla karşımıza çıksa da kamusal alanların işlevselliğinin ve kamu ihtiyacının çok kollu bir yanla uygulandığında yürekleri hareketlendirdiğinin de kanıtı bana kalırsa.
Etnografya Müzesi, aralarında Zaha Hadid Architects ve BIG gibi ünlü uluslararası mimarlık ofislerinin de olduğu bir ekip tarafından seçildi. Tarihsel yapının bozulmaması amacıyla bir kısmının yerin altında tasarlandığı yapı, şehrin kensel bağlamına saygı göstermeyi seçiyor.
Müze ve sergi alanlarının yeşilin altına serilip kamunun sadece müzeyle olan bağına sosyal bir yaşamın doğrudan eklendiği yapılar her zaman heyecanlandırıcı ve tabii ki "hiç bitmeseler hevesi" baki...
Hatice Gökçe röportajı
"Deneyselliğin olmadığı yerde yeniliğin, yaratıcılığın olmadığına inanıyorum."
Tasarım felsefenizi “deneysellik” üzerine şekillendiriyorsunuz. İlk olarak bu konuyu biraz bizim içinaçar mısınız?
Deneyselliğin olmadığı yerde yeniliğin, yaratıcılığın olmadığına inanıyorum. Yenilenme ve yaratıcılık, deneyselliği barındırıyor bünyesinde. Tasarım markamı kurduğum günden beri bu yolda ilerliyorum ve bu yöntem aynı zamanda her gün yeni yollardan ilerlememi, zihnimi açık tutmamı ve zinde kalmamı sağlıyor.
Tasarımlarınızla aslında sanata da bir yerden dokunuyorsunuz. İhtiyaç kavramını estetik ile birleştiriyor, ilgi çekici işler çıkarıyorsunuz. Tasarım sürecinizden bahseder misiniz?
Trendleri takip etmektense zamansız tasarımlar yapmak, modanın sürdürülebilirliğine katkıda bulunmak başından beri ana ilkemdi. Konu ne olursa olsun tasarım ile ilgili süreç başlarken ilk yaptığım şey daha önce ne yapılmış ve ben bu yapılanların üzerine daha farklı ne ekleyebilirim ya da daha güncel ne yapabilirim. Bu sebeple ciddi bir araştırma süreci en önemli adımım. Sonrası zaten kendiliğinden akıp gidiyor. Kumaş seçimi, zaten mutlaka aklımda olan koleksiyon temam... Bunlarla birlikte ilerliyoruz heyecan ve telaşla.
Çalışmalarınızda moda akımlarından ne kadar etkileniyorsunuz?
Moda şirketlerine koleksiyon hazırlıyor ya da danışmanlık veriyorsam elbette akımları dikkate alıyor bu doğrultuda sunuyorum ama söz konusu kendi koleksiyonum olduğunda akımları dikkate almıyorum.
Türkiye’de erkek modası dendiğinde akla gelen ilk isimlerdensiniz. Genel olarak baktığımızda Türkiye’de erkek modası ne kadar iç açıcı? (sanat, tasarım, toplumsal uyum vd.)
İç karartıcı değil en önemlisi bu. Daha iç açıcı olması için ise şu an bizzat modayı takip eden ve istekte bulunan, moda tüketen bilinçli genç kitlenin kendi parasını kazanmasını beklemek zorundayız. Bu genç kitle erkek giyim kültürünün yerleşmesini sağlayacak kitle aynı zamanda. Dünyadaki modayı yakından takip eden, karşılaştıran, talep eden bir kitle. Onlara daha çok seçenek ve ulaşılabilirlik sunulması gerekiyor ki daha hızlı yol alınabilinsin. Ben kendi adıma erkek modasında son yıllarda ciddi bir hareketliliğe şahidim ve içinde zevkle yer alıyorum.
Hatice Gökçe'nin çalışmalarına buradan erişebilirsin.
• Aşk Delilik ve Ölüm Öyküleri; Horacio Quiroga
Sevgili Horacio Quiroga, namı değer Latin Amerika’nın Poe’sunun derinlikli eseri "Aşk, Delilik ve Ölüm Öyküleri" oldukça lezzetli ve düşündürücü bir hikaye sepeti.
Öykülerinde akılla delilik, tutkuyla pişmanlık, aşkla hastalık birbirini kovalıyor, ölümse buluşma ânını bekleyen bir gölge gibi. Qurioga’nın en büyük temaları insanın faniliği ile aşk ya da dünyada bir yer gibi mutlak bir şey arayışı arasındaki dram, ölümün büyüleyiciliği ve dehşeti...
Tüm zamanların en iyi öykücüleri arasında gösterilen Quiroga, bu eserinde birbirinden farklı yaşamları ve ölümleri sarsıcı bir edayla bize sunmuş. Okurken onlarca çok duyguya aynı anda kapılmamak elde değil. Var olan ve hiç bitmeyecek olan bu duyguları akıcı ve soft bir dille bize aktardığı için minnet borçlu olduğumuz bu yazarı sadece okumak; dinlenmek ve öğrenmek amacıyla değil düşünmek, yaşam kargaşasını minicik ama sert bir var oluşla irdeleyebilmek için de faszlasıyla keyifli.
Notos Kitap'ın dilimize kavuşturduğu bu eser şiddetle tavsiye edilir...
Anlam ve yaşam çabası
Geride bıraktıklarımıza inat...
Yaş aldıkça değişen ve azalan “zaman” ve yine aynı oranda dönüşen “değer” kavramları sorgulayamadıklarımız arasında salınan bir sarkaçtan farksız. O gidip gelirken yol boyunca oluşturmaya çalıştığımız “ben”, klişe bir tabirle gözün kapanıp açılmasına yetişip o denli dikkatsizliklerle var olmayı seçiyor çoğu zaman.
Anlama, oluşturma ve uyum sağlama çabamız, başta aile ardından sosyal çevre ve devlet kurumlarıyla pekişirken teknolojik araç ve uygulamalarla çağın yakaladığı başka bir benle çarpışıyor. Genele bağlı kalmak ya da daha deneyimli olanın yolundan gitmekle, yeni ve yaratıcı olanı harmanlayabilmek, sorgulayıp kurduğumuz çatıyı yalnızca kendi ellerimizle dokuyabilmek tek çırpınışımız belki de.
Dönüşürken geride bıraktıklarımız, yarım kalanlarımız ve tamamlanmışlarımızla gerçekliğimizi hem kendimize hem de dünyaya sunarken hızla akıp giden ana birçok şey sığdırmak özlem duyduğumuz şeyler arasında. Fakat durup beklemeye de göz kırpmıyor değiliz… Bu ikilemse bana kalırsa gerçek yorgunluğumuzu dizlerimizin üstüne koca bir kütük gibi koymakta.
Bir süredir stabil gidemeyen Page’in affını istemekten başka bir şey değil bu yazdıklarım. Minik bir duraklamadan sonra tempomuza yerleştirecek kadar değer verdiğimiz şeyleri elde tutmak ve doğrudan materyal, doğrudan nedensel ve hırçın bakmayı öğrendiğimiz değerleri yaşamımda tutabilmek gibi basit belki de…
Yazın hevesi, ekonominin sallantısı, hak arama çırpınışları, pandeminin dağılmaya çalışan sisi derken gerçeklikle olan ya da sadece hayat diye bakmanın belki de çok daha doğru olacağı bu şeye yüklediğimiz anlamlar bizi fazlasıyla yoruyor. İçinde savrulduğumuz bu şeyin en olurunun etik ve hissettiklerimizle yeşerdiğine inansak daha iyi sanki. Çünkü bugünün şartları bunu gerektiriyor (!)
Bana söylemek istediklerini, eleştirilerini bu maile cevap olarak yazabilirsin. Belki güzel bir sohbete başlarız.
Bir sonraki bültende görüşmek dileğiyle. Hoşça kal!
