LFC vs CFC, Düşündürücü Conte, Miguel Almiron

Antonio Conte futboldaki en öngörülemez ve kararlı teknik adamlardan birisi. 

2006 yılında başladığı uzun sayılabilecek kariyerinde yaşadığı gel-gitleriyle, neşteri tam yerinde ve zamanında vurmasıyla bağdaşmış, heyecanlı bir karakter. Merak edip Transfermarkt’tan bir kulüpteki ortalama çalışma süresine baktım. Tam 1 sene 1 ay. Bu seviyedeki bir teknik adam için inanılır gibi değil elbette ama söz konusu bu adam olunca insan şaşırmıyor doğrusu.

Tottenham ile anlaştığı Kasım ayının başından beri yaklaşık 100 günü geride bıraktık. Kaybedilen Burnley maçının ardından gelen açıklamalar, sonrasında toparlanmaya çalışılsa da burada da işlerin pek uzun soluklu olmayacağını gözler önüne seriyor.

Adım adım ilerleyip konuyu derinlemesine ele almak istiyorum. Bana göre bu ihtişamlı kariyeri 3 ana başlıkta inceleyebiliriz.

Juventus’a uzanan yol, ani gelişen ayrılma kararı:

Bari, Atalanta, Siena derken sonunda kazanan karakterinin oturmasında belki de en önemli pay sahibi olan yuvası Juventus’ta göreve başladı. Lig için konuşursak işler epey tıkırında gözüküyordu, sonra nasıl olduysa süreç onu ayrılığa götürdü. Vedasında “Kazanan bir karaktere sahip olduğumu kanıtladım” diyerek yollarını ayırdı. Conte, kendiyle verdiği savaşta galip gelmeyi başarmıştı.

Chelsea dönemi, lige yön veren bir plan:

İtalyan bir menajer olarak İngiltere’deki ilk yılı tüm spor kamuoyu için büyük bir merak konusuydu. Burada öyle bir ilk yıl geçirdi ki, hala tadı damağımızda kaldı desek yanlış olmaz. Bence kariyerinin zirve sezonuydu. 

Takımı adapte ettiği 3’lü sistem, unutulmaya yüz tutmuş formasyonları tekrardan canlandırdı, bir sürü takıma esin kaynağı oldu. Her nasıl olduysa 2 senenin sonunda 2.12’lik bir puan ortalaması varken, Conte yine istenmeyen adam oldu.

Giuseppe Meazza günleri, anayurda dönüş:

Inter, Chelsea’den sonra onun için büyük bir meydan okumaydı. Juventus hegemonyasına son verip ülkesinde kazandırdığı şampiyonlukla da artık “Tamam” dedi. Fakat kontrol manyaklığı yüzünden özellikle Lukaku’nun satışı mevzusunda yönetimle ters düştü. İstedikleri olmayınca da rotayı başka denizlere kırdı.

Şimdiye kadar hikayenin gelişme kısmını dinlediniz. Conte, Inter’den sonra bir inzivaya çekildi. Bir süre piyasayla ilgili fizibilite çalışmalarında bulundu, araştırdı. Dar zamanda kendisine teklif götüren birçok büyük takım oldu. Bunlardan en hatırı sayılır olanıysa Manchester United’tı. Ole Gunnar Solskajer sonrası düşünülen isimdi. Bu transfer gerçekleşmedi ve onun ölçeğindeki Liverpool, PSG, Manchester City, Real Madrid gibi takımların da antrenör ihtiyacı yoktu. 

Tottenham, Mourinho ve Nuno Esprito Santo ile aradığını bulamamıştı. Conte, Spurs için rüya gibi bir alternatifti, bu rüya gerçekleşti. İtalyan teknik adam Londra’nın yolunu tuttu.

Pazarlık masasında sanıyorum ki Tottenham’ın sahibi Daniel Levy, ona büyük bir proje vaat etti. Spurs, kaybettiği cazibesini arıyordu. Kısa sürede etki eden çözümleriyle de Conte, onlar için en ideal adaydı. Bu birliktelik onlar için kusursuzken, Conte için çeşitli sorunlar barındırıyordu. Nitekim bu sorunlar büyüdü ve bugün 100 gün gibi bir sürede iki taraf ayrılma noktasına geldi, en azından öyle hissettirdi. “Benim bu kulüp için verecek bir şeyim kalmadı” açıklamalarıyla da zaten Conte için bittiğini görebiliyoruz.

Bu sorunların en büyüğü Tottenham’ın bir süredir içine girdiği sıkışmışlık hali. Harry Kane gidecek mi, Levy kesenin ağzını açacak mı, hedef ne zaman ilk dört sıranın ötesinde artık şampiyonluk olacak, Spurs ne zaman en azından bir kupa sahibi olabilecek diye sora sora liste böyle uzar gider. Burada Conte’yi heyecanlandıran bir yapı yok maalesef ki. Bir de üstüne zayıf bir transfer dönemi geçirince, bu ölü doğan çocuk hepten gün yüzüne çıktı ve dillendirilmeye başladı.

Ayrılığın sıkça konuşulduğu ilişkiler bir noktada bitmeye mahkumdur. Yaşanan hiç güzel bir şey yokmuşçasına, sadece kötü şeylerden bahsederek bir yere varılamaz. Bu iki tarafa da zarar verir. İki tarafın da en az hasarla atlatması dileğiyle…

Sezona kötü bir giriş yapan ancak menajer değişimi ve transfer dönemindeki hamleleriyle çıkışa geçen Newcastle United’da Miguel Almiron forma şansı bulmakta oldukça zorlanıyor. 

Eddie Howe’un gelişiyle ilk 11’deki yerini kaybeden Paraguaylı futbolcu, son 6 lig maçında toplam 30 dakika forma şansı bulabildi. Özellikle geçtiğimiz hafta oynanan West Ham deplasmanında Howe’un Allan Saint-Maximin’in yokluğunda Jacob Murphy tercihi Almiron’un sezon sonunda ayrılacağına dair fikirleri güçlendirdi.

2018/19 sezonu devre arasında 24 milyon euro’luk rekor bir transfer ücreti karşılığında Atlanta United’dan kadroya katılan Almiron, gelir gelmez Benitez ile forma şansı bulabilmişti. Benitez sonrası göreve gelen Steve Bruce döneminde de ilk 11’deki yerini kaybetmeyen Paraguaylı futbolcu, Bruce döneminde geçen yaklaşık 2,5 yılda toplam 89 maça çıktı. Kulübün satın alınması sonrası yeni yönetimin menajer tercihi Eddie Howe olmuştu. 

Yeni menajeri ile oynanan 12 maçın 8’inde forma giyen Almiron, bu maçlarda yalnızca 3 kez ilk 11’de maça başlayabildi. Özellikle Ocak transfer dönemi Paraguaylı futbolcu için kırılma noktalarından biri oldu. 2022 yılı içinde oynanan 5 maçta sadece 15 dakika forma giyebilen 28 yaşındaki futbolcu, rotasyonda oldukça gerilere düştü. Son haftalarda oynanan maçlarda Howe’un kanat oyuncusu tercihleri ise Murphy, Fraser ve Saint-Maximin oldu.

Almiron’un forma giyebileceği bir diğer mevki olan orta sahada ise Howe, kadro istikrarı ile dikkat çekti. Takımın çıkış yakaladığı dönemde son 4 maça da Shelvey – Willock – Joelinton üçlüsüyle çıkan Newcastle United’da devre arasında transfer edilen Bruno Guimaraes’in de orta saha rotasyonuna katılacak olması Almiron’un formayı burada da almasını oldukça zorlaştıracak. Ayrıca sezon içerisinde Joelinton’un da orta sahaya devşirilmesi de Paraguaylı futbolcunun burada oluşabilecek forma şansını azalttı. 

_{Görsel: Newcastle United FC}

FBREF datasına göre geçtiğimiz sezon takımın en çok pres yapan 5 futbolcusundan biri olan Almiron, Bruce döneminde bu özelliğiyle öne çıkabiliyordu. Ancak Howe ile birlikte oturan 4-3-3 sisteminde Fraser’ın da bu rotasyona girmesi ile Paraguaylı futbolcu rotasyonda oldukça geriye düştü. Ayrıca bu sistem ile Almiron’un ana mevkilerinden biri olan forvet arkası rolüne de yer olmaması oyuncunun forma şansını azaltan bir diğer etken.

Bütün bunların sonucunda Almiron’un Newcastle United kariyerinin sezon sonunda sona ereceği tahmin edilebilir. Oyuncunun menajeri Campos, Güney Amerika basınına yaptığı açıklamada oyuncunun 60 milyon £ civarı bir serbest kalma maddesi olduğunu açıkladı. Oyuncuya İtalyan ve İspanyol kulüplerinin ilgisi olduğu ve Haziran ayında bir hareketlilik yaşanabileceği de menajeri tarafından doğrulandı. Konuyla ilgili kulüp tarafından herhangi bir açıklama ise bulunmuyor.

Ocak 2019’da transferi gerçekleştiğinde Newcastle United ile 5,5 yıllık kontrat imzalayan Almiron, bu yaz kulübüyle olan kontratının son 2 yılına girecek. Son yakaladığı seriyle ligde kalma yolunda önemli bir adım atan Newcastle’ın yeni yönetimi ile nasıl bir yapılanmaya gideceği ise 28 yaşındaki futbolcunun kulüpteki geleceğini belirleyecek. 

Kulübün Eddie Howe ile devam edip etmeyeceği, yapılacak transferlerde tercih edilecek oyuncu profili, olası bir yeni menajerin Almiron konusundaki kararı gibi konulara bağlı olarak sezon sonunda bir transfer hareketliliği yaşanması mümkün.