🏺 Üzümün antik hâli: Natürel şarap

Eski uygarlıklarda şarap üreticileri, üzümün çevresinde bulunan yabani mayayla buluşmasına olanak tanıyan doğal fermantasyon sürecine güveniyordu. Bu yaklaşım, bugün de natürel şarap olarak bilinen şarap stilinin temelini attı. 

Medeniyetler yükseldi, sonra çöktü. Göz açıp kapayana dek gelinen 20. yüzyılda ise sanayileşme, hayatımıza verimlilik arzusunu soktu. Bir tarafta şarap üretim sürecini kolaylaştıran kimyasallar ve ticari maya türleri yaygınlaşırken diğer tarafta kitleselleşen şarap üretiminin tekdüzeliğinden yakınanların karşıt sesleri yükselmeye başladı. 21. yüzyıl ise şarap yapımında geçmişten miras geleneksel, müdahalesiz yöntemlerin geri gelişine sahne oldu.

Kurutulmuş portakal kabuğuyla burunda botanik çiçekler kokusu, biraz bal ve hafif tuzlu yapısıyla Sébastien Riffault’dan Auksinis Sancerre; açık altın sarısı rengiyle beyaz şeftali, yasemin, papatya ve taze kesilmiş çimen notları hissettiren Michael Gindl’den ismiyle müsemma Flora ham üzümün karakterini kadehe taşıyan natürel şaraplar olarak damağıma yerleşti. 

Derken konuya "üzümün memleketi" dahil oldu. Hafif puslu koyu kehribar rengiyle Hasan Dağı’nın volkanik eteklerinde yetişen Hasandede, Udo Hirsch’ün dokunuşuyla Orta Anadolu’da yeniden hayat buldu. “Geleneksel ürünlerden kopmak, memleketten kopmak demektir” sözünün sahibi Udo, Türkiye’de şarapçılığı yeniden tanımlarken bir yandan da deneyim ve öğretilerini gelecek kuşaklara aktarıyordu. Gizem Billur Duyar, bu isimlerden biri. Gizem'in antik dönem şarapçılığına duyduğu merak ve mentoru Udo Hirsch’ün katkılarıyla şekillendirdiği natürel şarap yolculuğu sofra-i işar’da. 

• Kadehten: Ağa üzümü
• Sofrayı Kuranlar: Gizem Billur Duyar'la: Yeni nesil şarapçılıkta "natürel" rönesansı

Not: Bu sayıda yer alan hiçbir üreticiyle ticari bir bağımız olmadığını ve sayının reklam amacı gütmediğini belirtmek isteriz. Bu arada, 18 yaşından büyük bireylerin damak tadına uygundur.

Afiyetler,

Reyhan