Jack Antonoff dolu bir hafta, Creep "Very 2021 Rmx"

Her yılın, küresel ısınmanın da etkisiyle, daha sıcak olduğu ve sıcaklık rekorlarının kırıldığı bu zamanlarda Papercut(GR) içimizi bir nebze de olsa serinletebilen bir sanatçı. Daha çok elektronik müzik ve remixler yapan sanatçımızın coverları da bulunuyor. Sahne adı Papercut olan Vasilis Nakis bir müzisyen ve söz yazarı. Kendi yoluna devam etmeden önce yine Yunanistan merkezli Winter Watercolors ve Monitor isimli gruplarda yer almış ve solo sahne adını ise 2000 yılında bir kağıt kesiği kazası geçirdikten sonra bulmuş. Bir röportajında da, "Bizi çok inciten tüm bu küçük şeylerin bir hatırlatıcısı olarak bu isme bağlı kaldım" diyor. 

2012’de yayımladığı Papercut albümünden Morning Blues ve 2015 yılında yayımladığı Pockets of Silence albümünden Storm benim Vasilis Nakis eserlerinden favori ikilim. Morning Blues’ı ve hemen ardından da Storm’u günün ilk ışıklarıyla beraber dinlerseniz sizi büyüleyeceğinden eminim. Çünkü Papercut beni ilk kez tam olarak bu şekilde büyülemişti.

Pockets of Silence’den sonra birkaç single dışında pek bir şey duyamadık Papercut’tan. Pandemi dönemi sonrasında da bir şey çıkmazsa daha sonrasında EP veya albüm çıkaracağını düşünmüyorum. Ama ileride Papercut’tan yeni teknolojilerin de kullanıldığı güzel bir elektronik müzik duymayı çok isterim. Umarım beni bu konuda yanıltır ve yakın zamanda yeni bir şeyler çıkaracağını öğreniriz. O zamana kadar biz eski albümlerinden devam…

Geçtiğimiz hafta sanatçı ismi yerinde Thom Yorke feat. Radiohead yazan bir şarkı sürpriz bir şekilde bizlere sunuldu. Tabii, bu şarkı da Creep olunca oynat tuşuna hızlıca basıldı. Bundan sonrası 542 saniye boyunca şaşırma ile taşların yerine oturması arasında gidip gelen bir duygu durumu. Kısaca betimlemek istersek de “Very 2021 Rmx”.

Bir şarkı üzerine konuşmak hem bize zor hem de sanatçıya haksızlık diye düşünürüm. Tabii, bu düşünce beni bu eylemden uzaklaştıramaz. Onun için bu remix hakkında biraz çene çalacağım. Creep’in o neredeyse 30 senelik tanıdık ritmi ile başlayan remix, 42. saniyede “Biz neredeyiz, siz neredesiniz, Thom Yorke nerede?” sorusunu ortaya atıyor. Fakat 2021’in bezmişliğini vokale olabilecek en sade ve düz bir şekilde yansıtan Thom ile taşları yerine oturtuyoruz.

3. dakikaya girdiğimiz o ilk saniyelerde ise bizi başka bir sürpriz bekliyor. Ürkütücü synth’ler... Sonra diyoruz ki 2021 yılındayız. Bize ne ürkütücü gelmiyor ki? Takip edene her gün dünyanın farklı yerlerinden felaket haberleri hazır ve nazır. Böyle bir 2021 yılından 1992'de yayımlanmış ve bu seneye konuk olan Creep’e en büyük katkı ürkütücü sesler olabilirdi ve olmuş.

Çığlık çığlığa bir sona giderken büyük bir düşüş bu remix’te de orijinali gibi yerini korumuş. Fakat orijinalindeki az da olsa kendine güven remix’te iyice yerle yeksan olmuş. “Ben burada ne yapıyorum? Ben buraya ait değilim.” kısmında ise dijitalleşme artık tamamlanmış.

Toplamak gerekirse, hani her bir adımda bir harfini değiştirerek bir kelimeden çok başka bir kelimeye gidilen bulmacalar olur ya 1992 Creep ve Creep (Very 2021 Rmx) bu bulmacanın ilk ve son kelimeleri; arasını doldurmak ise başka bir yazı ama bu bulmaca gözümüzün önünde 30 yıldır çözülüyor. Şarkıya da son kez değinmek gerekirse ters yüz olan bir dünya için yapıldığını söylediği bir remix’ten daha azını beklemek de Thom’a ayıp olur.

Şarkıya buradan ulaşabilirsiniz.

Editörün notu: Yakın zamanda gerçekleşen bir başka Creep ile alakalı ilginç gelişme ise geçtiğimiz bültende bahsettiğimiz Foo Fighters'ın Madison Square Garden konserinde konuk olan Dave Chappelle'in Creep'i yorumlamasıydı. Görünüşe göre bu sene yaşadığımız hislere evrensel olarak uyan parça Creep oldu.