Düşün

✋ "Özgürlük" Üzerine Düşüncelerim.

🧠 Haftalık zihinsel besin.
✋ "Özgürlük" Üzerine Düşüncelerim.

Güzel insan selamlar,

Umarım her şey yolundadır, senin ve sevdiklerinin sağlığı yerindedir.

Bu haftanın kazananı "Düşün" maddesi oldu. Ben de bu bültende seninle sevdiğim ve beni düşündüren içerikleri paylaşacağım.

Dilersen buradaki ankete katılarak önümüzdeki Çarşamba'nın maddesini belirleyebilirsin!

Keyifli okumalar. 🤓

Düşün

"Özgürlük" Üzerine Düşüncelerim


"İnsan nasıl özgür olur?" sorusuna
benim cevabım: "Farkında olarak"

Aşağıda 2014 yılında üniversitedeyken "Özgürlük" kavramıyla ilgili yazdığım bir yazıyı seninle paylaşıyorum. 

2021 yılında hala "Özgürlük" kavramıyıla ilgili temelde benzer düşüncelere sahibim.

Farklı düşündüğüm nokta: "farkında olarak" özgür olunabileceğini iddaa etmişim. Şu anda tamamıyla özgür olacak kadar farkında olabileceğimizi mümkün görmüyorum.

Hala arkasında olduğum nokta: Cehaletin bir erdem olduğuna inanmıyorum ve sorgulanmamış hayatın yaşamaya değer olmadığını düşünüyorum. 

Yani;

Net bir sonuç alamayacak olsak bile, "farkında olma yolculuğu" yürümeye değer bir yolculuk.
Bu mücadeleyi veren her birey, benim için saygın bir birey.


2014 Yılındaki Yazım


Benim özgürlük kavramım bireyin etkisi altında olduğu tüm dış etkenlerden kendini arındırması, kendini doğduğu günden itibaren maruz kaldığı bütün etkenlerden azat etmesi anlamına geliyor.

"insanın istediği şeyi yapması", "istediği şeyi düşünmesi, söylemesi" bana göre insanın gerçekten özgür olduğu anlamına gelmiyor.

Birey yetiştirildiği çevre, doğduğu ülke, mensup olduğu din, ailenin temel öğretileri, öğretmenleri tarafından yapılan tanımlamalar, toplum tarafından ne şekilde kabul göreceği önermeleri, kendisine çizilen sınırlar ile kendini tanımlıyor.

Ne düşüneceği, nasıl davranacağı aslında baktığınızda hiç bir zaman bireye bırakılmıyor.
Bir boyama tahtası gibi birey, toplumun ailenin çevresinin düşüncelerine davranışlarına boyanıyor dolayısıyla hem özgünlüğünü hem özgürlüğünü kaybetmiş oluyor.

Birey ne zamanki “farkındalığa”, “farkında olmaya” çaba sarf ediyor, kendini, etkisinde kaldığı çevresel şartları, düşüncelerini sorgulamaya başlıyor o zaman özgürlük yolculuğuna çıkmış oluyor. Socrates’in “The unexamined life is not worth living.” (Sorgulanmamış hayat yaşamaya değer değildir.) önermesinden yola çıkarsak bireyin özgür olması, farkında olarak yaşamaya değer bir hayat geçirmesi sürekli olarak soru sormasını gerektiriyor.

“Ben bunu neden düşünüyorum?"
"Neden böyle davranıyorum?"
"Ben ne istiyorum?"
"Bu düşünce, davranış ve isteklerimde geçmişten gelen hangi olayların, öğretilerin etkileri var?"
"Ben kimim?"
"Kim olmak istiyorum?”

gibi sorular sorulduktan, farkında olunarak cevaplanıldıktan sonra ancak birey özgür olabiliyor. Maalesef insanları çoğu bu soruları sormadan “Ben istediğimi yapabiliyorum, istediğimi söyleyebiliyorum, ben özgürüm.” diyerek o düşüncelerin o davranışların o isteklerin aslında kendi düşünce/davranış/istekleri olmadığının farkına varamadan, sıradan bir hayat yaşayarak ölüyor.

Sonuç olarak Thomas Gray’in “Ignorance is bliss” sözüne katılmıyor, özgür olmak isteyen bireyin FARKINDA olması gerektiğini düşünüyorum.


SHANE PARRISH'ten "DİNLEME ÜZERİNE"


Dinlemek zordur.

Çünkü cevap vermeden önce söylenenleri iyice dinleyecek, özümseyecek ve düşünecek kadar egonuzu bastırmanız gerekir.

Çok az insanın dinlediği bir dünyada, doğal olarak iyi dinleyiciler de öne çıkar. Peki dinlemeyi bu kadar zor kılan ne?

Birisi konuşmaya başladığında zihinlerimiz şunlara programlıdır:

  1. Ne söyleyeceklerini tahmin etme. (Ör. "Ne diyeceğini biliyorum.")
  2. Önceki deneyimlerimizle eşleştirme. (Ör. "Bununla nereye gittiğini biliyorum.")
  3. Katılmadığımız bir konu olduğu zaman ön yargı ile dinleme. (Ör. "Bu yanlış.")

Bunlardan biri meydana geldiğinde dinlemeyi bırakıyoruz ve zihnimiz, yanıtımızı hazırlamaya başlıyor.
İşte o anda konuşma artık bizimle ilgili oluyor. Karşı taraf da aynı şeyi yaptığında çok bütün konuşma çok verimsizleşiyor.



Şu Anda Yapmakta Olduğum Şeyi Yaparak Kime Dönüşüyorum?
Dönüştüğüm Kişiden Memnun Muyum?




5 KİŞİ Podcast'te konuk olarak ağırladığımız Aybike Oğuz'un bu paylaşımı beni en çok etkileyen bir paylaşımdı. Senin de gözünden kaçmasın istedim.


Aybike'nin Paylaşımı


Hayatımızda içinden geçtiğimiz her deneyim, seçim, alışkanlık (başarı-başarısızlık, birliktelik-tek başınalık, eylem-eylemsizlik, zerafet-kabalık, sabah erken kalkmak, konuşmak-susmak, yere çöp atmak-atmamak) ile birine dönüşüyoruz.

Belki de her karar, dönemeç, proje, birliktelik, zorluk, kafa karışıklığında pusula tek bir soru var:
Şu anda yapmakta olduğum şeyi yaparak kime dönüşüyorum? Dönüştüğüm kişiden razı mıyım?

Cevap evetse; hiç bir durumda kaybedecek bir şey yok demektir. Yol nereye çıkarsa çıksın, öğreneceklerini alıp devam edeceksindir.

Cevap hayırsa; muhtemelen dışardan sana empoze edilen bir kriter ile kendin olmaya çalışırken kendine çarpıp çarpıp bayılıyorsun demektir. Tam da bu nedenle deneyim sonuçtan bağımsızdır. Yani dışardan başarı gibi görünen bir şey başarısızlık olabilir. Başarısızlık gibi görünen bir şey de başarı olabilir.

Hazine deneyimle birlikte dönüştüğün kişi, deneyimin sonunda ne olup, olmadığı değil. Gözlemle, fark et ve bırak.


Twitter'dan veya Instagram'dan benimle düşüncelerini, önerilerini paylaşabilirsin. Dilersen bu maili de yanıtlayabilirsin.

Sevgiler

Eray 

Kaydet

Okuma listesine ekle

Paylaş

YAZARLAR

5 KİŞİ

5 KİŞİ

Her pazar sabahı beğendiğim içerikleri 5 MADDE’de paylaşıyorum.

İLGİLİ OKUMALAR

Bağlantıyı kopyala

Paylaş

Yayına git

Geri bildirim ver

Hata bildir