☀️ Güneşin en güzel battığı ada

İstanbul’dan Kabatepe’ye yaklaşık dört saat yolumuz var, ardından bir buçuk saatlik feribot sonrası ada, karşımızda! Üçüncü kez. Burnumuzda damla sakızı kokusu, her köşe başında tarih, anı, eski bir çınar, taş bir kilise; ve hep denize, Ege’ye çıkan, açılan yollar. Yaz-kış adayı terketmeyen rüzgâr selamlıyor bizi Kuzulimanı’nda. Ülkenin en batısında, güneşin en güzel battığı yerlerden birindeyiz şimdi.

Gökçeada 2011’de dünyanın ilk ve tek cittaslow unvanını alan ada oluyor. Cittaslow, 1999’da İtalya’da kurulan uluslararası bir belediyeler birliği, İtalyanca città ve İngilizce slow kelimelerinin birleşmesiyle oluşuyor. Dilimize sakinşehir/yavaşkent olarak çevrilmiş. Bu unvanı alabilmek için çevre politikaları, tarım, turizm, esnaf ve sanatkarlara dair politikalar, sosyal uyum gibi bir çok alanda kriteri sağlamak gerekiyor. Türkiye’de bu kriterlere sahip 21 kent var: Seferihisar, İzmir; Şavşat, Artvin; Ahlat, Bitlis bunlardan bazıları. Adada cittaslow havasını biz de derinden hissediyoruz, acele ve koşturma yok, her şey içten ve doğal, kapıları kilitleyen yok, sakinliğin yanında güven de var. Herkes birbirine selam veriyor, gülümseyerek. Umarız Gökçeada bozulmaz diyoruz sohbetlerde. Umarım bozulmaz. 

Eleni'den gün batımı

İÇİNDEKİLER:

YOLDA: “Adada tamamen özgür ama bir o kadar da ait hissediyorum kendimi. Bu sefer adada olma ruhunu ülkenin en batısına, Çanakkale’nin iki adasından birine, Gökçeada’ya taşıyorum.” diyerek anlatmaya başlıyor Cansın (Öztürk Aydınhan) Gökçeada’yı.

MÜDAVİMİYİM: Kaleköy’de gün batımı eşliğinde içilen rakının; Zeytinliköy’de sakızlı muhallebi, Tepeköy’de sirtakiyle biten gecelerin.

AYAKÜSTÜ: Şule Hanım ve Aziz Bey’le sabun, kolonya, mum ve nicesini ürettikleri Ekolojik Yaşam Atölyesi İmroza’da buluşuyoruz.

ROTA: Gökçeada’da yürüyüş yapmalık, kumsalda bütün gün yatmalık, günü rengârenk batırmalık rotalar.

Takıl peşimize,
Hazal & Elif